تغییر شکل دادن به نقش چین در بازسازی بدهی سریلانکا

بازسازی بدهی سریلانکا هم در یک بحران بدهی بازار جهانی در حال ظهور و لحظه ای از تجدید نظر در چین در مورد نقش جهانی خود به عنوان یک طلبکار تعبیه شده است.

رئیس جمهور چین شی جینپینگ ، سمت چپ ، در حالی که او با ورود به فرودگاه در فرودگاه در کلمبو ، سریلانکا ، 16 سپتامبر 2014 ، با رئیس جمهور سریلانکا در آن زمان قدم می زند.

اعتبار: AP Photo/Eranga Jayawardena تبلیغات

در حال حاضر ، سریلانکا پس از اعلام اولین پیش فرض مستقل کشور در 12 آوریل ، در حال بازسازی بدهی خارجی خود است. به عنوان بزرگترین طلبکار دو جانبه ، چین نقش اساسی در روند بازسازی بدهی سریلانکا دارد.

موضوع صرفاً یک موضوع داخلی و دو جانبه نیست. بازسازی بدهی سریلانکا ، و درگیری چین در آن ، با توجه به پریشانی بدهی در بازارهای نوظهور و وام قابل توجهی که چین طی یک دهه گذشته به چنین کشورهایی انجام داده است ، توجه جهانی را به خود جلب می کند. کریستالینا جورجیا ، مدیر عامل صندوق بین المللی پول (IMF) در سفر اخیر خود به چین ، با اشاره ویژه به سریلانکا و زامبیا ، در مورد نقش چین در پرداختن به بحران بدهی بازار در حال ظهور بحث کرد. به گفته صندوق بین المللی پول ، بحث و گفتگو با مقامات چینی مثمر ثمر بود و صندوق بین المللی پول فضا را برای بستری برای مشارکت منظم تر در مورد بدهی ها می بیند ، جایی که چین می تواند نقش فعالی داشته باشد.

در مورد سریلانکا به طور خاص ، کشور جزیره انتظار اطمینان از چین در مورد بازسازی بدهی در ماه های آینده را دارد ، که این امر راه را برای تصویب هیئت صندوق بین المللی پول برای برنامه 2. 9 میلیارد دلار ، چهار ساله صندوق گسترده صندوق (EFF) هموار می کند. انتظار اولیه این بود که سریلانکا تا ماه نوامبر یا اوایل ماه دسامبر به توافق در مورد اطمینان از اطمینان با طلبکاران عمده دو جانبه خود (چین ، هند و باشگاه پاریس ، به رهبری ژاپن) برسد و در ماه دسامبر تصویب هیئت اجرایی صندوق بین المللی پول را دریافت کند. رویکرد و تضمین های چین در این فرایند بسیار مهم است ، زیرا سایر طلبکاران منتظر چین هستند تا پیشنهادات خود را تأیید کنند. با این حال ، تاکنون هیچ تضمین تأمین مالی شرکت با طلبکاران دو جانبه حاصل نشده است. برنامه جلسه هیئت مدیره صندوق بین المللی پول نشان می دهد که در ماه دسامبر درباره EFF سریلانکا بحث نخواهد کرد. بنابراین ، برنامه صندوق بین المللی پول فقط می تواند در اوایل سال 2023 آغاز شود.

پاسخ چین به بحران بدهی سریلانکا فعال نبوده است ، اما هیچ یک از این موارد منفی نبوده است. در طی یک جلسه مطبوعاتی وزارت امور خارجه چین در تاریخ 5 دسامبر ، سخنگوی خاطرنشان کرد: "چین اهمیت بالایی را به مشکلات و چالش های سریلانکا متصل می کند" و گفت که از مؤسسات مالی مربوطه در گفتگو با سریلانکا پشتیبانی می کند و به درستی آنها را حل می کند.

مختصر دیپلمات

خبرنامه هفتگی

در مورد داستان هفته و تهیه داستان برای تماشای در سراسر آسیا و اقیانوسیه ، به شما اطلاع دهید.

در واقع سریلانکا چقدر مدیون طلبکاران چینی است؟

درک نقش چین در روند بازسازی بدهی سریلانکا به یک تصویر کامل از 1) چقدر سریلانکا در واقع مدیون طلبکاران چینی و 2) ترکیب آن وام ها است. در حالی که تعداد اغلب ذکر شده این است که بدهی سریلانکا به چین تقریباً 10 تا 15 درصد از کل بدهی های خارجی عمومی خود است ، بدهی آن به طلبکاران چینی تقریباً 7. 3 میلیارد دلار یا 19. 6 درصد از کل بدهی های خارجی ممتاز این کشور از آنجا بوده است. پایان سال 2021 ، همانطور که در مقاله توجیهی ما منتشر شده توسط ابتکار تحقیقات چین آفریقا (SAIS-CARI) در دانشکده مطالعات بین المللی پیشرفته دانشگاه دانشگاه جان هاپکینز منتشر شده است. بزرگترین سهم بدهی خارجی سریلانکا شامل یوروباند (اوراق قرضه حاکمیتی بین المللی) است که 36 درصد از بدهی های خارجی و عمومی کشور را تا پایان ماه مه 2022 به خود اختصاص می داد.

در حالی که اعداد اغلب نقل قول از محاسبات ما پایین تر هستند ، تأکید می شود که هیچ "بدهی پنهان" وجود ندارد. شماره های ما مطابق با آمار بین المللی بدهی بانک جهانی و هم ارقام وزارت دارایی سریلانکا است که در ماه نوامبر در ارائه های طلبکار ارائه شده است.

سپس این رقم که اغلب به حساب می آید که چین سهم 10-15 درصدی بدهی خارجی سریلانکا را به خود اختصاص می دهد ، از کجا می رود؟دو دلیل برای دست کم گرفتن سهام بدهی چین سریلانکا وجود دارد: اول ، محرومیت بدهی که تحت شرکت های دولتی (SOE) از افراد به راحتی به بدهی دولت مرکزی در سریلانکا اشاره شده است ، و دوم ، دوم ، تأمین اعتبار ترم در ارز خارجییا وام های مدت به دست آمده از بانک توسعه چین (CDB) که به جای بدهی دو جانبه در ارقام بدهی دولت مرکزی به عنوان وام های بازار طبقه بندی می شوند. اداره منابع خارجی وزارت دارایی سریلانکا ، ضمن گزارش بدهی دو جانبه از چین به عنوان 10 درصد از کل طبق طبقه بندی آنها ، این امر را کاملاً روشن کرده است که این محاسبات وام های SOE را حذف می کند ، در حالی که وام های ترم از CDB به عنوان وام های بازار طبقه بندی می شدند (از آنجا که آنها برای اولین بار از طریق یک فرآیند مناقصه تجاری در سال 2018 به دست آمد) به دست آمده با نرخ بهره تجاری - البته زیر هزینه اوراق قرضه حاکمیتی بین المللی (ISBS).

محرومیت از بخش قابل توجهی از بدهی SOE از شکل Topline یک داستان جالب است. در طی سالهای 2005-2010 ، بیشتر وام های چینی که به سریلانکا ارائه شده بود به تأمین مالی پروژه رفتند. از بدهی های معوقه در پایان سال 2010 ، 90 درصد از بانک Exim China بود. سه مورد از بزرگترین پروژه های تأمین شده توسط بانک چین Exim در سریلانکا ، نیروگاه ذغال سنگ Norochcholai Puttalam ، بندر هامانتوتا و فرودگاه Mattala بودند. هر یک از این دارایی ها متعلق به SOE های مربوطه است که بزرگترین ارائه دهندگان خدمات در هر بخش هستند. به عنوان مثال ، نیروگاه ذغال سنگ Norochcholai Puttalam دارایی از هیئت برق سیلون است که حدود 40 درصد از تولید برق کشور را فراهم می کند. اداره بندر سریلانکا (SLPA) صاحب بندر هامانتوتا است ، در حالی که فرودگاه و خدمات حمل و نقل هوایی محدود صاحب فرودگاه ماتالا هستند.

با این حال ، وام برای ساخت این پروژه زیرساختی توسط دولت سریلانکا به عنوان وام گیرنده بدست آمد ، نه توسط این SOE. از آنجا که این دولت بود که این وام ها را به دست آورد ، نیازی به ضمانت عمومی نبود. بنابراین این وام ها تا سال 2013 به عنوان بدهی دولت مرکزی ثبت شدند.

در سال 2013-14 ، وام های به دست آمده برای ساخت این پروژه های زیرساختی تحت بخشنامه ای از کابینه وزیران به SOE های مربوطه منتقل شدند. در پایان سال 2015 ، این وام ها تقریباً به 2. 4 میلیارد دلار یا 3. 1 درصد از تولید ناخالص داخلی رسیده است. بنابراین ، ضبط این وام ها تحت SOE به دولت اجازه می دهد تا به جای 81. 6 درصد نسبت بدهی دولت مرکزی به 78. 5 درصد را برای سال 2015 نشان دهد.

با این حال ، بدهی عمومی که توسط بانک مرکزی سریلانکا ثبت شده است ، همچنان این وام های SOE را به عنوان یک دسته جداگانه در کنار بدهی SOE تضمین شده عمومی گزارش داد و منجر به نسبت بدهی عمومی 85. 3 درصد در پایان سال 2015 شد. بنابراین ، موسسات عمومی سری لانکا این کار را کردنداین وام ها را "پنهان" نکنید. آنها فقط به دلیل سیستم طبقه بندی پیچیده ، از طریق مشاهده گاه به گاه پیچیده تر بودند.

تلاش های بازسازی بدهی قبلی سریلانکا با چین

اگرچه قبلاً سریلانکا به بدهی خود پیش فرض نکرده است ، اما این کشور برای ده ها سال با بدهی های خارجی شدید و مسائل موجود در پرداخت (BOP) دست و پنجه نرم کرده است. این مسائل پس از سال 2010 به دلیل افزایش قابل توجه بار بدهی خارجی کشور با افزایش اعتماد به نفس در وام های تجاری ، از جمله ISBS یا Eurobonds ، که عمدتاً از سرمایه گذاران نهادی مستقر در غرب مطرح شده است) و اعتبار صادرات برای تأمین مالی پروژه ها (افزایش یافته است ، شدیدتر شد. با این که بانک های سیاست چین بزرگترین منبع هستند). بازپرداخت این وام ها از سال 2014 به بعد به میزان قابل توجهی افزایش یافته است. برای مقابله با این بازپرداخت بدهی ها و چالش های BOP ، سریلانکا از روشهای مختلفی از جمله دریافت یک برنامه EFF از صندوق بین المللی پول در سال 2016 استفاده کرد.

سریلانکا همچنین به دنبال افزایش وام های FDI و بازسازی به دست آمده از چین بود. در سال 2014 ، وزیر امور خارجه سپس P. B. Jayasundara درخواست کرد که وام های بازسازی بانک Exim Exim به دست آمده برای ساخت بندر هامانتوتا. هیچ درخواستی برای مدل موهای اصلی وجود ندارد. در عوض ، درخواست سریلانکا کاهش نرخ بهره و تمدید دوره بازپرداخت بود ، و این امر باعث می شود که به عنوان یک سرمایه گذاری مشترک با دو SOE چینی کار کند.

توجه به این نکته حائز اهمیت است که این درخواست در سپتامبر 2014 ، درست قبل از اینکه رئیس جمهور چین شی جینپینگ از سریلانکا بازدید کرد ، صورت گرفت. این دیدار به نوبه خود فقط چهار ماه قبل از انتخابات ریاست جمهوری سریلانکا صورت گرفت که در آن مهیندا رجاپاکسا ، که از سال 2005 در قدرت بود ، شکست خورد.

در طول بازدید XI ، سریلانکا برای توسعه بیشتر پایانه های بندر هامانتوتا به عنوان یک سرمایه گذاری مشترک با مهندسی هاربر چین و بندر بازرگان چین (بندر CM) ، توافق نامه انتقال عملیاتی را امضا کرد. بنابراین ، هدف اصلی این درخواست بازسازی بدهی کمک به توسعه بیشتر بندر و کاهش ضررهای ناشی از SLPA بود. توسعه بیشتر هامانتوتا ، ضمن حفظ مالکیت کلی دولت ، از نظر سیاسی برای راجاپاکسا مهم بود.

صرف نظر از انگیزه ، این بازسازی وام پیشنهادی اتفاق نیفتاد. Rajapaksa انتخابات ریاست جمهوری سال 2015 را از دست داد و برنامه های این بندر تغییر کرد ، با این که دولت جدید موافقت کرد که در اواخر سال 2016 هامانتوتا را به بندر CM اجاره دهد.

دومین تلاش سریلانکا برای جستجوی بدهی از چین در سال 2017 بود ، هنگامی که نخست وزیر (و رئیس جمهور فعلی) Ranil Wickremasinghe از چین بازدید کرد و با رهبران چینی ملاقات کرد. در آن زمان ، سریلانکا درخواست تسویه بدهی از چین کرده بود ، اما این درخواست چینی ها را رد کرد. این طبق گفته وزیر پیشین پروژه های ویژه Sarath Amunugama بود ، که در 10 آگوست 2017 به پارلمان سریلانکا گفت که چین درخواست سریلانکا برای کاهش بدهی را رد کرد. آمنوگاما نگرش چین را به شرح زیر خلاصه کرد: "ما به بسیاری از کشورهای جهان وام داده بودیم. اگر به سریلانکا تسویه بدهی بدهیم ، 30-40 از همان درمان درخواست می کند. "

اظهارات وی به وضوح احساسات چین را در مورد بازسازی بدهی تکرار می کند. موسسات مالی چین موهای اصلی را دوست ندارند و می ترسند با گسترش چنین پیشنهادی به یک کشور ، سابقه ای را تعیین کنند. به گفته كانی لوی ، رئیس عمل چین در موسسه حقوقی Pinsent Masons ، مدل موهای اصلی وام ها ممكن است نیاز به تأیید شورای دولت چین - بالاترین مقام سیاسی - داشته باشد و به دلیل افسران بانكی كه پاسخگویی شخصی را برای وام هایی كه در آنجا انجام می دهند ، تمایل دارند به آنها تمایل داشته باشند. وام های بازسازی در سطح بانک.

از نظر تاریخی ، چین دارای سابقه موهای اصلی با توجه به وام های بدون بهره به عنوان کمک های رسمی توسعه از طریق وزارت بازرگانی از دهه 1960 است ، همانطور که توسط استاد دبورا براتیگام در کتاب "هدیه اژدها" برجسته شده است. اما این مورد در مورد وام های مؤسسات مالی چین ، به ویژه دو بانک اصلی سیاست مربوط به سریلانکا ، چین Exim Bank و CDB ، که فقط از اواسط دهه 1990 وجود داشته اند ، اینگونه نیست. در مثال جدید ، هر دو بانک در سپتامبر سال جاری ، مهلت قانونی نرخ بهره و بلوغ ، بدون مدل موهای اصلی را به اکوادور ارائه دادند.

بازسازی بدهی آینده سریلانکا با چین

با توجه به اینکه چین بزرگترین طلبکار دو جانبه سریلانکا است ، نهایی سازی یا حتی توافق های اساسی مربوط به بازسازی بدهی نیاز به دخالت و پشتیبانی آن دارد. اما ما در مورد برخورد با یک نهاد صحبت نمی کنیم. چند موسسه مالی چین وجود دارد که وام به سریلانکا ارائه داده اند. براساس مطالعات مربوطه و دانشمندانی که از موسسات مالی چین پیروی می کنند ، مشخص است که این بانک ها تصمیمات خود را می گیرند. سریلانکا از هر دو چین Exim و CDB ، که به روش های جداگانه ای فعالیت می کنند ، به شدت وام گرفته است ، بنابراین انتظار نمی رود که در مذاکرات بازسازی بدهی به صورت هماهنگ عمل کنند.

حتی در بانک چین Exim ، بخش های مختلفی وجود دارد که انواع مختلف وام را ارائه می دهد. مقاله توجیهی ما نشان داد که سریلانکا وام های تجاری و اعطایی از این بانک دارد که افراد اعطاء کننده نرخ بهره پایین خود را توسط دولت چین یارانه می گیرند. بنابراین ، اجماع زیادی در داخل و بین بانکهای سیاست برای چین لازم است که رویکرد خود را در مورد بازسازی بدهی تدوین کند.

پیچیدگی های بازسازی بدهی به همین جا ختم نمی شود. هر دو وام چین EXIM و CDB به فعالیت های SOE های چینی وابسته هستند. در حالی که وام ها توسط CDB و EXIM تهیه شده بود ، مزایای آن توسط شرکت های SOE که پروژه ها را اجرا می کرد ، دریافت می شود. این اساس وام اعتباری صادرات است: بخش قابل توجهی از ورودی های پروژه ها از چین صادر می شود و پروژه ها شرکت های ساختمانی چینی را شامل می شوند. این بدان معنی است که ، در فرآیند بازسازی بدهی ، بانک ها در حالی که شرکت های SOE قبلاً پاداش را بدست آورده اند ، به حاملان ریسک تبدیل می شوند. در حالی که بانکها نمی توانند به طور مجدد ریسک فعلی را با SOE به اشتراک بگذارند ، شرکت های دولتی با خطر کاهش اعتبار اعتبار صادرات روبرو هستند تا در صورت بروز ضرر و زیان ناشی از بازسازی بدهی ، از ریسک بیشتری برخوردار شود.

جین ژونگکسیا ، مدیر کل بانک امور بین الملل بانک مردم چین ، اخیراً بینش هایی در مورد پیچیدگی های بازسازی بدهی ارائه داده است. جین با سخنرانی در مجمع مالی 40 چین که در پکن برگزار شد ، جین خاطرنشان کرد که برای چین هماهنگی همه سازمان های طلبکار درگیر خود (مانند CDB و Exim Bank) ، که به طور مستقل بیشتر پروژه های وام خود را انتخاب می کنند و منطق کم و بیش تجاری را دنبال می کنند ، ضروری است. بشر

جین گفت: "اگر اکنون دولت به آنها بگوید چه کاری انجام دهند ، این یک روند پیچیده است زیرا دولت در وهله اول در بیشتر تصمیمات سطح پروژه شرکت نکرده است."وی افزود: سازمانهای طلبکار چینی تجربه نسبتاً کمی در برخورد با بازسازی بدهی های در مقیاس بزرگ دارند و باید با انجام این کار بیاموزند.

بی تجربگی بانک های چینی با وام های خارج از کشور موضوعی است که دائماً توسط مایکل پتیس مورد برجسته قرار گرفته است ، که خاطرنشان کرده است که بیشتر امور مالی توسعه چین در جنوب جهانی توسط بی تجربگی و ارزیابی های بسیار ضعیف هم از خطرات درگیر و هم از توانایی های خودشان هدایت می شود. اظهارات جین نشان دهنده تحقق بانکهای چینی در مورد پیامدهای وام بی تجربه و پیچیدگی های رسیدگی به این پیامدها است.

این بدان معناست که ، در میان روند بازسازی بدهی سریلانکا ، ممکن است نیاز به دستیابی به اجماع در بین طیف گسترده ای از نهادهای مرتبط با دولت چین باشد ، نه صرفاً بانک های سیاست و رهبری سیاسی. رهبری سیاسی همچنین در رابطه با ارائه بدهی به کشورهای خارجی با محدودیتی روبرو است: یک درک بالقوه در بین شهروندان چینی مبنی بر اینکه دولت آنها یارانه سایر کشورها در بحران را در زمانی که خودشان از طریق همه گیر Covid-19 و یک اقتصادی کلی دست و پنجه نرم می کنند ، یارانه می دهدکندی

بنابراین ، بازسازی بدهی سریلانکا را نمی توان در انزوا به عنوان یک بحران داخلی مورد بررسی قرار داد ، که سریلانکا به تنهایی باید از عهده آن برآید. این هم عمیقاً هم در یک بحران بدهی بازار جهانی در حال ظهور و لحظه ای از تجدید نظر در چین در مورد نقش جهانی آن به عنوان یک طلبکار تعبیه شده است. اتفاقی که در کشورهایی مانند سورینام ، زامبیا ، غنا ، اکوادور و پاکستان رخ می دهد ، چه اتفاقی در سریلانکا می افتد و برعکس. اینها همه بحران های در حال تحول است که پاسخ های جهانی و داخلی باید با هماهنگی اتفاق بیفتد. اما با انجام این کار ، هیچ کس نمی تواند پیچیدگی های داخلی را که باید برطرف شود فراموش کند. تفاوت های ظریف وضعیت سریلانکا برای هر دو روند در حال انجام در مورد بازسازی بدهی و هم برای سایر کشورهایی که با پریشانی بدهی روبرو هستند ، درس می گیرد.

این مقاله شامل خلاصه ای از مقاله توجیهی اخیر ما با عنوان "تکامل وام چینی به سریلانکا از اواسط دهه 2000 است-جدا کردن اسطوره از واقعیت" ، منتشر شده توسط Sais-Cari. مقاله کامل تجزیه و تحلیل مفصلی در مورد وام های چینی سریلانکا ارائه می دهد.