سفته چیست؟

سفته نیز به عنوان توافق نامه IOU یا وام گفته می شود ، وعده کتبی برای پرداخت کسی در یک دوره زمانی خاص است.

این نوع سند توسط هر دو طرف امضا می شود و معمولاً در خدمات مالی مختلف مانند وام استفاده می شود. سفته به عنوان شواهد رسمی مبنی بر اینکه وام توسط یک طرف به طرف دیگر ساخته شده است و حاوی یک وعده بی قید و شرط توسط وام گیرنده برای بازپرداخت کلیه مبالغ به وام دهنده تحت شرایط مشخص شده در یادداشت است.

چه زمانی باید از سفته استفاده کنم؟

همانطور که در بخش بعدی به تفصیل شرح داده شده است ، از یادداشت های سفته تقریباً در هر معامله وام شامل وام و وام بین طرفین استفاده می شود. اگر شما یا مشاغل خود مبلغ زیادی را به فرد یا شرکت دیگری وام می دهید ، ممکن است بخواهید یک توافق نامه وام ایجاد کنید تا به عنوان یک سابقه قانونی از وام که از شما محافظت می کند عمل کنید و به شما کمک می کند تا در موعد بازپرداخت بازپرداخت کنید. دوره.

انواع یادداشت های سفته

در حالی که از نظر تئوری ساده است ، یادداشت های سفته اغلب می توانند پیچیده و پیچیده به نظر برسند تا متناسب با معامله ای که هر یک از طرفین در آن شرکت می کنند متناسب باشد. زیرا در یک متن گسترده از زمینه ها استفاده می شود ، هیچ دو نت یکسان نیستند و ویژگی ها یا شرایط خاصی در درون آن وجود دارداین یادداشت ممکن است رویه های مختلفی را بیان کند که در چه مقطع زمانی بازپرداخت می شود. نوع سفته شما یا تجارت شما اغلب به املاکی که وام برای آن وام گرفته می شود بستگی دارد. در اینجا چند مورد از محبوب ترین انواع توافق نامه های وام آورده شده است:

IOU غیررسمی - همچنین به عنوان یادداشت های سفته شخصی یا ساده شناخته می شود ، اینها معمولاً بین یک دوست یا عضو خانواده به دیگری هستند. این یک ضمانت کتبی است که پول وام گرفته شده بازگردانده می شود اما همیشه هدف از وام را شرح نمی دهد و احتمالاً شامل برنامه بازپرداخت یا هزینه بهره نخواهد بود. به عنوان مثال ، شما به دوست خود 1000 دلار قرض می دهید و او موافقت می کند تا 1 دسامبر شما را بازپرداخت کند.

IOU تجاری-اینها رسمی تر به حساب می آیند و ممکن است در معاملات تجاری با ارزش تر دیده شود ، به عنوان مثال وام گرفتن از وام دهنده تجاری مانند بانک ، اتحادیه اعتباری یا آژانس وام. وام دهنده مورد نظر اغلب وام گیرندگان را برای بازپرداخت وام با بهره نیاز دارد.

IOU دانشجویی - هنگام گرفتن وام دانشجویی ، شرایط و ضوابط مندرج در یک سفته دانشجویی غالباً از پس از فارغ التحصیلی ، علاقه خود را از تعلق گرفتن در وام های شما به تعویق می اندازد. علاوه بر این ، تاریخ شروع اغلب انعطاف پذیر و نامشخص است تا زمان فارغ التحصیلی.

سرمایه گذاری IOU - یک شرکت می تواند هنگام افزایش سرمایه از سرمایه گذاران ، سفته ای صادر کند. یادداشت های سفته سرمایه گذاری اطمینان حاصل می کنند که سرمایه گذاران بازده سرمایه گذاری خود را در طی یک دوره مشخص دریافت می کنند. اگر وام گیرنده پول خود را بازپرداخت نکند ، سرمایه گذار ممکن است به طور قانونی مالکیت شرکت را بگیرد.

سفته چگونه کار می کند؟

پس از ایجاد سفته بین طرفین ، چهار راه اصلی برای وام گیرنده برای بازپرداخت وام و علاقه به وام دهنده آنها وجود دارد .:

جمع-این بدان معنی است که کل ارزش وام در یک پرداخت به وام دهنده بازپرداخت می شود. پرداخت های جمع با وام های کوچک یا غیررسمی مشترک است که وام دهندگان هنگام پرداخت وام به وام گیرنده می گویند و وام گیرنده مجبور به پرداخت ماهانه نخواهد بود.

اقساط-این رایج ترین شکل بازپرداخت است که در آن یک برنامه بازپرداخت مشخص ایجاد شده است و به یک وام گیرنده اجازه می دهد تا با گذشت زمان وام با ارزش بالا را بازپرداخت کند. اقساط یا پرداخت ها به طور معمول ماهانه انجام می شوند و هر ماه مبلغ مساوی هستند تا به کل ارزش وام اضافه شوند. این پرداخت ها اغلب شامل بهره تا زمانی که کل اصلی پرداخت شود ، شامل می شود.

به دلیل تقاضا-همچنین به عنوان وام های باز نیز شناخته می شود ، وام گیرنده باید وام را بازپرداخت کند وقتی وام دهنده درخواست بازپرداخت می کند. این شکل بازپرداخت برای توافق وام غیررسمی متداول است و به طور معمول بین دوستان و خانواده است. اگر یک سفته شرایط پرداختی را که در سند ذکر شده است ، به دلیل تقاضا در نظر گرفته شود.

همچنین لازم به ذکر است که می توان این روشهای بازپرداخت را ترکیب کرد. به عنوان مثال ، شرایط بازپرداخت وام ممکن است شامل یک مبلغ یکپارچه باشد که به دنبال آن اقساط یا در عوض ، اقساط ممکن است برای چند ماه اول بدون بهره مورد نیاز باشد و پس از آن علاقه به باقی مانده وام باشد.

چه شرایطی باید در یک سفته گنجانده شود؟

یک سفته باید شامل کلیه اصطلاحات و جزئیاتی باشد که هر دو طرف یک وام در آن توافق می کنند. متداول ترین اصطلاحات موجود در یادداشت های سفته شامل موارد زیر است:

پرداخت کننده یا وام گیرنده - نام حزبی را که باید بدهی مربوطه را بازپرداخت کند ، درج کنید.

دریافت کننده یا وام دهنده - نام شخص یا موسسه ای را که وام را به پرداخت کننده وام می دهد ، درج کنید.

تاریخ - تاریخچه دقیق وعده بازپرداخت را لیست کنید.

مبلغ یا اصلی - مبلغ پول وام گرفته شده توسط وام گیرنده را بیان کنید.

نرخ بهره - اگر وام شامل بهره باشد ، سفته باید شامل نرخ بهره ساده یا مرکب باشد.

جزئیات بازپرداخت - یک ترتیب مشترک این است که در اولین ماه هر ماه پرداخت شود. از طرف دیگر ، اگر پرداخت های متعدد انجام شود ، سفته باید شامل میزان پرداخت ها و همچنین مبلغ هر پرداخت شود.

امضاها - برای اینکه یک سفته از نظر قانونی قابل اجرا باشد ، باید اطمینان حاصل کنید که امضاهای وام گیرنده و وام دهنده گنجانده شده است.

آیا سفته نیاز به اسناد رسمی دارد؟

سفته یک توافق نامه قانونی الزام آور است که از نظر ماهیت با هر قرارداد قانون مشترک مشابه است. به طور مرتبط ، برای اینکه یک قرارداد قابل اجرا باشد ، باید حاوی شرایط قانونی خاصی مانند پیشنهاد و پذیرش باشد. هنگامی که تمام شرایط و ضوابط ذکر شده در بالا مورد توجه قرار می گیرد و توسط هر دو طرف امضا می شود ، سفته به یک قرارداد قانونی الزام آور تبدیل می شود ، به این معنی که برای مؤثر بودن آن نیازی به اسناد رسمی نخواهد بود. با این حال ، با این وجود ممکن است مشاغل برای جلوگیری از اختلافات احتمالی در مورد اصالت ، حتی اگر قانون حاکم به آن نیازی به آن نداشته باشد ، یادداشت های سفته ای را انتخاب کنند.

آیا سفته ها برای شرکت شما مناسب هستند؟

برای مشاغل اولیه که نیاز به تأمین اعتبار اولیه دارند ، یادداشت های سفته ابزاری اساسی برای دریافت وام از موسسات مالی یا سایر سرمایه گذاران است. برای محافظت از دارایی های شخصی خود در برابر بدهی ها و تعهداتی که از فعالیت های تجاری شرکت شما ناشی می شود ، تجارت شما ممکن است تصمیم بگیرد که یادداشت های سفته را به نام خود به وام دهندگان صادر کند.

در حالی که یادداشت های سفته ممکن است ساده و ساده به نظر برسد ، درک آنها و روش های مختلفی که می توان از آنها استفاده کرد و به طور خاص می تواند پیچیده و وقت گیر باشد ، به خصوص در مراحل اولیه چرخه عمر آن.