دلار هنوز هم حاکم است

قدرت مالی آمریکا در عصر رقابت با قدرت

توسط کارلا نورولف

21 فوریه 2023

مرکزیت دلار آمریکا در امور جهانی عمدتاً توسط عوامل اقتصادی تعیین می شود ، اما نیروهای ژئوپلیتیکی تهدید می کنند که امتیاز برتر خود را در سلسله مراتب ارز تضعیف می کنند. تحریم های ایالات متحده در پاسخ به حمله روسیه به اوکراین ، برخی از کشورها را وادار کرده است تا اعتماد خود را به دلار کاهش دهند. کشورهای ژئوپلیتیکی جنگ بین متفقین و دشمنان ، ایالت های لیبرال و غیرمجاز دارای سهام بالایی هستند. رابرت موندل ، برنده جایزه نوبل ، گفت: "قدرتهای بزرگ ارزهای زیادی دارند."اگر سیستم ارزی چند قطبی شود ، قدرتهای پولی ایالات متحده آمریکا نیز مانند تأثیر اقتصادی جهانی ایالات متحده و توانایی استفاده از دلار به عنوان جایگزینی برای نیروی نظامی هنگام پلیس در نظم بین المللی ، فرو می رود.

اقتصاد جهانی پراکنده تری که در آن مشارکتهای امنیتی تعیین می کند روابط اقتصادی در حال مشاهده است. اما پایان دادن به تسلط دلار هنوز بعید است. کشورهایی که در تحریم ها علیه روسیه شرکت می کنند یا از اجبار ارز ایالات متحده با هدف حمایت از اصل اصلی نظم لیبرال در مورد عدم تجاوز ، هیچ انگیزه ای برای تنوع دور از دلار ندارند. حتی کشورهایی که مخالف تحریم های غربی هستند ، احتمالاً برای حفظ امنیت خود و تضمین های امنیتی ایالات متحده در شرایط سختگیری ژئوپلیتیکی ، به دلار می پردازند.

در محیط بین المللی مملو از امروز ، کشورها به منطق جنگ سرد باز می گردند و از پایداری وابستگی متقابل اقتصادی سیستم نسبت به روابط اقتصادی ممتاز با دوستان خود سؤال می کنند. با توجه به اینکه ایالات متحده در مرکز بزرگترین شبکه امنیتی جهان ، دلار از این تغییر بهره می برد ، حتی اگر همزمان با ارزهای رقبای ژئوپلیتیکی متعادل شود. این پویا با شکوه ، که در آن هواداران ایالات متحده تسلط دلار را به خود جلب می کنند و مخزن های واشنگتن وابستگی دلار خود را کاهش می دهند ، با این وجود مهمترین تهدید برای برجستگی جهانی دلار از زمان ورود یورو در سال 1999 است.

دلار ارز ارجح دولتها است که تقریباً 60 درصد از ذخایر بانک مرکزی را در اواخر سال 2022 ، در مقایسه با 20 درصد یورو و شش درصد ین به خود اختصاص می دهد. به طور جداگانه ، پوند ، یوان چینی و دلار کانادا و استرالیا کمتر از پنج درصد از ذخایر دولت را نشان می دهد. دلار نیز در بازارهای خصوصی حاکم است ، اگرچه کمتر از این است.

با این حال بدبینی در مورد آینده دلار فراوان است. Rana Foroohar از Financial Times در مورد "دنیای پس از دلار" هشدار داده است. همکار او مارتین گرگ نگران این است که تسلط دلار جای خود را به یک سیستم پولی بین المللی دو قطبی می بخشد ، ایالات متحده در یک انتها و چین در طرف دیگر. گیتا گوپینات ، معاون مدیر عامل صندوق بین المللی پول (IMF) ، تحریم ها را در یک ترتیب ارز پراکنده و چند قطبی می بیند. بانک های بزرگ همچنین نسبت به چشم انداز ادامه تسلط دلار شک دارند. Zoltan Pozsar of Credit Suisse معتقد است که یک سفارش ارزی چند قطبی و مبتنی بر کالاها در پیش است. یک سال پیش ، کریستینا تساری و زاک پاندل گلدمن ساکس هشدار داد که دلار ممکن است سرنوشت پوند انگلیس را دنبال کند و به یک ارز درجه دوم تبدیل شود.

اگر پیش بینی های مربوط به سفارش چند قطبی در آینده صحیح باشد ، ایالات متحده با کاهش معنی دار در پایگاه قدرت خود و توانایی خود در قدرت پروژه ، با پیامدهای گسترده تر برای ثبات و نظم بین المللی ، دستخوش خواهد شد. با تجدید نظر در مورد تحمیل تحریم ها ، غرب می تواند به محافظت از جایگاه دلار کمک کند. ایالات متحده و متحدین آن می توانند تحریم ها را به گونه ای طراحی کنند که مانع از فرسایش بیشتر سفارش ارز تک قطبی شود. یعنی ، آنها باید ائتلاف های تحریم گسترده ای بسازند که در آن مشارکت کاملاً داوطلبانه است و کسانی که نمی پیوندند مجبور به انتخاب طرف نیستند. کشورهایی که تحریم ها را تحمیل می کنند باید عواقبی را که این اقدامات مجازات بر روی اشخاص ثالث انجام می دهد ، تشخیص دهند و در هر زمان ممکن ، برای کاهش آن اثرات ناخواسته قدم بردارند. تحریم ها باید برای موارد واضح و روشن که نظم بین المللی در معرض تهدید قرار دارد ، مانند اوکراین ، محفوظ باشد و نباید برای اهداف موقت استفاده شود ، زیرا وقتی تحریم ها در سال 2018 دوباره بازگردد ، حتی اگر این کار را شکسته نبودشرایط توافق هسته ای و هنگامی که دولت ترامپ تحریم های بیش از حد سخت به کوبا را تحمیل کرد. تحمیل تحریم ها برای پیگیری منافع باریک ایالات متحده ، ترس های قانونی را در بین کشورها ایجاد می کند که می توانند در مرحله بعدی مورد هدف قرار گیرند و بنابراین آنها را به یافتن گزینه های دیگر برای دلار انگیزه می دهد. اما اگر ایالات متحده و متحدانش برای حفظ عناصر اصلی نظم بین المللی لیبرال به تحریم ها متوسل شوند ، دلار باید جای خود را به عنوان ارز مورد نظر نگه دارد.

Renminbi و Ruble

چین و روسیه آشکارا برای افزایش جذابیت ارزهای جایگزین برای اهداف اقتصادی و ذخیره بین المللی ، ساخت زیرساخت های مالی چند ملیتی برای ارتقاء تجارت و سرمایه گذاری در Renminbi و روبل ها اقدام می کنند. سیستم پرداخت بین بانکی مرزی چین به عنوان یک خانه پاکسازی ، مشابه سیستم پرداخت بین بانکی خانه پاکسازی ایالات متحده عمل می کند. مقایسه این سیستم عامل ها ، خلیج فارس را بین آنها نشان می دهد. سیستم چینی یا CIPS تقریباً 15000 معاملات در روز را پردازش می کند و معادل دلار 50 میلیارد دلار است. در همین حال ، تراشه ها ، نسخه ایالات متحده ، 250،000 معاملات در روز را پردازش می کند و بیش از 1. 5 تریلیون دلار است. CIPS امکان پاک کردن و تسویه حساب های مرزی در Renminbi را فراهم می کند. هنگامی که چین یک سیستم پیام رسانی مالی ایجاد کرد ، تسویه حساب مرزی یوان - معاملات فرقه ای می تواند مستقل از سرویس پیام رسانی بین بانکی جهانی سوئیفت تحت سلطه غرب باشد. روسیه ، به نوبه خود ، پس از حمله به اوکراین در سال 2014 ، سیستم انتقال پیام های مالی را ایجاد کرد. هدف صریح SPFS این است که به کاربران امکان دور زدن Swift را بدهد. قبل از حمله فوریه 2022 به اوکراین تقریباً 400 کاربر وجود داشت ، اما طبق گفته بانک مرکزی روسیه ، تقاضا پس از آن به طور قابل توجهی افزایش یافت.

تکمیل این سیستم ها مجموعه ای از معاهدات دو جانبه است که قصد دارند تجارت و سرمایه گذاری در ارزهای غیر غربی را تسهیل کنند. چین و روسیه در سال 2019 با هدف ارتقاء ارزهای ملی خود برای تسویه حساب ، پیمان دو جانبه امضا کردند. هند یک حساب ویژه Vostro روپیه ایجاد کرده است ، که کشورها می توانند برای تشویق تسویه حساب و سرمایه گذاری با هند در روپیه های هند ، اعتبار خود را به آن بپردازند. هند و روسیه همچنین سعی کرده اند با بازگرداندن مکانیسم ارز روپیه روپیه جنگ سرد اندکی پس از تحریم های علیه روسیه در سال 2022 ، تجارت در ارزهای خود را ترغیب کنند. طبق این طرح ، تسویه حساب مستقیماً بین بانکهای روسیه که روپیه در هندوستان را نگه داشته می شوند ، اتفاق می افتد. بانکهای هندی که در روسیه روبل دارند.

پس از بحران مالی سال 2008 ، چین با تمدید خطوط مبادله دو جانبه ، با گسترش خطوط مبادله دو جانبه ، به بانکهای مرکزی خارجی اجازه داد تا یوان چینی را در ازای ارز خود به دست آورند. در دسترس بودن Renminbi در اختیار دولت های خارجی یک پیش نیاز برای استفاده از آن توسط دولت ها و بازیگران خصوصی است و توانایی عمل به عنوان وام دهنده آخرین راه حل در مواقع بحران ، جنبه مهمی از وضعیت ارز ذخیره است. بزرگترین خط چین با 24 میلیارد دلار با روسیه است. اخیراً ، چین با بانک برای شهرک های بین المللی همکاری کرده است تا یک ترتیب نقدینگی Renminbi را برای حمایت از بانکهای مرکزی در مواقع اضطراری ایجاد کند. بانکهای مرکزی شیلی ، هنگ کنگ ، اندونزی ، مالزی و سنگاپور هر یک از آنها 2 میلیارد دلار به استخر ذخیره شده در بازل ، سوئیس ، جایی که BIS مقر آن است ، قول داده اند. ذخیره و نقدینگی چین در مقایسه با عرضه فدرال رزرو ایالات متحده اندک است ، اما مطمئناً رشد خواهد کرد. در سال 2016 ، صندوق بین المللی پول ، سبد ذخیره ارزها را که به اصطلاح حقوق نقاشی ویژه آن (SDRS) را تعریف می کند ، به روز کرد ، دارایی ذخیره ای که صندوق بین المللی پول آن وام های خود را به دولت ها معرفی می کند تا یوان چینی را نیز در بر بگیرد.

بدبین در مورد آینده دلار فراوان است.

چین همچنین با ایجاد گزینه های پرداخت دیجیتالی ، مانند E-CNY ، یک ارز دیجیتالی که بانک مرکزی کشور در سال 2016 شروع به ارائه کرد ، استفاده از Renminbi را ترویج می کند و برای هر کسی که در المپیک 2022 در پکن شرکت می کند ، به عنوان گزینه پرداخت معرفی می شود. هنگامی که به طور کامل اجرا شود ، E-CNY مستقل از سایر سیستم های پرداخت و پیام رسانی مالی عمل خواهد کرد. با نوید معاملات ارزان تر ، سریعتر و ایمن تر ، یک ارز دیجیتال چینی می تواند بین المللی سازی Renminbi را تسریع کند. همه این تحولات باعث می شود Renminbi به طور گسترده ای در دسترس و مایع باشد و بنابراین ، استفاده از آن را برای تجارت و سرمایه گذاری ترویج می کند.

تلاش های مشترک برای کاهش ارزش دلار توسط برزیل، روسیه، هند، چین و آفریقای جنوبی، موسوم به بریکس، مورد بحث قرار گرفته است. این کشورها با هم به دنبال انتشار یک ارز ذخیره مشترک با هدف صریح دور زدن دلار و سایر ارزهای اصلی غربی هستند. ارز مشترک بر اساس سبدی از ارزهای بریکس خواهد بود و به عنوان جایگزینی برای سبد ارزهای ذخیره صندوق بین المللی پول عمل می کند، اگرچه پیشرفت کمی از زمان اعلام آن در ژوئن 2022 حاصل شده است. چین، هند و روسیه، با این حال، در اجلاس سران سازمان همکاری شانگهای در سپتامبر توافق کردند که تجارت را گسترش دهند و ارزهای ملی خود را در پرداخت های بین المللی ارتقا دهند.

دلار همچنان ارز انتخابی دولت ها، شرکت ها و مؤسسات مالی برای انجام تجارت و سرمایه گذاری است، اما مبادلات فرامرزی با ارزهای جایگزین در حال پیشرفت است. نفت یکی از محصولات صادراتی پیشرو در جهان است. بنابراین استفاده از دلار برای پرداخت نفت به عنوان یک عنصر مهم در حفظ نقش دلار به عنوان ارز پیش فرض برای پرداخت های بین المللی دیده می شود. چین، روسیه و کشورهای خاورمیانه و جنوب آسیا در تلاشند تا از تسویه حساب نفتی به دلار فاصله بگیرند. چین و روسیه ارزهای ملی خود را در تجارت نفت تبلیغ می کنند. چین و عربستان سعودی در حال طراحی نقشه هایی برای فاکتور نفت به رنمینبی هستند. روسیه و هند در حال بررسی استفاده از درهم، واحد پول امارات متحده عربی (امارات متحده عربی) برای حل و فصل معاملات نفتی بین آنها هستند. روسیه و ایران در حال بررسی استفاده از یک استیبل کوین با پشتوانه طلا برای پرداخت های بین المللی هستند.

اگر تولیدکنندگان نفت بر تسویه معاملات نفتی به رنمینبی چین، روبل روسیه، روپیه هند، درهم امارات یا استیبل کوین های بدون پشتوانه دلار اصرار داشته باشند، نقش دلار کاهش خواهد یافت. استفاده از رنمینبی برای تجارت نفت بین کشورهایی که چین را درگیر نمی کند نیز اهمیت رنمینبی را به عنوان یک ارز بین المللی افزایش می دهد. استفاده شخص ثالث از درهم نیز نقش بین المللی آن را افزایش می دهد، اگرچه بعید است که به یک ارز بین المللی مهم تبدیل شود. روپیه به عنوان یک ارز بین المللی به احتمال زیاد مدعی است، اما تاکنون فقط در تجارت دوجانبه استفاده می شود. روبل همچنین در تجارت دوجانبه استفاده می شود و بعید است که به لیگ اصلی ارز بپیوندد. حتی اگر این ارزها عمدتاً برای تجارت دوجانبه استفاده شوند، دلار نسبتاً کمتر مورد استفاده قرار می گیرد و وضعیت آن را تضعیف می کند.

انتخاب طرف ها در یک رقابت اقتصادی

از آنجا که چین و روسیه در حال انجام اقدامات برای ارتقاء استفاده از ارزهای خود هستند ، ایالات متحده به کشورها فشار می آورد تا به رژیم تحریم ها علیه روسیه بپیوندند و عواقب آن برای تقدم دلار را داشته باشند. تسلط دلار آمریکا بستگی به استفاده نامتناسب از دلار نسبت به سایر ارزها توسط دولت ها و بازیگران خصوصی دارد. دولت ها به منظور مداخله در بازارهای ارزی و دفاع از قیمت ارزهای خود ، به ویژه در زمان بحران ، از ذخایر دلار استفاده و نگهداری می کنند. دولت ها با مشکل در ایجاد اعتماد به نفس به ارزهای خود ، ارزش آن ارزها را به دلار برای تثبیت نرخ ارز خود "می چسبانند". بازیگران خصوصی ، از جمله افراد ، مشاغل و موسسات مالی نیز از دلار برای انجام تجارت و سرمایه گذاری استفاده می کنند.

تحریم ها بیشتر این فعالیت ها را در آهنگ های خود متوقف می کند. تحریم ها ممکن است محدود به جلوگیری از دسترسی برخی از مقامات دولتی ، افراد خصوصی یا نهادها از دسترسی به دارایی های با قیمت دلار یا انجام معاملات مبتنی بر دلار باشد. تحریم ها همچنین می توانند جامع تر باشند ، بانک ها و سایر نهادهای کلیدی را از استفاده از دلار استفاده می کنند. اشکال شدید اجبار اقتصادی ، مانند انجماد ذخایر بانک مرکزی ، دولت خارجی را از توانایی استفاده از ذخایر برای مداخله در بازارهای ارزی و تأمین بودجه دلار برای اقتصاد خود انکار می کند.

از فوریه گذشته ، 44 کشور - استرالیا ، کانادا ، ژاپن ، نیوزیلند ، کره جنوبی ، ایالات متحده و تقریباً همه اروپا - به دلیل نقض یکپارچگی سرزمینی اوکراین و ادامه جنگ بر جمعیت و نهادهای خود ، تحریم هایی را برای روسیه اعمال کرده اند. این کشورها در تلاش برای حمایت از یک محیط بین المللی عاری از اجبار نظامی ، تروریسم ، نقض حقوق بشر و کودتای اقتدارگرا متحد هستند. تحریم های غربی شامل انجماد ذخایر بانک مرکزی روسیه ، جدا کردن بانکهای بزرگ روسیه از سوئیفت ، محدود کردن ارزهای خارجی و قرار دادن تحریم ها و انجماد دارایی برای بیش از 10،000 فرد ، نهادها ، کشتی ها و هواپیما است. اقدامات اضافی شامل کنترل صادرات بر روی کالاهای دوگانه ، استفاده از نفت - قیمت ، ممنوعیت واردات طلا از روسیه ، مصادره های سوپریا ، ممنوعیت سفر و خروج بسیاری از کشورهای غربی از روسیه است.

با تجدید نظر در مورد چگونگی تحمیل تحریم ، غرب می تواند به محافظت از جایگاه دلار کمک کند.

تحریم ها علیه روسیه به تغییر مجدد منابع جهانی ارز کمک می کند. کشورهایی که از تحریم های روسیه حمایت می کنند ، از انگیزه ژئوپلیتیکی قوی برای ادامه نگهداری و استفاده از دلار برای اهداف بین المللی و اهداف پرداخت برخوردار هستند زیرا انجام این کار باعث تقویت تأثیر محدود کننده تحریم ها می شود و به اطمینان از اثربخشی آینده آنها کمک می کند. هرگونه مشوق اقتصادی که این دولت ها قبلاً مجبور بودند با افزایش نسبت سایر ارزها در ذخایر خود و معاملات بین المللی ، از ارزهای سنتی ، به ویژه دلار آمریکا متنوع شوند ، اکنون باید در برابر مشوق های ژئوپلیتیکی برای نگه داشتن دلار وزن شوند. از آنجا که امنیت مربوط به اقتصاد اقتصادی است ، ایالات متحده و اروپا وابستگی اقتصادی خود را به مخالفان خارجی محدود می کنند و در تلاش برای جابجایی زنجیره های تولیدی و عرضه به کشورهای متفقین در آنچه به عنوان "دوستانه دوست" شناخته شده است. درست همانطور که کشورها شروع به تهیه کالاها و ورودی های کشورهای دوستانه می کنند ، احتمالاً ارزهای ملل دوستانه را اتخاذ می کنند. اندازه ائتلاف تحریم کننده ، تعداد حامیان تحریم های غیرمجاز و تعداد کشورهای تحت چتر امنیتی ایالات متحده ، تنوع ارز در مقیاس بزرگ را به دور از دلار بعید می کند ، همانطور که توسط دو مطالعه اخیر نشان داده شده است.

با هم ، ائتلاف علیه روسیه بیش از 90 درصد از ذخایر ارز جهانی ، تقریباً 80 درصد از سرمایه گذاری جهانی و 60 درصد از تجارت جهانی و تولید اقتصادی جهانی را تشکیل می دهد. غلبه بر این تسلط حتی اگر هر کشوری که از تحریم روسیه خودداری کرده باشد ، پشت یک ائتلاف سازمان یافته ضد دلاری قرار گرفته است ، دشوار خواهد بود.

کشورهایی که در تحریم ها علیه روسیه شرکت نمی کنند لزوماً با اهداف پشت سر آنها مخالف نیستند: پایان دادن به جنگ در اوکراین و جلوگیری از پرخاشگری سرزمینی آینده. و بسیاری از این کشورها هنوز انگیزه ای برای تقویت سیستم جهانی محور دلار دارند. نیمی از متحدین امنیتی رسمی ایالات متحده در رژیم تحریم ها علیه روسیه شرکت نمی کنند. با هم ، این گروه از کشورها ، که شامل آرژانتین ، برزیل ، شیلی ، پاکستان ، فیلیپین ، تایلند و ترکیه است ، شش درصد از تولید ناخالص داخلی جهان ، هفت درصد تجارت جهانی و دو درصد از سرمایه گذاری های جهانی را نشان می دهد. کشورهای در حال توسعه که روسیه را تحریم نکرده اند ، احساس تأثیرات ثانویه تحریم ها را احساس می کنند: تورم ، استهلاک ارز و کمبود زنجیره تأمین. با این وجود ، آنها بعید به نظر می رسد که با طرفداری از روسیه به این سقوط پاسخ دهند ، مگر اینکه غرب درد بیشتری به آنها وارد کند - به عنوان مثال ، با هدایت کمک به اوکراین و قطع کمک های خارجی به آنها.

با افزایش تنش های ژئوپلیتیکی ، این احتمال وجود دارد که یک منطق امنیتی قدیمی برای استفاده از دلار نگه داشته شود. از نظر تاریخی ، متحدین در ازای تعهدات دفاعی ، پشتیبانی ارز را ارائه داده اند. معروف ترین ، ایالات متحده در طول جنگ سرد 200،000 سرباز در آلمان غربی مستقر کرد. در عوض ، رئیس جمهور جان اف. کندی از برلین خواست تا تجهیزات نظامی را به عنوان راهی برای کاهش کسری حساب جاری ایالات متحده ، حمایت از دلار ، کاهش جریان طلا و تقویت اعتبار رژیم طلای ثابت دلار ناشی از هزینه های نظامی ایالات متحده تهیه کند. هنگامی که نگرانی های امنیتی پس از جنگ سرد به پایان رسید ، محاسبات اقتصادی به پایان رسید ، با این که ژئوپلیتیک در تعیین منابع و معاملات دلار صندلی عقب را گرفت. اما با حمله روسیه به اوکراین ، محرک های امنیتی مبادله اقتصادی با انتقام جویی بازگشتند.

پشتیبان گرفتن

بزرگ - رقابت قدرت خطرات جدی برای تسلط دلار در اقتصاد جهانی ایجاد می کند. با این حال ، پشتیبانی از دلار ناشی از eopolitic به صورت تثبیت و افزایش دارایی های دلار تلاش می کند. ائتلاف تحریم ها علیه روسیه گسترده ، ثروتمند و از نظر نظامی قدرتمند است و هدف آن در پایان دادن به جنگ وحشیانه روسیه ، حتی توسط کسانی که در این تحریم ها شرکت نمی کنند ، به طور گسترده ای مشترک است. و حتی اگر بسیاری از کشورها با هشدار به تحریم های علیه روسیه نگاه می کنند ، دلایل ژئوپلیتیکی دیگری برای حمایت از دلار دارند. زیرا در دنیای کمتری ، کشورها بقا می شوند و به احتمال زیاد از کشورهایی که قادر به کمک به آنها در اطمینان از یکپارچگی ارضی خود هستند ، حمایت می کنند و به دلیل شبکه امنیتی گسترده خود به ایالات متحده می بخشد.

سیستم مالی با محوریت دلار در جایی که همچنان ادامه دارد ، گسترده تر می شود اما بیشتر درگیر می شود. برای محافظت از سلسله مراتب ارز موجود و محدود کردن روند بلند مدت به سمت چند قطبی ارز ، ایالات متحده باید از آمار اقتصادی به روش هایی استفاده کند که منافع عمومی یک نظم بین المللی لیبرال را ارتقا بخشد. ایالات متحده قادر نخواهد بود متحدین کلیدی یا بخش بزرگی از جامعه بین المللی را بیگانه کند و هنوز هم دوران دلار قطبی را حفظ کند.

بارگذاری.

شما در حال خواندن مقاله رایگان هستید.

برای دسترسی نامحدود در امور خارجه مشترک شوید.

• خواندن بدون خواندن مقالات جدید و یک قرن بایگانی
• باز کردن دسترسی به برنامه های iOS/Android برای ذخیره نسخه ها برای خواندن آفلاین
• شش شماره در سال در نسخه های چاپی ، آنلاین و صوتی