ریسک و بازده: مفهوم ریسک و بازده

پس از سرمایه گذاری در یک پروژه ، یک شرکت می خواهد نتایج را از این پروژه بدست آورد. نتایج یا مزایایی که سرمایه گذاری ایجاد می کند بازده نامیده می شود. رویکرد حداکثر رساندن ثروت بر اساس مفهوم ارزش آینده جریان نقدی مورد انتظار از یک پروژه آینده نگر است.

بنابراین جریان نقدی چیزی نیست جز درآمد حاصل از پروژه که ما از آن به عنوان بازده یاد می کنیم. از آنجا که فیکسچر نامشخص است ، بنابراین بازده با برخی از عدم اطمینان همراه است. به عبارت دیگر ، در تولید جریانهای نقدی ، که ما آن را ریسک می نامیم ، تنوع وجود خواهد داشت. در این مقاله ما در مورد مفاهیم خطر و بازده و همچنین رابطه بین آنها بحث می کنیم.

مفهوم خطر:

شخصی که سرمایه گذاری می کند انتظار دارد در آینده بازدهی از سرمایه گذاری دریافت کند. با این حال ، از آنجا که آینده نامشخص است ، بازده مورد انتظار آینده نیز نامشخص است. این عدم قطعیت در ارتباط با بازده از سرمایه گذاری است که ریسک را در یک پروژه ایجاد می کند. بازده مورد انتظار بازده نامشخص آینده است که یک شرکت انتظار دارد از پروژه خود بدست آورد. برعکس ، بازده تحقق یافته بازده خاصی است که یک شرکت در واقع به دست آورده است.

بازده تحقق یافته از پروژه ممکن است با بازده مورد انتظار مطابقت نداشته باشد. این احتمال تغییر در بازده واقعی از بازده مورد انتظار به عنوان ریسک نامیده می شود. ریسک تنوع در بازده مورد انتظار از یک پروژه است. به عبارت دیگر ، این میزان انحراف از بازده مورد انتظار است. خطر با این احتمال همراه است که بازده تحقق یافته کمتر از بازده هایی باشد که انتظار می رفت. بنابراین ، هنگامی که تحقق دقیقاً با انتظارات مطابقت دارد ، هیچ خطری نخواهد بود.

من. عناصر خطر:

مؤلفه های مختلف باعث تغییر در بازده مورد انتظار می شوند که به عنوان عناصر ریسک شناخته می شوند. به طور گسترده دو گروه از عناصر به عنوان ریسک سیستماتیک و خطر غیر سیستماتیک طبقه بندی می شوند.

خطر منظم:

سازمان های تجاری بخشی از جامعه هستند که پویا است. تغییرات مختلفی در جامعه ای مانند سیستم های اقتصادی ، سیاسی و اجتماعی رخ می دهد که در عملکرد شرکت ها تأثیر می گذارد و از این طریق بر بازده مورد انتظار آنها. این تغییرات بر همه سازمان ها تا درجات مختلف تأثیر می گذارد. از این رو تأثیر این تغییرات در سطح سیستم است و بخشی از تنوع کل در بازده ناشی از چنین عوامل هیئت مدیره به عنوان خطر سیستماتیک گفته می شود. این خطرات بیشتر به ریسک نرخ بهره ، ریسک بازار و ریسک قدرت خرید تقسیم می شوند.

خطر غیر سیستماتیک:

بازده یک شرکت ممکن است به دلیل عوامل خاصی که فقط بر آن شرکت تأثیر می گذارد متفاوت باشد. نمونه هایی از این عوامل عبارتند از: کمبود مواد اولیه ، اعتصاب کار ، ناکارآمدی مدیریت و غیره. هنگامی که تنوع در بازده به دلیل چنین عوامل خاص شرکت رخ می دهد ، به عنوان خطر غیر سیستماتیک شناخته می شود. این خطر برای یک سازمان خاص منحصر به فرد یا عجیب است و علاوه بر خطر سیستماتیک ، آن را نیز تحت تأثیر قرار می دهد. این خطرات به ریسک تجاری و ریسک مالی تقسیم می شوند.

ii. اندازه گیری خطر:

تعیین ریسک به عنوان اندازه گیری ریسک شناخته می شود.

دو رویکرد در اندازه گیری خطر دنبال می شود:

(من) رویکرد متوسط و متفاوت ، و

(ب) همبستگی یا رویکرد رگرسیون.

از روش میانگین واریانس برای اندازه گیری ریسک کل ، یعنی مجموع خطرات سیستماتیک و غیر سیستماتیک استفاده می شود. در این رویکرد واریانس و انحراف استاندارد میزان تغییرپذیری بازده احتمالی از بازده مورد انتظار را اندازه گیری می کند و به صورت محاسبه می شود:

کجا ، x_i= بازگشت احتمالی ،

p = احتمال بازگشت ، و

n = تعداد بازده های احتمالی.

از روش همبستگی یا رگرسیون برای اندازه گیری خطر سیستماتیک استفاده می شود. خطر سیستماتیک توسط β بیان شده و با فرمول زیر محاسبه می شود:

کجا ، r_im= ضریب همبستگی بین بازده سهام I و بازده شاخص بازار ،

σ_m= انحراف استاندارد از بازده شاخص بازار ، و

σ_i= انحراف استاندارد بازده سهام i.

با استفاده از روش رگرسیون ممکن است خطر سیستماتیک را اندازه گیری کنیم.

شکل معادله رگرسیون به شرح زیر است:

جایی که ، n = تعداد موارد ،

y = میانگین ارزش بازگشت شرکت ،

x = میانگین ارزش بازده شاخص بازار ،

α = بازده تخمین زده شده امنیت در هنگام ثابت بودن بازار ، و

β = تغییر در بازده امنیت فردی در پاسخ به تغییر واحد در بازده شاخص بازار.

مفهوم بازگشت:

بازده را می توان به عنوان درآمد واقعی از یک پروژه و همچنین قدردانی از ارزش سرمایه تعریف کرد. بنابراین در عوض دو مؤلفه وجود دارد - مؤلفه اصلی یا جریان نقدی دوره ای از سرمایه گذاری ، چه به صورت بهره و یا سود سهام. و تغییر در قیمت دارایی ، که معمولاً به عنوان سود یا ضرر سرمایه خوانده می شود.

اصطلاح بازده اغلب در ارتباط برای بازگشت استفاده می شود ، که به مؤلفه درآمد در رابطه با برخی از قیمت های دارایی اشاره دارد. بازگشت کل یک دارایی برای دوره برگزاری مربوط به کلیه جریان های نقدی دریافت شده توسط یک سرمایه گذار در هر دوره زمانی تعیین شده به مبلغ پولی که در دارایی سرمایه گذاری شده است.

اندازه گیری می شود:

بازده کل = پرداخت نقدی دریافت شده + تغییر قیمت در دارایی ها در طی دوره /قیمت خرید دارایی. در ارتباط با بازگشت ، ما از دو اصطلاح استفاده می کنیم - بازگشت مجدد و بازده پیش بینی شده یا پیش بینی شده. بازده تحقق یافته بازدهی است که توسط شرکت به دست آمده است ، بنابراین تاریخی است. بازده مورد انتظار یا پیش بینی شده ، بازدهی است که شرکت پیش بینی می کند از یک دارایی در طی دوره آینده درآمد کسب کند.