وابستگی افغانستان به پاکستان گران تمام می شود

عکس: @Aadil Ahmad

از حمید پاکتین

افغانستان به عنوان یک کشور فقیر و محصور در خشکی، با مشکلات اقتصادی دست و پنجه نرم می کند که نه تنها به دلیل موقعیت جغرافیایی نامناسب آن، بلکه به دلیل مدیریت بد اقتصاد و سیاست همسایه اش نیز تشدید شده است. از لحاظ تاریخی، حجم تجارت افغانستان و همچنین توانمندسازی اقتصادی افغانستان به پاکستان وابسته بوده است. به دلیل این وابستگی، کابل، که پس از تغییر رژیم خود در ماه اوت 2021، در حال حاضر با وظیفه مهم مدیریت اقتصاد خود مواجه است، اکنون به دلیل وخامت سریع اوضاع اقتصادی در پاکستان با مشکلات جدیدی روبرو است.

بحران سیاسی پاکستان شروع به ضربه زدن به وضعیت اقتصادی رو به وخامت آن کرده و شرایط را بسیار دردناک و رقت انگیز کرده است. خشم و ناامیدی شهروندان عادی در اوج است. تورم در حال افزایش است در حالی که قدرت خرید مردم به سرعت در حال کاهش است. دوستان و خیرین اسلام آباد تمایل چندانی برای نجات کشور از این وضعیت نشان نمی دهند. دونالد لو، دستیار وزیر امور خارجه آمریکا در امور آسیای جنوبی، در برابر کمیته کنگره اظهار داشت که پاکستان به سمت یک بحران اقتصادی خطرناک پیش می رود.

قیمت بنزین تا 248. 74 روپیه پاکستان (PKR) و قیمت گازوئیل به 276. 54 پوند افزایش یافته است و احتمال افزایش بیشتر وجود دارد. به گفته اقتصاددانان مستقل، تورم ممکن است در سال مالی 2023 به 25 درصد برسد، با وجود این واقعیت که بودجه پاکستان آن را حدود 11 درصد تخمین زده است. کمتر احتمال دارد که بانک دولتی پاکستان بتواند آن را زیر 20 درصد مدیریت کند.

مشکلات خارجی اسلام آباد عمدتاً ناشی از کاهش ذخایر ارزی خارجی به زیر 9 میلیارد دلار است. خدمات بدهی خارجی از 3. 51 میلیارد دلار در سه ماهه اول سال مالی 2020-21 به 4. 87 میلیارد دلار در سه ماهه سوم سال مالی 2021 22 افزایش یافت. افزایش حجم خدمات بدهی خارجی در هر سه ماهه نشان می دهد که دولت برای انجام تعهدات بازپرداخت بدهی خارجی خود، دلار با نرخ های تجاری بالاتر وام گرفته است.

واحد پول پاکستان در بازار آزاد از سطح 216 در برابر یک دلار عبور کرد که در یک سال گذشته بیش از 33 درصد کاهش داشت. بانک ها برای پس انداز ارز، اعتبارات اسنادی را برای واردکنندگان متوقف کرده اند و بانک های خارجی برای واردات نفت 100 درصد سود نقدی می خواهند. این در زمانی اتفاق می افتد که پاکستان دچار قطعی شدید برق از 10 تا 12 ساعت است که بر تجارت، صنعت و صادرات تأثیر می گذارد. همچنین انتظار می رود که تعرفه های جدید برق پایه 100 درصد افزایش یابد.

اقتصاد پاکستان طی چند دهه گذشته به شدت مدیریت شد و اکنون این موضوع به طور فزاینده ای در سطح بین المللی مورد توجه قرار می گیرد. شفافیت مالی پاکستان در مالی وزارت امور خارجه ایالات متحده در سال 2020 مورد سؤال قرار گرفت

گزارش شفافیت ، که خاطرنشان کرد که این کشور جزئیات مربوط به تعهدات بدهی خود را منتشر نکرده است ، از جمله بدهی به شرکتهای دولتی برای کریدور اقتصادی چین پاکستان. علاوه بر این ، بنگاه هایی که در لیست سیاه در لیست جهانی قرار گرفته بودند ، تحت CPEC قراردادهایی ارائه شده بودند.

پاکستان پول ندارد

به عبارت ساده ، پاکستان پول خود را تمام کرده است. به گفته رئیس سابق هیئت درآمد فدرال ، پاکستان "دیگر نگرانی در حال انجام نیست" و ورشکسته است. به همین ترتیب افغانستان نمی تواند از پاکستان به دنبال هیچ گونه آرامش باشد.

در زمانی که افغانستان با کمبود کالا و ارزی روبرو است ، هدف سیاست پاکستان مجبور کردن بازرگانان افغانستان برای انتخاب صادرات پاکستانی است. اسلام آباد در تلاش است تا از مشکلات اقتصادی افغانستان برای تقویت صادرات پاکستانی و بهره مندی از تولید کنندگان آن بهره برداری کند.

بستن پاکستان در جریان تجارت افغانستان و همچنین بسته شدن مکرر مرزها بر تجارت کابل تأثیر منفی می گذارد. کابل به دنبال گزینه های دیگر برای ارتقاء تجارت خود و غلبه بر چالش های اقتصادی است. این امر باعث شده است تا افغانستان برای تجارت خود در اولویت بندی بندر چاباهار قرار بگیرد.

اتصال بندر مهمترین مسئله در افزایش تجارت افغانستان است. با این حال ، بندر کراچی که اتصال به تجارت افغانستان را فراهم می کند با احتقان دائمی روبرو می شود. اگرچه پاکستان مسیر معتبر بندر گوادر خود را برای تجارت افغانستان ارائه می دهد ، این بندر در حال حاضر تحت توسعه و مدیریت چینی ها است. بندر گوادر علاوه بر کمبود آب ، برق و سایر زیرساخت ها ، از تعدادی از مشکلات مانند شرایط غیرقابل مهار بلوچستان و همچنین آب و هوای شدید رنج می برد. در بالای آن ، کل پروژه فقط برای چین و نخبگان پاکستانی مفید است.

گزینه های جدید تجارت برای افغانستان

با توجه به غیرقابل پیش بینی بودن سیاست و مشکلات پاکستان در تجارت دو جانبه ، افغانستان در جستجوی بازارها و مسیرهای جایگزین برای زنده نگه داشتن تجارت خارجی خود است. یک خروجی جدید ، بندر چاباهار در ایران ، اکنون امکان دسترسی افغانستان به سایر بازارها و شرکای تجاری را فراهم کرده است. بندر چاباهار به خوبی به استان زابل در افغانستان متصل است ، که از طریق مسیر Delara m-Zaranj قابل دسترسی است و به افغانستان اجازه دسترسی جایگزین به دریای عرب و خلیج فارس را می دهد و افغان ها را از وابستگی به مسیرهای ناپایدار پاکستان آزاد می کند.

عملیاتی شدن بندر چاباهار در حال حاضر منجر به کاهش هزینه های لجستیکی به افغانستان شده است. علاوه بر این ، یک سیستم راه آهن بین چاباهار و مرز ایران و افغانستان در دست ساخت است ، بنابراین باعث بهبود اتصال افغانستان به سایر نقاط جهان در فروش کالاهای سنتی افغان می شود.

دولت ایران برای سهولت انتقال افغانی گود به چاباهار به عنوان خروجی اصلی تجارت خود اقداماتی انجام داده است. بازرگانان افغان علاوه بر ارائه 50 هکتار زمین و امکانات ذخیره سازی سرد ، 80 ٪ تخفیف در تعرفه های صادراتی نیز دارند. شرکت های افغان در حال حاضر 33 ٪ از شرکت های ثبت شده در اداره منطقه آزاد چاباهار را تشکیل می دهند.

زمان آن فرا رسیده است که کابل از چنگال اسلام آباد بیرون بیاید زیرا دومی فقط قصد دارد از منابع افغان برای تقویت تجارت و اقتصاد خود بهره برداری کند. یک همسایه ناکام در واقع یک مانع برای توسعه کابل و کشوری است که آرزو دارد حداقل نیازهای اساسی جمعیت خود را در آینده نزدیک برآورده کند.

توجه: محتوای مقاله تنها مسئولیت نویسنده است. شبکه دیاسپورا افغانستان هیچ مسئولیتی در قبال بیان نادرست یا نادرست در مقالات نخواهد داشت.