قوانین اصلی لاک پشت های تجاری

در سال 1990 ، آکادمی ملی علوم ایالات متحده گزارشی را منتشر کرد که نشان می دهد لاک پشت های دریایی بیشتر توسط میگوها کشته می شوند تا سایر دلایل انسانی که در آن ترکیب شده اند.

متخصصان محیط زیست سالها کار می کردند تا مقررات را تصویب کنند که کلیه کشورهایی که میگو را به ایالات متحده صادر می کنند ، از دستگاه های استثناء لاک پشت یا TED ها استفاده می کنند تا لاک پشت های دریایی را از غرق شدن در میگو در شبکه های قیف عظیم جلوگیری کنند. اما در سال 1998 ، پس از یک سری جلسات درهای بسته ، سازمان تجارت جهانی این حکم را صادر کرد که نیاز به TEDS محدودیت ناعادلانه تجارت است و ایالات متحده باید مقررات خود را تغییر دهد یا به کشورهایی که از استفاده از دستگاه ها امتناع می ورزند ، جبران کند.

مورد لاک پشت دریایی نمونه بارز چگونگی ویرانگر حفاظت از محیط زیست در سراسر جهان است. این حکم نه تنها مؤثرترین مکانیسم بین المللی برای محافظت از لاک پشت های دریایی را تضعیف کرد ، بلکه کشتار جمعی لاک پشت های دریایی در هند را زنده کرد. اگر WTO در این دوره باقی بماند ، محافظت از محیط زیست بین المللی مانند گونه هایی که از آنها محافظت می کنند ممکن است از بین بروند.

لاک پشت های دریایی از سن دایناسورها وجود داشته اند ، اما امروزه همه هفت گونه لاک پشت های دریایی به عنوان در معرض خطر ، تهدید یا آسیب پذیر ذکر شده اند. جمعیت لاک پشت دریای Kemp S Ridley تنها 2،000 زن لانه دار در سراسر جهان را کاهش داده است.

تهدیدهای مربوط به لاک پشت های دریایی از از دست دادن زمین های لانه سازی گرفته تا ذبح لاک پشت های بزرگسالان برای پوسته ها و پوسته های آنها متغیر است ، اما بیشترین تهدید افزایش مصرف غذاهای دریایی است که با روش های مخرب و بی فایده ماهیگیری صنعتی امکان پذیر است. قبل از ممنوع شدن ، دریاچه های بالای دریاها هر سال صدها هزار لاک پشت دریایی را کشته اند. ناوگان طولانی ، که هر سال 10 میلیارد قلاب در اقیانوس ایجاد می کند ، تعداد بی شماری از لاک پشت های دریایی را می کشد.

اما ترازو میگو از همه بدتر است: تخمین زده می شود 150،000 لاک پشت دریایی هر سال در شبکه های میگو گرفتار می شوند. لاک پشت های دریایی مانند انسان هوا نفس می کشند. آنها می توانند نفس خود را تا هشت ساعت نگه دارند ، اما وقتی در شبکه ها گرفتار شدند ، سرانجام غرق شدند.

TED ها دستگاه های ساده و ارزان قیمت هستند که می توانند بیش از 97 درصد غرق لاک پشت های دریایی در شبکه های میگو مانع شوند. TED به سادگی یک شبکه فلزی است که لاک پشت های دریایی را از طریق یک فلپ فرار از شبکه خارج می کند در حالی که به میگو اجازه می دهد بین میله ها و به پشت شبکه منتقل شود.

مقررات مربوط به قانون گونه های در معرض خطر در سال 1989 به نام قانون میگو لاک پشت ، همه کشورهایی را که میگو را به ایالات متحده صادر می کردند ، نیاز داشت تا از TEDS یا روش های دیگری استفاده کنند که حفاظت از لاک پشت ها را تضمین می کند. بعداً ، ائتلافی از گروه های محیط زیست برای وادار کردن وزارت امور خارجه برای اجرای قانون شکایت کرد. در نتیجه ، 16 کشور سیاست ها و شیوه های ماهیگیری خود را بهبود بخشیدند.

اما در سال 1996 ، چهار کشور از جمله هند قانون میگو لاک پشت را به عنوان محدودیت تجارت به چالش کشیدند. در سال 1998 ، WTO ، پس از مجموعه ای از جلسات که کارشناسان سازمان های غیر دولتی را مستثنی کردند و علی رغم مطالب برجسته ترین زیست شناسان دریایی جهان ، بر خلاف قانون ایالات متحده حکم کردند. وزارت امور خارجه از تضعیف دستورالعمل ها برای اجازه واردات میگو در حمل و نقل با مبنای حمل و نقل پیروی کرد. دادخواستی در انتظار بازگشت به استانداردهای سختگیرانه تر است ، و استدلال می کند که وزارت امور خارجه از WTO در تصویب قانون میگو لاک پشت ، هدف کنگره را نقض کرده است.

در نتیجه این حکم ، بسیاری از ملل از اتخاذ TED ها امتناع می ورزند و همچنان هزاران لاک پشت دریایی در معرض خطر را به قتل می رسانند. هند ، یکی از شاکیان قبل از WTO ، قانون TED را اتخاذ نکرده است و اجازه قتل 13،000 لاک پشت امسال را در یکی از مهمترین سواحل لانه سازی جهان اجازه می دهد. حکم WTO انگیزه اصلی هند را برای بهبود شیوه های میگو خود از بین برده است.

این سومین بار است ، به دنبال احکام قبلی علیه قانون هوای پاک و ماهی تن دلفین ، مبنی بر اینکه یک حکم WTO قوانین مهم زیست محیطی را که توسط مردم آمریکا و مقامات منتخب پشتیبانی می شود ، تضعیف یا از بین برده است. مگر اینکه WTO ، که دیدگاه های خود را برای افزایش قدرت خود نشان داده است ، از بین برود ، آخرین بار برنده شد.

پیتر فوگازوتو ، پروژه ترمیم لاک پشت های دریایی