دوران جیم کرو

توماس دارتموث رایس ، بازیگر سفید پوست ، با اجرای آرایش سیاه به عنوان "جیم کلاغ" ، یک شخصیت سیاه اغراق آمیز و بسیار کلیشه ای مشهور شد. تا سال 1838 ، اصطلاح "جیم کلاغ" به عنوان یک نمایشگاه نژادی جمعی برای سیاهان مورد استفاده قرار می گرفت ، نه به اندازه نیگر بلکه به همان اندازه توهین آمیز Coon یا Darkie. محبوبیت Minstrel نشان می دهد که به گسترش جیم کرو به عنوان یک غرق نژادی کمک می کند. در اواخر قرن نوزدهم ، از جیم کرو برای توصیف قوانین و آداب و رسوم مظلوم سیاهان استفاده می شد.

در سال 1870 قانون ویرجینیا این امر را برای کودکان سیاه پوست و سفید پوست برای حضور در همان مدارس غیرقانونی کرد.

1875 مارس 1 کنگره قانون حقوق مدنی سال 1875 را تصویب کرد ، که تبعیض در اسکان عمومی از جمله مسافرخانه ها ، تئاترها ، انتقال عمومی در زمین یا آب و "سایر مکانهای تفریحی عمومی" را ممنوع اعلام کرد.

1877 مارس 2 مارس ، رادرفورد ب. هیز پس از توافق با دموکرات های پیشرو جنوبی ، توسط کالج انتخاباتی رئیس جمهور انتخاب شد. عقب نشینی همه نیروهای فدرال باقی مانده از جنوب ، پایان مؤثر بازسازی را نشان داد.

1879

هزاران سیاه پوست جنوبی از تبعیض و فقر در جنوب به غرب مهاجرت کردند. آنها با خصومت از سفیدپوستان غربی و بومیان آمریکایی روبرو شدند. این گاهی اوقات خروج 1879 نامیده می شود.

1882 در سال 1882 ، حداقل 49 سیاه پوست لینچ شدند. براساس داده های موسسه Tuskegee ، 3،438 سیاه پوست بین سالهای 1882 و 1951 لینچ شده اند.

1883 اکتبر 15 دادگاه عالی ایالات متحده در پرونده های حقوق مدنی سال 1883 حكم داد كه قانون حقوق مدنی 1875 غیرقانونی است. دادگاه حكم داد كه اصلاحیه چهاردهم ، كشورها ، اما نه شهروندان را از تبعیض ممنوع می كند. این وارونگی حقوق مدنی برای آمریکایی های آفریقایی آفریقایی ویران کننده بود.

1890-1908 ایالت های جنوبی قانون اساسی جدید و قوانین رأی دهی را برای محرومیت از رای دهندگان سیاهپوست تصویب کردند.

1892 Ida B. Wells شروع به نوشتن مقاله و مبارزات انتخاباتی علیه Lynching کرد. حداقل 161 سیاه پوست در سال 1892 لینچ شدند که احتمالاً بیشترین تعداد در یک سال واحد است.

1 896 18 مه

در Plessy v. Ferguson ، دیوان عالی ایالات متحده "دکترین جداگانه اما مساوی" را تأسیس کرد و اظهار داشت که جدایی نژادی قانونی بند حمایت برابر اصلاحیه چهاردهم را نقض نمی کند.

1903 The Souls of Black Folk اثر W. E. B. Du Bois منتشر شد. به گفته منینگ ماربل، نویسنده بیوگرافی دوبوآس، روح های مردم سیاه «به ایجاد استدلال فکری برای مبارزه آزادی سیاهان در قرن بیستم کمک کرد».

31 مه 1909 - 1 ژوئن کنفرانس ملی سیاهپوستان در شهر نیویورک تشکیل شد و انجمن ملی برای پیشرفت رنگین پوستان (NAACP) را تأسیس کرد.

1913-1921 وودرو ویلسون جداسازی را در خدمات مدنی فدرال نهادینه کرد. در پایان جنگ جهانی اول، ناحیه کلمبیا نیز کاملاً جدا شد.

1914 هر ایالت جنوبی و بسیاری از شهرهای شمالی قوانین جیم کرو را داشتند که علیه سیاهپوستان آمریکایی تبعیض قائل می شد.

1914 مارکوس گاروی انجمن بهبود سیاهپوستان متحد (UNIA) را در جامائیکا تأسیس کرد که ملی گرایی سیاه پوستان و پان آفریقایی گرایی را ترویج می کرد. بعداً در این دهه، گاروی دفتر مرکزی خود را به شهر نیویورک منتقل کرد و UNIA به یک جنبش مردمی بزرگ تبدیل شد.

1915

فیلم Birth of a Nation که بر اساس فیلم The Clansman اثر توماس دیکسون ساخته شده بود، کاریکاتورهای ضد سیاهپوستان بسیاری را به خصوص Brute محبوب کرد. این فیلم همچنین کوکلوکس کلان (KKK) را تجلیل کرد و به احیای مجدد آن کمک کرد.

1915-1930 در مهاجرت بزرگ، سیاه پوستان جنوب روستایی به شهرهای شمالی، غرب و شهرهای جنوبی نقل مکان کردند. بین سالهای 1915 و 1920، 500000 تا 1 میلیون نفر به شمال مهاجرت کردند. 700000 تا 1 میلیون نفر دیگر در دهه 1920 به شمال و غرب نقل مکان کردند.

1917 ایالات متحده وارد جنگ جهانی اول شد. تقریباً 370000 سیاهپوست در طول درگیری خدمت کردند، از جمله حدود 1400 افسر. سه هنگ سیاهپوست Croix de Guerre را برای شجاعت دریافت کردند.

ژوئیه 1917 حداقل چهل سیاه پوست در جریان شورش نژادی در شرق سنت لوئیس، ایلینویز مورد حمله قرار گرفتند و کشته شدند. سه هفته بعد، حدود 10000 سیاه پوست در راهپیمایی خاموش در خیابان پنجم در شهر نیویورک در اعتراض به ستم نژادی، به ویژه شورش هایی که علیه جوامع سیاه پوست صورت می گرفت، شرکت کردند.

1919 بسیاری از سفیدپوستان که از خواسته های سیاهان برای برابری رنجیده بودند، به سیاه پوستان حمله کردند. شیکاگو، هیوستون، لیتل راک، هارلم، واشنگتن دی سی، نیویورک، بالتیمور، نیواورلئان، و بسیاری از شهرهای دیگر با حمله سفیدپوستان به سیاه پوستان در سراسر ایالات متحده، شورش هایی را تجربه کردند. این دوره تابستان سرخ نامیده می شود.

18 اوت 1920 نوزدهمین متمم قانون اساسی ایالات متحده تصویب شد که به زنان حق رای داد.

1920-1935

رنسانس هارلم یک بیداری مهم هنری در بین آمریکایی های آفریقایی تبار بود. چهره های کلیدی شامل کلود مک کی ، ژان توومر ، یعقوب لارنس ، لانگستون هیوز و زورا نیل هورستون بود.

1925 Ku Klux Klan در اوایل دهه 1920 3 میلیون عضو داشت. تقریباً نیمی از اعضای آن در کلانشهرها زندگی می کردند و اگرچه در جنوب از حمایت قابل توجهی برخوردار بود ، اما کلان در میانه غربی و جنوب غربی قوی ترین بود. در 8 آگوست 1925 ، 35000 عضو Klan در خیابان پنسیلوانیا در واشنگتن ، D. C راهپیمایی کردند.

نوامبر 1928 اسکار Depriest ، یک جمهوریخواه شیکاگو ، اولین آمریکایی آفریقایی تبار بود که از منطقه ای در شمال خط میسون دیکسون به کنگره انتخاب شد.

1936 اوت 9 جسی اوونز اولین آمریکایی شد که در یک المپیک چهار مدال طلا کسب کرد. موفقیت ورزشی وی رد مستقیم ایدئولوژی آدولف هیتلر از برتری آریایی بود.

1940-1960 آمدن جنگ جهانی دوم نشانگر آغاز موج دیگری از مهاجرت سیاه از مناطق روستایی به مناطق شهری و از جنوب به شمال و غرب بود. تا سال 1960 ، 40 ٪ از آمریکایی های آفریقایی در شمال و غرب زندگی می کردند و تقریباً سه چهارم در شهرها زندگی می کردند.

رئیس جمهور 1941 فرانکلین دی روزولت دستور اجرایی 8802 را صادر کرد ، که استخدام تبعیض در صنعت دفاعی را از بین برد و کمیسیون شیوه های اشتغال عادلانه را تأسیس کرد. در پاسخ ، رهبران سیاه پوست ، از جمله A. Philip Randolph ، راهپیمایی برنامه ریزی شده در واشنگتن را لغو کردند.

در سال 1942 کنگره برابری نژادی (CORE) در شیکاگو تأسیس شد.

1945 جنگ جهانی دوم به پایان رسید. تقریباً 1،150،000 سیاه پوست به ارتش القا شدند و بیشتر آنها در واحدهای پشتیبانی خدمت می کردند.

1950

گوندولین بروکس جایزه پولیتزر را برای آنی آلن ، یک جلد شعر کسب کرد. او اولین آمریکایی آفریقایی تبار بود که برنده این جایزه شد.

در سال 1952 مؤسسه Tuskegee گزارش داد که سال 1952 سال اول بود که از زمان شروع سوابق ، هیچ لینچی گزارش نشده است.

در سال 1953 مالکوم X وزیر در ملت اسلام شد.

در سال 1955 قوه مقننه مریلند قانونی را تصویب كرد كه هر زن سفید پوستی را كه كودكی از نژاد مختلط را به دنیا آورده بود ، زندانی كرد. زن سفید پوست تا پنج سال زندانی می شود. این قانون در سال 1957 تمدید شد.

1956

یک قانون آلاباما سیاهان و سفیدپوستان را از کارت بازی ، دومینو ، چکرز ، استخر ، فوتبال ، بیس بال ، بسکتبال یا گلف در کنار هم منع کرد. یک قانون کارولینای شمالی برای نگهداری حمام های جداگانه برای کارمندان سیاه پوست به کارخانه ها و گیاهان نیاز داشت. یک قانون لوئیزیانا موظف شد که سینماها و همه مکانهای سرگرمی عمومی از مراجعان سفید و سیاه جدا شوند.

1958 مجلس قانونگذاری ویرجینیا رای داد تا هر مدرسه ای را که دانش آموزان سیاه پوست و سفید را ثبت نام کرده اند ، ببندد.

در سال 1959 قانون آرکانزاس به کلیه اتوبوس های ایالتی نیاز داشت تا مناطق صندلی های سفید را تعیین کنند.