Driving Dollar Doomsaying چیست؟

برای هر دوستی داستانی بفرستید به عنوان مشترک، هر ماه 10 مقاله هدیه دارید. هر کسی می تواند آنچه را که به اشتراک می گذارید بخواند.

این مقاله را بدهید

به نظر می رسد اخیراً صحبت از "دلارزدایی" و عواقب وخیم آن برای اقتصاد ایالات متحده مطرح شده است. به نوعی، تلاش های قبلی من برای فرونشاندن این دیوانگی نتیجه نداد.

این از کجا می آید؟بخش اعظم آن مربوط به مظنونین معمولی است، مانند فرقه کریپتو، افرادی که بیت کوین بدون در نظر گرفتن سوال، پاسخگوی آنهاست. من فکر می کنم برخی از آن ها از طرف هواداران پوتین می آیند، که می خواهند ما باور کنیم که آمریکا به خاطر «سلاح» کردن دلار در برابر تهاجم - منظورم، عملیات نظامی ویژه در اوکراین - مجازات خواهد شد.

ایلان ماسک از جمله کسانی است که هشدار می دهد که استفاده از دلار، وضعیت ذخیره ارزی آن را از بین می برد، زیرا البته او چنین است.

اما چیزی که من را برانگیخت تا درباره موضوع بنویسم (دوباره) این است که اخیراً صداهای هوشیارتر، که باید بهتر بدانند، زنگ خطر را به صدا در می آورند. کارشناسان روابط بین الملل مانند فرید زکریا هشدار می دهند که دلار ابرقدرتی است که ما در خطر از دست دادن آن هستیم. حتی تحلیلگران اقتصادی مانند مایکل پتیس، که به نظر من منبع ارزشمندی از بینش در مورد چین است، به نظر می رسد که بر این باورند که تسلط دلار تنها دلیلی است که آمریکا می تواند کسری های تجاری بزرگ دائمی داشته باشد.

همه اینها خیلی عجیب است. حتی اگر فکر می کنید که تسلط دلار در خطر قریب الوقوع است که نباید نگاهی به آنچه که این تسلط در واقع مستلزم آن است، روشن می سازد که اهمیت کنترل ارز ذخیره سازی جهان بسیار زیاده روی شده است.

منظور ما از اینکه می گوییم دلار ارز غالب است چیست؟خلاصه بسیار خوبی در چند صفحه اول مقاله 2021 توسط گیتا گوپینات، که اکنون یکی از مقامات ارشد صندوق بین المللی پول است، و جرمی استاین وجود دارد. همانطور که آنها اشاره می کنند، بیشتر تجارت جهانی به دلار آمریکا صورتحساب و تسویه حساب می شود. با این وجود، بسیاری از بانک های مستقر در خارج از ایالات متحده، سپرده های دلاری را ارائه می کنند. بسیاری از شرکت های غیر آمریکایی به دلار وام می گیرند. بانک های مرکزی سهم بزرگی از ذخایر خود را در دارایی های دلاری نگهداری می کنند. و شاید (شواهد در اینجا ضعیف تر است) وقتی به دلار وام می گیرید، نرخ های بهره پایین تر، سایر موارد برابر باشد، نسبت به زمانی که به ارزهای دیگر وام می گیرید.

این همه بسیار چشمگیر است. اما چقدر از آن به نفع اقتصاد ایالات متحده است؟دقیقاً چرا آمریکا باید اهمیت دهد که قرارداد بین صادرکنندگان چینی و واردکنندگان برزیلی بر خلاف یوان یا رئال به دلار نوشته شود؟

بسیاری از آنچه درباره این موضوع نوشته شده است با این ادعا آغاز می شود که نقش ویژه دلار به آمریکا توانایی منحصر به فردی می دهد تا سال به سال کسری تراز پرداخت های زیادی را ایجاد کند، احتمالاً به این دلیل که وضعیت دلار سایر کشورها را مجبور به پذیرش پول ما می کند. اما حتی نگاهی گذرا به داده ها نشان می دهد که این ادعا نادرست است. بله، آمریکا کسری های دائمی داشته است، اما کشورهای دیگر هم همینطور. ما حتی در بالای جدول لیگ هم نیستیم.

بیایید به تراز پرداخت ها در حساب های جاری نگاه کنیم - تراز تجاری به طور کلی تعریف شده است، به طوری که شامل خدمات و درآمد سرمایه گذاری، مانند پرداخت های بهره، و همچنین تجارت کالا می شود. و بیایید به اقتصادهای پیشرفته ای نگاه کنیم که ارزهای خود را دارند - یعنی اعضای منطقه یورو را کنار بگذارند. در اینجا چیزی است که ما برای دهه قبل از شیوع کووید دریافت می کنیم:

تصویر اعتبار. صندوق بین المللی پول

به نظر می رسد که چندین کشور وجود دارند که می توانند کسری های دائمی داشته باشند، و چندین کشور نسبت به اندازه اقتصاد خود کسری بیشتری نسبت به ما داشته اند. بریتانیا، که عمیق ترین کسری بودجه را دارد، قبلاً صاحب یک ارز غالب جهانی بود - اما پوند استرلینگ نسل ها پیش نقش مهم بین المللی را ایفا نکرد. دلار استرالیا و دلار کانادا هرگز به طور گسترده در خارج از کشورهای صادرکننده آنها استفاده نشده است.

بنابراین این ایده که تسلط دلار به ما توانایی ویژه ای برای کسری بودجه می دهد از کجا می آید؟من حدس می زنم که این فقط چیزی است که به نظر می رسد باید درست باشد، که یک دقیقه دیگر به آن باز خواهم گشت. اما اول، آیا راه های دیگری وجود دارد که از طریق آن آمریکا از تسلط دلار به مزایای ویژه ای دست یابد؟

خوب، ممکن است استفاده جهانی از دلار این تصور را ایجاد کند که اوراق قرضه دلاری دارایی های امنی هستند، به طوری که آمریکا می تواند ارزان تر از سایر کشورها وام بگیرد. تشخیص آن سخت است، زیرا عوامل متعددی بر نرخ بهره تأثیر می گذارند و هزینه های استقراض ایالات متحده در واقع به طور چشمگیری کمتر از سایر کشورهای پیشرفته نیست. با این حال، اگر تأثیری وجود داشته باشد، باید کوچک باشد. من حسابی را دنبال نمی کنم، اما نمی توانم ببینم که با در نظر گرفتن همه این ها، تسلط دلار برای آمریکا بیشتر از کسری از 1 درصد تولید ناخالص داخلی ارزش دارد.

پس چرا مردم در مورد پایان احتمالی تسلط دلار چنین معامله بزرگی انجام می دهند؟به عقیده من، پاسخ این است که مسائل ارزی جهانی پر زرق و برق و اسرارآمیز هستند، بنابراین مردم تصور می کنند که باید مهم باشند - و بله، برخی از مردم دوست دارند در مورد آنها صحبت کنند زیرا فکر می کنند که آنها را پیچیده می کند. شما باید در واقع با اعداد کار کنید تا درک کنید که واقعاً چقدر در خطر است.

این بدان معناست که من تقریباً مایل نیستم اضافه کنم که گزارش های مربوط به سقوط آینده دلار نیز احتمالاً تا حد زیادی اغراق آمیز هستند. مقاله فوق الذکر توسط گوپینات و استاین تحلیل مفصلی از کانالی ارائه می کند که از طریق آن دلار تسلط خود را حفظ می کند و به ادبیات طولانی ای اضافه می کند که در میان چیزهای دیگر، برخی از مقالات قدیمی واقعاً شما را نیز در بر می گیرد. نکته اصلی در بیشتر این تحلیل این است که دلار به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد، زیرا به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد - که همه نقش های مختلف دلار، شبکه ای از خودتقویت ایجاد می کند و دلار را برجسته نگه می دارد.

نکته این است که کشیدن یک یا دو رشته از این وب به احتمال زیاد باعث باز شدن آن نمی شود. حتی اگر برخی از دولت ها تمایل داشته باشند که پرداخت ها به ارزهای دیگر انجام شود، اصلاً مشخص نیست که بتوانند این کار را انجام دهند، زیرا ما بیشتر در مورد تصمیمات بخش خصوصی صحبت می کنیم. و حتی اگر بتوانند نسبی دلارزدایی کنند، تمام مزایای دیگر دلار به عنوان ارز بانکی و استقراضی باقی خواهد ماند.

بنابراین تمام محکومان دلار را نادیده بگیرید. یا بهتر از آن، در نظر بگیرید که تبلیغات آنها در مورد یک موضوع در مورد قضاوت خود چه می گوید.

بازدیدهای سریع

بسیاری از "دلارها" موجود در بازار یورو دلار هستند، که حتی ادعایی برای ایالات متحده نیستند.

یکی از دلایلی که یوان رقیب دلاری مناسبی نیست: کنترل سرمایه.