کانال های دولتی

کانال های ایالتی به شرکت کنندگان این امکان را می دهند تا ضمن اینکه تعامل با Ethereum Maiet را به حداقل می رسانند ، به طور ایمن از زنجیره ای برخورد کنند. همسالان کانال می توانند تعداد دلخواه معاملات خارج از زنجیره را انجام دهند در حالی که فقط دو معاملات زنجیره ای را برای باز و بستن کانال ارسال می کنند. این امر باعث می شود توان معاملات بسیار بالایی باشد و منجر به هزینه های کمتری برای کاربران شود.

شما باید صفحات ما را در مقیاس اتریوم و لایه 2 خوانده و درک کرده اید.

کانال ها چیست؟

blockchain های عمومی ، مانند Ethereum ، به دلیل معماری توزیع شده آنها با چالش های مقیاس پذیری روبرو هستند: معاملات زنجیره ای باید توسط همه گره ها انجام شود. گره ها باید بتوانند با استفاده از سخت افزار متوسط ، حجم معاملات را در یک بلوک کنترل کنند و محدودیتی در توان معامله ایجاد کنند تا شبکه غیرمتمرکز نگه داشته شود. کانال های blockchain با اجازه دادن به کاربران در تعامل blockchain اصلی ، این مشکل را حل می کنند.

کانال ها پروتکل های ساده ای به همتا هستند که به دو طرف اجازه می دهد تا معاملات زیادی را بین خود انجام دهند و سپس فقط نتایج نهایی را به blockchain ارسال کنند. این کانال از رمزنگاری استفاده می کند تا نشان دهد که داده های خلاصه ای که آنها تولید می کنند واقعاً نتیجه مجموعه ای معتبر از معاملات متوسط است. یک قرارداد هوشمند "Multisig" تضمین می کند که معاملات توسط طرفین صحیح امضا می شوند.

با استفاده از کانال ها ، تغییرات دولتی توسط طرفین ذینفع اجرا و تأیید می شود و محاسبات را بر روی لایه اجرای اتریوم به حداقل می رساند. این باعث کاهش احتقان در اتریوم و همچنین افزایش سرعت پردازش معاملات برای کاربران می شود.

هر کانال توسط یک قرارداد هوشمند Multisig در اتریوم اداره می شود. برای باز کردن یک کانال ، شرکت کنندگان قرارداد کانال را بصورت زنجیره ای مستقر می کنند و بودجه را در آن واریز می کنند. هر دو طرف به طور جمعی به روزرسانی حالت را برای اولیه سازی وضعیت کانال امضا می کنند ، پس از آن می توانند سریع و آزادانه از زنجیره ای برخورد کنند.

برای بستن کانال ، شرکت کنندگان آخرین وضعیت توافق شده کانال را بصورت زنجیره ای ارسال می کنند. پس از آن ، قرارداد هوشمند وجوه قفل شده را با توجه به تراز هر یک از شرکت کنندگان در حالت نهایی کانال توزیع می کند.

کانال های همسالان به ویژه برای موقعیت هایی که برخی از شرکت کنندگان از پیش تعریف شده مایل به معامله با فرکانس بالا هستند بدون اینکه به سربار قابل مشاهده بپردازند ، بسیار مفید هستند. کانال های blockchain در دو دسته قرار می گیرند: کانال های پرداخت و کانال های دولتی.

کانال پرداخت به بهترین شکل به عنوان یک "دفتر کل دو طرفه" توصیف می شود که به طور جمعی توسط دو کاربر نگهداری می شود. موجودی اولیه دفتر کل، مجموع سپرده های قفل شده در قرارداد زنجیره ای در مرحله افتتاح کانال است.

به روزرسانی موجودی دفتر کل (یعنی وضعیت کانال پرداخت) به تأیید همه طرف های کانال نیاز دارد. به روزرسانی کانال، که توسط همه شرکت کنندگان کانال امضا شده است، مانند تراکنش در اتریوم، نهایی شده در نظر گرفته می شود.

کانال های پرداخت یکی از اولین راه حل های مقیاس سازی بودند که برای به حداقل رساندن فعالیت های گران قیمت زنجیره ای در تعاملات ساده کاربر (مانند انتقال ETH، مبادله اتمی، پرداخت های خرد) طراحی شدند. شرکت کنندگان کانال می توانند تعداد نامحدودی از تراکنش های فوری و بدون احساس را بین یکدیگر انجام دهند تا زمانی که مجموع خالص انتقال های آنها از توکن های سپرده گذاری شده تجاوز نکند.

جدای از پشتیبانی از پرداخت های خارج از زنجیره، کانال های پرداخت برای مدیریت منطق انتقال حالت عمومی مفید نیستند. کانال های حالت برای حل این مشکل و مفید ساختن کانال ها برای مقیاس بندی محاسبات همه منظوره ایجاد شدند.

کانال های دولتی هنوز اشتراکات زیادی با کانال های پرداخت دارند. به عنوان مثال، کاربران با مبادله پیام های امضا شده رمزنگاری شده (تراکنش ها)، که دیگری نیز باید امضا کند، تعامل دارند. اگر یک به روزرسانی وضعیت پیشنهادی توسط همه شرکت کنندگان امضا نشود، معتبر نیست.

با این حال، کانال علاوه بر نگهداری موجودی کاربر، وضعیت فعلی ذخیره قرارداد (یعنی مقادیر متغیرهای قرارداد) را نیز ردیابی می کند.

این امکان اجرای قرارداد هوشمند خارج از زنجیره بین دو کاربر را فراهم می کند. در این سناریو، به روزرسانی های وضعیت داخلی قرارداد هوشمند فقط به تأیید همتاهایی نیاز دارد که کانال را ایجاد کرده اند.

در حالی که این مشکل مقیاس پذیری که قبلا توضیح داده شد را حل می کند، پیامدهایی برای امنیت دارد. در اتریوم، اعتبار انتقال حالت در اتریوم توسط پروتکل اجماع شبکه اعمال می شود. این امر پیشنهاد به روزرسانی نامعتبر برای وضعیت قرارداد هوشمند یا تغییر اجرای قرارداد هوشمند را غیرممکن می کند.

کانال های دولتی تضمین های امنیتی یکسانی ندارند. تا حدودی، یک کانال دولتی نسخه مینیاتوری Maiet است. با مجموعه محدودی از شرکت کنندگان که قوانین را اجرا می کنند، امکان رفتار مخرب (به عنوان مثال، پیشنهاد به روز رسانی وضعیت نامعتبر) افزایش می یابد. کانال های دولتی امنیت خود را از سیستم داوری اختلاف بر اساس شواهد تقلب می گیرند

کانال های دولتی چگونه کار می کنند

در اصل ، فعالیت در یک کانال دولتی یک جلسه تعامل مربوط به کاربران و یک سیستم blockchain است. کاربران بیشتر با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند و فقط با blockchain زیرین برای باز کردن کانال ، بستن کانال یا حل و فصل اختلافات احتمالی بین شرکت کنندگان ارتباط برقرار می کنند.

در بخش زیر گردش کار اصلی یک کانال دولتی بیان شده است:

باز کردن کانال

افتتاح یک کانال شرکت کنندگان را ملزم به ارتکاب بودجه به یک قرارداد هوشمند در Maiet می کند. این سپرده همچنین به عنوان یک برگه مجازی عمل می کند ، بنابراین بازیگران شرکت کننده می توانند بدون نیاز به تسویه حساب بلافاصله ، آزادانه معامله کنند. فقط هنگامی که کانال نهایی شود ، طرفین یکدیگر را حل و فصل می کنند و آنچه را که از برگه آنها باقی مانده است ، پس می گیرند.

این سپرده همچنین به عنوان اوراق قرضه برای تضمین رفتار صادقانه از هر شرکت کننده عمل می کند. اگر سپرده گذاران در مرحله حل اختلاف به جرم اقدامات مخرب شناخته شوند ، قرارداد سپرده آنها را کاهش می دهد.

همسالان کانال باید یک حالت اولیه را امضا کنند ، که همه آنها با آن موافق هستند. این به عنوان پیدایش کانال ایالتی عمل می کند ، پس از آن کاربران می توانند شروع به معامله کنند.

با استفاده از کانال

همسالان پس از آغاز اولیه سازی وضعیت کانال ، با امضای معاملات و ارسال آنها به یکدیگر برای تأیید تعامل دارند. شرکت کنندگان به روزرسانی های دولتی را با این معاملات آغاز می کنند و به روزرسانی های دولت را از دیگران امضا می کنند. هر معامله شامل موارد زیر است:

غیرقانونی ، که به عنوان یک شناسه منحصر به فرد برای معاملات عمل می کند و از حملات پخش مجدد جلوگیری می کند. همچنین ترتیب وقوع به روزرسانی های ایالتی را مشخص می کند (که برای حل اختلاف مهم است)

حالت قدیمی کانال

حالت جدید کانال

معامله ای که باعث انتقال دولت می شود (به عنوان مثال ، آلیس 5 ETH را به BOB ارسال می کند)

به روزرسانی های ایالتی در کانال به صورت زنجیره ای پخش نمی شود ، همانطور که معمولاً در هنگام تعامل کاربران در Maiet ، که با هدف کانال های ایالتی برای به حداقل رساندن ردپای زنجیره ای مطابقت دارد ، به طور معمول در زنجیره ای پخش نمی شود. تا زمانی که شرکت کنندگان در مورد به روزرسانی های دولتی توافق کنند ، آنها به اندازه یک معامله اتریوم نهایی هستند. در صورت بروز اختلاف ، شرکت کنندگان فقط باید به اجماع Maiet وابسته باشند.

بستن کانال

بستن یک کانال دولتی نیاز به ارسال نهایی کانال ، دولت توافق شده به قرارداد هوشمند زنجیره ای دارد. جزئیات ذکر شده در به روزرسانی دولت شامل تعداد حرکات هر شرکت کننده و لیستی از معاملات مصوب است.

پس از تأیید اینکه به روزرسانی دولت معتبر است (یعنی توسط همه طرف ها امضا شده است) قرارداد هوشمند کانال را نهایی می کند و وجوه قفل شده را مطابق با نتیجه کانال توزیع می کند. پرداخت های خارج از زنجیره به دولت اتریوم اعمال می شود و هر یک از شرکت کنندگان بخش باقیمانده وجوه قفل شده خود را دریافت می کند.

سناریویی که در بالا توضیح داده شد ، بیانگر آنچه در مورد شاد اتفاق می افتد است. بعضی اوقات ، کاربران ممکن است نتوانند به توافق برسند و کانال را نهایی کنند (پرونده غم انگیز). هر یک از موارد زیر می تواند در مورد وضعیت صادق باشد:

شرکت کنندگان به صورت آفلاین می روند و در پیشنهاد انتقال دولت ناکام هستند

شرکت کنندگان از به روزرسانی های معتبر حالت خودداری می کنند

شرکت کنندگان سعی می کنند با پیشنهاد به روزرسانی حالت قدیمی به قرارداد زنجیره ای کانال را نهایی کنند

شرکت کنندگان انتقال دولت نامعتبر را برای امضای دیگران پیشنهاد می دهند

هر زمان که اجماع بین بازیگران شرکت کننده در یک کانال خراب شود ، آخرین گزینه این است که به اجماع Maiet برای اجرای وضعیت نهایی و معتبر کانال تکیه کنید. در این حالت ، بستن کانال دولتی نیاز به حل و فصل اختلافات در زنجیره دارد.

به طور معمول ، احزاب در یک کانال در مورد بستن کانال از قبل توافق می کنند و آخرین انتقال دولت را که آنها به قرارداد هوشمند ارسال می کنند ، امضا می کنند. پس از تصویب به روزرسانی در زنجیره ، اجرای قرارداد هوشمند خارج از زنجیره به پایان می رسد و شرکت کنندگان با پول خود از کانال خارج می شوند.

با این حال ، یک طرف می تواند درخواست زنجیره ای را برای پایان دادن به اجرای قرارداد هوشمند و نهایی کردن کانال-بدون اینکه منتظر تصویب همتای خود باشد ، ارسال کند. اگر هر یک از موقعیت های اجماع که در ابتدا توضیح داده شده است رخ دهد ، هر یک از طرفین می توانند قرارداد زنجیره ای را برای بستن کانال و توزیع وجوه ایجاد کنند. این امر بی اعتماد و اطمینان حاصل می کند که احزاب صادق می توانند بدون در نظر گرفتن اقدامات طرف مقابل ، از سپرده های خود در هر نقطه خارج شوند.

برای پردازش خروج کانال ، کاربر باید آخرین به روزرسانی وضعیت معتبر برنامه را به قرارداد زنجیره ای ارسال کند. اگر این بررسی شود (به عنوان مثال ، امضای همه طرفین را تحمل می کند) ، پس وجوه به نفع آنها توزیع می شود.

با این حال ، تأخیر در اجرای درخواست های خروجی تک کاربر وجود دارد. اگر درخواست نتیجه گیری کانال به اتفاق آرا تصویب شود ، پس از آن معامله خروج زنجیره ای بلافاصله اجرا می شود.

این تأخیر به دلیل امکان اقدامات کلاهبرداری در خروج های تک کاربر به وجود می آید. به عنوان مثال ، یک شرکت کننده کانال ممکن است با ارسال یک بروزرسانی حالت قدیمی در زنجیره ، کانال را در اتریوم نهایی کند.

به عنوان یک اقدام متقابل ، کانال های دولتی به کاربران صادق اجازه می دهند با ارسال آخرین وضعیت معتبر کانال در زنجیره ، به روزرسانی های نامعتبر را به چالش بکشند. کانال های ایالتی به گونه ای طراحی شده اند که به روزرسانی های جدیدتر و توافق شده دولت جدید به روزرسانی های دولت قدیمی تر را به روز می کنند.

هنگامی که یک همسالان سیستم حل و فصل اختلافات زنجیره ای را ایجاد می کند ، طرف مقابل موظف است در یک بازه زمانی پاسخ دهد (به نام پنجره چالش). این امر به کاربران امکان می دهد معامله خروج را به چالش بکشند ، به خصوص اگر طرف مقابل در حال استفاده از بروزرسانی قدیمی باشد.

به هر صورت ممکن است ، کاربران کانال همیشه ضمانت های نهایی قوی دارند: اگر انتقال دولت در اختیار آنها توسط همه اعضا امضا شده باشد و جدیدترین بروزرسانی باشد ، با یک معامله منظم در زنجیره ای ، از نظر نهایی برابر است. آنها هنوز هم باید طرف مقابل را در زنجیره به چالش بکشند ، اما تنها نتیجه ممکن نهایی کردن آخرین وضعیت معتبر است که آنها در اختیار دارند.

چگونه کانال های ایالتی با اتریوم تعامل دارند؟

اگرچه آنها به عنوان پروتکل های خارج از زنجیره وجود دارند ، کانال های ایالتی دارای یک مؤلفه زنجیره ای هستند: قرارداد هوشمند که هنگام باز کردن کانال در اتریوم مستقر شده است. این قرارداد دارایی های واریز شده به کانال را کنترل می کند ، به روزرسانی های دولت را تأیید می کند و اختلافات داوری بین شرکت کنندگان را کنترل می کند.

کانال های دولتی برخلاف راه حل های مقیاس بندی Layer 2 ، داده های معامله یا تعهدات دولتی را به Maiet منتشر نمی کنند. با این حال ، آنها بیشتر به Maiet متصل هستند ، مثلاً Sidechains ، و آنها را تا حدودی ایمن تر می کند.

کانال های ایالتی برای موارد زیر به پروتکل اصلی اتریوم متکی هستند:

قرارداد زنجیره ای که هنگام باز کردن کانال مستقر شده است ، مسئول عملکرد کانال است. اگر قرارداد در اتریوم اجرا شود ، کانال همیشه برای استفاده در دسترس است. در مقابل ، یک Sidechain همیشه می تواند شکست بخورد ، حتی اگر Maiet عملیاتی باشد ، وجوه کاربر را در معرض خطر قرار می دهد.

تا حدودی ، کانال های دولتی برای تأمین امنیت و محافظت از کاربران از همسالان مخرب به اتریوم متکی هستند. همانطور که در بخش های بعدی مورد بحث قرار گرفت ، کانال ها از یک مکانیسم اثبات کلاهبرداری استفاده می کنند که به کاربران امکان می دهد تا تلاش های خود را برای نهایی کردن کانال با بروزرسانی نامعتبر یا بی رحمانه به چالش بکشد.

در این حالت ، حزب صادقانه آخرین وضعیت معتبر کانال را به عنوان اثبات کلاهبرداری برای قرارداد زنجیره ای برای تأیید ارائه می دهد. اثبات کلاهبرداری ، احزاب بی اعتماد متقابل را قادر می سازد تا معاملات خارج از زنجیره را بدون خطر وجوه خود در این فرآیند انجام دهند.

به روزرسانی های دولتی که به طور جمعی توسط کاربران کانال امضا شده اند به عنوان معاملات زنجیره ای خوب در نظر گرفته می شوند. با این وجود ، تمام فعالیت های درون کانال فقط هنگامی که کانال در اتریوم بسته می شود ، به نهایی می رسد.

در مورد خوش بینانه ، هر دو طرف می توانند به روزرسانی وضعیت نهایی را همکاری و امضا کنند و برای بستن کانال به صورت زنجیره ای ارسال کنند ، پس از آن وجوه مطابق با وضعیت نهایی کانال توزیع می شود. در مورد بدبینانه ، جایی که شخصی با ارسال یک بروزرسانی نادرست حالت در زنجیره سعی می کند تقلب کند ، معامله آنها تا زمانی که پنجره Challenge سپری نشود نهایی نمی شود.

کانال های حالت مجازی

اجرای ساده لوحانه یک کانال دولتی برای استقرار یک قرارداد جدید در صورتی که دو کاربر مایل به اجرای یک برنامه خارج از زنجیره باشند ، استقرار است. این نه تنها غیرقابل نفوذ است ، بلکه مقرون به صرفه بودن کانال های دولتی را نیز نفی می کند (هزینه های معاملات زنجیره ای می تواند به سرعت اضافه شود).

برای حل این مشکل ، "کانال های مجازی" ایجاد شد. بر خلاف کانال های معمولی که برای باز و خاتمه نیاز به معاملات زنجیره ای دارند ، می توان یک کانال مجازی را باز ، اجرا کرد و بدون تعامل با زنجیره اصلی نهایی شد. حتی می توان با استفاده از این روش اختلافات خارج از زنجیره را حل کرد.

این سیستم به وجود به اصطلاح "کانال های لجر" متکی است ، که از طریق زنجیره ای تأمین شده اند. کانال های مجازی بین دو حزب را می توان در بالای یک کانال Ledger موجود ساخته شد ، با مالک (های) کانال Ledger که به عنوان یک واسطه خدمت می کنند.

کاربران در هر کانال مجازی از طریق یک نمونه جدید قرارداد تعامل دارند ، با کانال Ledger قادر به پشتیبانی از چندین نمونه قرارداد است. ایالت کانال Ledger همچنین دارای بیش از یک حالت ذخیره سازی قرارداد است که امکان اجرای موازی برنامه های خارج از زنجیره بین کاربران مختلف را فراهم می کند.

درست مانند کانال های معمولی ، کاربران به روزرسانی های حالت را برای پیشرفت دستگاه دولتی مبادله می کنند. به جز اختلاف ، واسطه فقط هنگام باز یا خاتمه کانال باید با آنها تماس گرفته شود.

کانال های پرداخت مجازی

کانال های پرداخت مجازی از همان ایده کانال های حالت مجازی کار می کنند: شرکت کنندگان متصل به همان شبکه می توانند بدون نیاز به باز کردن کانال جدید در زنجیره ای ، پیام ها را منتقل کنند. در کانال های پرداخت مجازی ، نقل و انتقالات ارزش از طریق یک یا چند واسطه انجام می شود ، با این تضمین که فقط گیرنده در نظر گرفته شده می تواند وجوه منتقل شده را دریافت کند.

برنامه های کانال های دولتی

کانال های بلاک چین اولیه پروتکل های ساده ای بودند که به دو شرکت کننده اجازه می داد تا بدون پرداخت هزینه های تراکنش بالا در Maiet، انتقال سریع و کم هزینه را خارج از زنجیره انجام دهند. امروزه، کانال های پرداخت هنوز برای برنامه هایی که برای تبادل و سپرده گذاری اتر و توکن ها طراحی شده اند، مفید هستند.

پرداخت های کانالی دارای مزایای زیر است:

توان عملیاتی: میزان تراکنش های خارج از زنجیره در هر کانال به توان عملیاتی اتریوم ارتباطی ندارد، که تحت تأثیر عوامل مختلفی، به ویژه اندازه بلوک و زمان بلاک است. با اجرای تراکنش های خارج از زنجیره، کانال های بلاک چین می توانند به توان عملیاتی بالاتری دست یابند.

حریم خصوصی: از آنجا که کانال ها خارج از زنجیره وجود دارند، جزئیات تعاملات بین شرکت کنندگان در بلاک چین عمومی اتریوم ثبت نمی شود. کاربران کانال فقط باید در هنگام تامین مالی و بستن کانال ها یا حل و فصل اختلافات، در زنجیره تعامل داشته باشند. بنابراین، کانال ها برای افرادی که تمایل به تراکنش های خصوصی بیشتری دارند مفید هستند.

تأخیر: تراکنش های خارج از زنجیره انجام شده بین شرکت کنندگان کانال می توانند فوراً تسویه شوند، در صورت همکاری هر دو طرف و کاهش تأخیر. در مقابل، ارسال تراکنش در Maiet مستلزم انتظار برای نودها برای پردازش تراکنش، تولید بلوک جدید با تراکنش و رسیدن به اجماع است. کاربران همچنین ممکن است قبل از اینکه تراکنش نهایی را در نظر بگیرند، ممکن است لازم باشد برای تأیید بلوک بیشتر منتظر بمانند.

پیاده سازی کانال های حالت بر روی راه حل های لایه ۲، مانند جمع آوری، می تواند آنها را برای پرداخت ها جذاب تر کند. در حالی که کانال ها پرداخت های ارزانی ارائه می دهند، هزینه های تنظیم قرارداد زنجیره ای در Maiet در مرحله افتتاحیه می تواند گران باشد - به ویژه وقتی هزینه های گاز افزایش می یابد. جمع آوری های مبتنی بر اتریوم، کارمزد تراکنش های کمتری را ارائه می کنند و می توانند با کاهش هزینه های راه اندازی، سربار را برای شرکت کنندگان کانال کاهش دهند.

تراکنش های خرد، پرداخت هایی با ارزش پایین (به عنوان مثال، کمتر از کسری از دلار) هستند که کسب وکارها نمی توانند بدون متحمل شدن زیان، آن ها را پردازش کنند. این نهادها باید به ارائه دهندگان خدمات پرداخت پرداخت کنند، که اگر حاشیه پرداخت مشتری برای کسب سود بسیار کم باشد، نمی توانند این کار را انجام دهند.

کانال های پرداخت این مشکل را با کاهش سربار مربوط به تراکنش های خرد حل می کنند. به عنوان مثال، یک ارائه دهنده خدمات اینترنتی (ISP) می تواند یک کانال پرداخت را با مشتری باز کند و به آنها امکان می دهد هر بار که از این سرویس استفاده می کنند، پرداخت های کوچک را به صورت جریانی انجام دهند.

فراتر از هزینه افتتاح و بسته شدن کانال ، شرکت کنندگان هزینه های بیشتری را برای ریزگردها (بدون هزینه گاز) متحمل نمی شوند. این یک وضعیت برنده است زیرا مشتریان انعطاف پذیری بیشتری در میزان پرداخت هزینه خدمات دارند و مشاغل در ریزگردهای سودآور از دست نمی دهند.

مانند کانال های پرداخت ، کانال های دولتی می توانند با توجه به حالت های نهایی دستگاه دولتی ، پرداخت مشروط را انجام دهند. کانال های ایالتی همچنین می توانند از منطق انتقال دولت دلخواه پشتیبانی کنند و آنها را برای اجرای برنامه های عمومی خارج از زنجیره مفید می کند.

کانال های ایالتی اغلب به برنامه های ساده مبتنی بر نوبت محدود می شوند ، زیرا این امر مدیریت وجوه متعهد به قرارداد زنجیره ای را آسان تر می کند. همچنین ، با تعداد محدودی از طرفین که وضعیت برنامه خارج از زنجیره را در فواصل به روز می کنند ، مجازات رفتار نامشخص نسبتاً ساده است.

کارآیی یک برنامه کانال دولتی نیز به طراحی آن بستگی دارد. به عنوان مثال ، یک توسعه دهنده ممکن است یک بار قرارداد کانال برنامه را به صورت زنجیره ای مستقر کند و به سایر بازیکنان اجازه دهد بدون نیاز به ادامه زنجیره ای از برنامه استفاده مجدد کنند. در این حالت ، کانال برنامه اولیه به عنوان یک کانال Ledger که از چندین کانال مجازی پشتیبانی می کند ، خدمت می کند ، هر کدام نمونه جدیدی از قرارداد هوشمند برنامه را در خارج از زنجیره اجرا می کنند.

یک مورد استفاده بالقوه برای برنامه های کانال دولتی ، بازی های ساده دو نفره است که در آن وجوه بر اساس نتیجه بازی توزیع می شود. فایده اینجاست که بازیکنان مجبور نیستند به یکدیگر اعتماد کنند (بی اعتماد) و قرارداد زنجیره ای ، نه بازیکنان ، تخصیص وجوه و حل و فصل اختلافات (عدم تمرکز) را کنترل می کنند.

سایر موارد استفاده احتمالی برای برنامه های کانال دولتی شامل مالکیت نام ENS ، LEDGERS NFT و موارد دیگر است.

کانال های پرداخت اولیه محدود به انتقال بین دو طرف بود و قابلیت استفاده آنها را محدود می کرد. با این حال ، معرفی کانال های مجازی به افراد امکان می دهد انتقال را از طریق واسطه ها (یعنی چندین کانال P2P) بدون نیاز به باز کردن کانال جدید به صورت زنجیره ای مسیریابی کنند.

معمولاً به عنوان "نقل و انتقالات چند هاپ" توصیف می شود ، پرداخت های مسیریابی شده اتمی هستند (به عنوان مثال ، یا تمام قسمت های معامله موفق می شوند یا در کل شکست می خورد). نقل و انتقالات اتمی از قراردادهای Timelock Hashed (HTLC) استفاده می کند تا اطمینان حاصل شود که پرداخت فقط در صورت برآورده شدن شرایط خاص منتشر می شود ، در نتیجه خطر طرف مقابل را کاهش می دهد.

اشکالاتی در استفاده از کانال های دولتی

برای اطمینان از کارآیی ، کانال های ایالتی محدودیت زمان را در توانایی شرکت کنندگان کانال برای پاسخ به اختلافات قرار می دهند. این قانون فرض می کند که همسالان همیشه به صورت آنلاین برای نظارت بر فعالیت کانال و چالش های مسابقه در صورت لزوم خواهند بود.

در واقعیت ، کاربران می توانند به دلایل خارج از کنترل خود آفلاین شوند (به عنوان مثال ، اتصال به اینترنت ضعیف ، خرابی مکانیکی و غیره). اگر یک کاربر صادقانه آفلاین شود ، یک همکار مخرب می تواند با ارائه دولتهای واسطه قدیمی به قرارداد داوری و سرقت بودجه متعهد ، از اوضاع سوءاستفاده کند.

برخی از کانال ها از "Watchtowers" استفاده می کنند-از آنجا که مسئول تماشای حوادث اختلافات در زنجیره ای به نمایندگی از دیگران و انجام اقدامات لازم ، مانند هشدار دادن به طرف های مربوطه است. با این حال ، این می تواند به هزینه های استفاده از یک کانال دولتی بیفزاید.

همانطور که قبلاً توضیح داده شد ، به چالش کشیدن اختلاف نامعتبر نیاز به ارائه آخرین وضعیت معتبر کانال دولتی دارد. این یک قانون دیگر بر اساس یک فرض است - که کاربران به آخرین حالت کانال دسترسی دارند.

اگرچه انتظار کاربران کانال برای ذخیره نسخه های حالت برنامه خارج از زنجیره منطقی است ، اما ممکن است این داده ها به دلیل خطا یا خرابی مکانیکی از بین بروند. اگر کاربر از داده ها پشتیبان تهیه نشده باشد ، فقط می تواند امیدوار باشد که طرف مقابل با استفاده از انتقال دولت قدیمی در اختیار خود ، درخواست خروج نامعتبر را نهایی نکند.

کاربران Ethereum از آنجا که شبکه قوانینی را برای در دسترس بودن داده ها اعمال می کند ، مجبور به مقابله با این مشکل نیستند. داده های معامله توسط همه گره ها ذخیره و پخش می شود و در صورت لزوم برای بارگیری کاربران در دسترس است.

برای ایجاد کانال blockchain ، شرکت کنندگان باید برای چرخه عمر کانال ، وجوه را در یک قرارداد هوشمند زنجیره ای قفل کنند. این باعث کاهش نقدینگی کاربران کانال می شود و همچنین کانال هایی را برای کسانی که می توانند بودجه قفل شده در Maiet را محدود کنند ، محدود می کند.

با این حال ، کانال های لجر-که توسط یک ارائه دهنده خدمات خارج از زنجیره (OSP) انجام می شود-می تواند مشکلات نقدینگی را برای کاربران کاهش دهد. دو همسالان متصل به یک کانال Ledger می توانند یک کانال مجازی ایجاد کنند که می توانند هر زمان که بخواهند کاملاً از زنجیره ای باز و نهایی کنند.

ارائه دهندگان خدمات خارج از زنجیره همچنین می توانند کانالهایی را با همسالان متعدد باز کنند و آنها را برای مسیریابی پرداخت مفید می کند. البته کاربران برای خدمات خود باید هزینه های OSP را بپردازند ، که ممکن است برای برخی نامطلوب باشد.

حملات غم انگیز یکی از ویژگی های مشترک سیستم های مبتنی بر کلاهبرداری است. یک حمله اندوه به طور مستقیم به نفع مهاجم نیست بلکه باعث اندوه (یعنی آسیب) به قربانی می شود ، از این رو نام.

اثبات کلاهبرداری مستعد حملات غم انگیز است زیرا حزب صادق باید به هر اختلاف ، حتی افراد نامعتبر پاسخ دهد یا خطر از دست دادن بودجه خود را داشته باشد. یک شرکت کننده مخرب می تواند تصمیم بگیرد که بارها و بارها انتقال دولت بی نظیر را به صورت زنجیره ای ارسال کند و حزب صادق را وادار کند تا با دولت معتبر پاسخ دهد. هزینه آن معاملات زنجیره ای می تواند به سرعت اضافه شود و باعث می شود طرفین صادق در این روند از دست بدهند.

مجموعه های شرکت کننده از پیش تعریف شده

با طراحی ، تعداد شرکت کنندگان که یک کانال دولتی را تشکیل می دهند در طول عمر خود ثابت مانده است. این امر به این دلیل است که به روزرسانی مجموعه شرکت کننده باعث می شود عملکرد کانال ، به ویژه هنگام تأمین بودجه کانال یا حل و فصل اختلافات ، عملکرد کانال را پیچیده کند. افزودن یا حذف شرکت کنندگان نیز به فعالیت زنجیره ای اضافی نیاز دارد که این امر باعث افزایش سربار برای کاربران می شود.

در حالی که این امر باعث می شود کانال های ایالتی در مورد استدلال آسان تر شوند ، اما سودمندی طرح های کانال را برای توسعه دهندگان برنامه محدود می کند. این تا حدودی توضیح می دهد که چرا کانال های ایالتی به نفع سایر راه حل های مقیاس پذیر مانند رولپل ها کنار گذاشته شده اند.

پردازش معامله موازی

شرکت کنندگان در کانال ایالتی به روزرسانی های دولتی را به نوبه خود ارسال می کنند ، به همین دلیل آنها برای "برنامه های مبتنی بر نوبت" بهترین کار را می کنند (به عنوان مثال ، یک بازی شطرنج دو نفره). این امر نیاز به رسیدگی به روزرسانی های حالت همزمان را از بین می برد و کارهایی را که قرارداد زنجیره ای باید برای مجازات پوسترهای بروزرسانی بی نظیر انجام دهد ، کاهش می دهد. با این حال ، یک اثر جانبی از این طرح این است که معاملات به یکدیگر وابسته هستند ، تأخیر افزایش می یابد و تجربه کلی کاربر را کاهش می دهد.

برخی از کانال های ایالتی با استفاده از یک طرح "کامل دوپلکس" که حالت خارج از زنجیره را به دو حالت "سیمپلکس" یک طرفه جدا می کند ، این مشکل را حل می کنند و امکان به روزرسانی های همزمان دولت را فراهم می کنند. چنین طرح هایی باعث بهبود توان زنجیره ای و کاهش تأخیرهای معامله می شوند.

از کانال های دولتی استفاده کنید

چندین پروژه پیاده سازی کانال های دولتی را ارائه می دهد که می توانید در DAPP های خود ادغام شوید:

کانال های دولتی

کانال های پرداخت

از یک منبع جامعه می دانید که به شما کمک کرده است؟این صفحه را ویرایش کرده و آن را اضافه کنید!