تهدید هسته ای ایران: چرا مهم است

در 1 ژوئیه 2019، آژانس بین المللی انرژی اتمی (IAEA) اعلام کرد که ایران از حد توافق شده برای حجم ذخایر اورانیوم غنی شده خود فراتر رفته است و نگرانی های شدید درباره برنامه تسلیحات هسته ای ایران را دوباره در سرفصل اخبار قرار داده است. چند روز بعد، ایران اعلام کرد که اورانیوم را با خلوص 4. 5 درصد غنی سازی کرده است، که مجدداً سطوح توافق شده قبلی را زیر پا گذاشت. از آن زمان، ایران تسریع های متعدد دیگری را در برنامه هسته ای خود اعلام کرده است که به طور مشخص فراتر از مفاد توافق هسته ای ایران بوده و زمان ساخت سلاح هسته ای را کوتاه می کند.

چرا برنامه تسلیحات هسته ای ایران تهدیدی برای آمریکا و منافع آمریکاست؟

برای دهه ها، ایالات متحده و جامعه بین المللی برای جلوگیری از ایران مجهز به سلاح هسته ای بسیج شده اند و معتقدند که سلاح های هسته ای در دست رژیم ایران مستقیماً اسرائیل را تهدید می کند، منطقه را بی ثبات می کند و خطری امنیتی برای ایالات متحده و اروپا ایجاد می کند. و سایر متحدان

ایران مجهز به سلاح هسته ای تهدیدی مستقیم برای نزدیک ترین متحدان آمریکا در خاورمیانه است. اسرائیل بیشتر در معرض خطر است زیرا رهبران ایران بارها اعلام کرده اند که اسرائیل باید "از روی نقشه محو شود". متحدان عرب آمریکا مانند عربستان سعودی، امارات متحده عربی، بحرین و دیگران به شدت از سیاست تهاجمی منطقه ای ایران نگران هستند و به طور فزاینده ای از سوی ایران مجهز به سلاح هسته ای احساس خطر می کنند. در واقع، موضع نظامی ایران منجر به افزایش خرید تسلیحات توسط همسایگانش شده است و یک ایران مجهز به سلاح هسته ای احتمالاً جرقه یک مسابقه تسلیحات هسته ای در خاورمیانه خواهد شد که این منطقه ناآرام و حیاتی را بیشتر بی ثبات خواهد کرد. ایالات متحده و جامعه بین الملل منافعی در حفظ آرامش در خاورمیانه دارند. با وجود اینکه ایالات متحده اخیراً به یک صادرکننده خالص نفت تبدیل شده است، اقتصاد آن همچنان به شدت به ثبات بازارهای نفت بین المللی وابسته است، که همچنان مستلزم ادامه صادرات مداوم نفت از خاورمیانه است.

یک ایران مجهز به سلاح هسته ای احتمالاً سیاست خارجی تهاجمی ایران از جمله دخالت عمیق مداوم این کشور در سوریه، حملات این کشور علیه اسرائیل از طریق نیروهای نیابتی از جمله حزب الله، حماس و دیگر گروه های تروریستی و حمایت از شورشیان شورشی در یمن را تقویت خواهد کرد. داشتن تسلیحات هسته ای این تجاوز را جسورتر می کند و احتمالاً منجر به رویارویی های بزرگتر با جامعه بین المللی می شود. ایران در حال حاضر دارای قابلیت تسلیحات متعارف برای ضربه زدن به نیروهای آمریکایی و متحدانش مستقر در خاورمیانه و بخش هایی از اروپا است. اگر به تهران اجازه داده شود سلاح هسته ای تولید کند، تهدیدی که دارد به طور چشمگیری افزایش می یابد.

ایران از طریق حمایت مالی و عملیاتی از گروه هایی مانند حزب الله، حماس و غیره، عموماً به عنوان حامی اصلی تروریسم در جهان شناخته می شود. ایران حتی می تواند به طور بالقوه فناوری هسته ای و دانش خود را با گروه های افراطی دشمن ایالات متحده، اسرائیل و غرب به اشتراک بگذارد.

چگونه می دانیم که ایران آرزوی توسعه و استفاده از سلاح های هسته ای را دارد؟

برنامه هسته ای ایران به وضوح برای توسعه قابلیت تسلیحات هسته ای در نظر گرفته شده است. به مدت 18 سال، این امر مخفی نگه داشته شد، حتی اگر کمک های بین المللی برای یک برنامه غیرنظامی در دسترس بود. در سال 2002، برنامه مخفی ایران افشا شد. از آن زمان، آژانس بین المللی انرژی اتمی بارها گفته است که نمی تواند برنامه هسته ای ایران را کاملا غیرنظامی در نظر بگیرد. در 8 نوامبر 2011 آژانس بین المللی انرژی اتمی گزارشی منتشر کرد مبنی بر اینکه شواهد "موثقی" وجود دارد مبنی بر اینکه "ایران فعالیت های مربوط به توسعه یک وسیله انفجاری هسته ای را انجام داده است."از آن زمان تاکنون گزارش های متعددی بر امتناع مداوم ایران از پرداختن به شواهد آژانس بین المللی انرژی اتمی که «شاخص های قوی توسعه احتمالی سلاح هسته ای» را نشان می دهد، تأکید کرده است.

در سال 2009، آژانس های اطلاعاتی غربی، تأسیسات مخفی دیگری در فردو را کشف کردند و ایران به آن اعتراف کرد که برای تقریباً 3000 سانتریفیوژ برای غنی سازی اورانیوم طراحی شده بود. رئیس جمهور باراک اوباما اظهار داشت که "پیکربندی" تاسیسات فردو "با یک برنامه هسته ای صلح آمیز سازگار نیست."سه هزار سانتریفیوژ برای تولید مقادیری اورانیوم بسیار غنی شده برای سلاح های هسته ای کافی است، اما نه برای سوخت نیروگاه های هسته ای.

در ژانویه سال 2018 ، سرویس اطلاعاتی موساد اسرائیل بیش از 50،000 صفحه اسناد و 160 دیسک جمع و جور از داده های یک انبار تهران را که در بایگانی هسته ای مخفی ایران قرار داشت ، کشف کرد. نیویورک تایمز مشخص کرد که اسناد "در گزارش پس از گزارش ، آنچه را که بازرسان آژانس بین المللی انرژی اتمی را تأیید کرده بودند ، تأیید کرد: با وجود اصرار ایرانی مبنی بر اینکه برنامه آن برای اهداف صلح آمیز است ، این کشور در گذشته کار کرده بود تا همه چیز را به طور سیستماتیک جمع کندبرای تولید سلاح های اتمی مورد نیاز است. "

علیرغم ادعاهای مبنی بر اینکه رهبر عالی ایران یک بار در برابر استفاده از سلاح های هسته ای فاتوا صادر کرده است ، دلایل محکمی وجود دارد که باور داشته باشید که این فتوا ممکن است آخرالزمانی یا غیر الزام آور باشد. در همین حال ، رهبران روحانی ، غیرنظامی و نظامی ایرانی بارها و بارها قصد خود را برای پاک کردن اسرائیل از نقشه ابراز کرده اند.

جامعه جهانی چگونه با برنامه هسته ای ایران برخورد کرده است؟

برای سالهای متمادی ، قدرتهای بزرگ جهانی - ایالات متحده ، چین ، فرانسه ، آلمان ، روسیه و انگلستان (معروف به "P5+1") - یک سیاست دو مسیر را دنبال کردند: تشویق ایران برای مشارکت در مذاکرات دیپلماتیک، در حالی که تحریم های فزاینده ای را علیه بخش های انرژی و مالی ایران تحمیل می کنید. شورای امنیت سازمان ملل متحد همچنین به دلیل فعالیت گسترش هسته ای خود ، علیه ایران مجازات هایی را به تصویب رساند. هم ایالات متحده و هم اسرائیل تحمیل تحریم ها و همچنین جستجوی قطعنامه دیپلماتیک را ارتقاء داده اند ، در حالی که هشدار می دهند که برای این سیاست ها محدودیت زمانی وجود دارد ، و "همه گزینه ها" - از جمله اقدامات نظامی - باید ادامه یابدمیز.

در تاریخ 14 ژوئیه 2015 ، P5+1 از نهایی شدن توافق نامه جامع عمل (JCPOA) با ایران در مورد برنامه هسته ای خود خبر داد. این توافق نامه که پس از 20 ماه مذاکره پدیدار شد ، اقداماتی را تصویب کرد که به طور قابل توجهی برنامه هسته ای ایران را برای مدت 10 تا 15 سال در ازای برطرف کردن تحریم ها علیه ایران بازگرداند. در همان ماه ، شورای امنیت سازمان ملل متحد (UNSC) به اتفاق آرا قطعنامه ای را تصویب کرد که توافق نامه ایران را تأیید کرد و پایه ای برای برطرف کردن تحریم های سازمان ملل علیه ایران ایجاد کرد. حامیان زیادی از JCPOA وجود داشتند که آن را به عنوان بهترین گزینه برای مکث و معکوس کردن برنامه سلاح های هسته ای ایران می دیدند. منتقدین این توافق نامه را ناقص می دانستند ، با "غروب آفتاب" برای محدودیت در برنامه سلاح های هسته ای ایران و محدودیت های مؤثر در برنامه موشکی بالستیک ایران یا سایر سیاست ها و رفتارهای تهاجمی.(برای مشخصات موجود در موقعیت JCPOA و ADL اینجا را ببینید)

در 8 مه 2018 ، رئیس جمهور دونالد ترامپ اعلام کرد که ایالات متحده از این توافق نامه خارج خواهد شد و می گوید "در عوض" ما با متحدین خود همکاری خواهیم کرد تا یک راه حل واقعی ، جامع و ماندگار برای تهدید هسته ای ایران پیدا کنیم. "متعاقباً ایالات متحده تحریم های فزاینده ای علیه مقامات ایران و گروه های شبه نظامی در ارتباط با سلاح های هسته ای و برنامه های موشکی بالستیک و سایر فعالیت ها اعمال کرد.

از اول ژوئیه سال 2019 ، ایران اعلام کرد (و آژانس بین المللی انرژی اتمی) که از حد مجاز JCPOA در حجم انبار اورانیوم غنی شده ایران فراتر رفته است ، از این طریق این توافق نامه را نقض می کند. این مرحله می تواند به طور قابل توجهی زمان برکتی را که برای ساختن سلاح هسته ای برای ایران طول می کشد ، کاهش دهد. در 7 ژوئیه ایران همچنین اعلام کرد که اورانیوم را بیش از 3. 67 ٪ (بعداً اعلام شد 4. 5 ٪) غنی سازی کرده است ، یکی دیگر از اقدامات تهاجمی که دوره شکست ایران را کوتاه می کند و نقض JCPOA است. از آن زمان ، ایران همچنان به اعلام نقض های بیشتر علیه مقررات اصلی هسته ای JCPOA ، از جمله برنامه هایی برای فعالیت سانتریفیوژهای پیشرفته تر و راه اندازی مجدد فعالیت غنی سازی ممنوع در داخل تسهیلات غنی شده زیرزمینی خود در فوردو.

پس از ترور ژانویه سال 2020 ایالات متحده از ژنرال قسم سلیمانی ، سرلشکر ایران ، فرمانده نیروی احزاب گارد انقلابی اسلامی ، ایران اعلام کرد که دیگر مطابق با محدودیت های تعیین شده در غنی سازی اورانیوم تعیین شده توسط قرارداد 2015 نخواهد بود ، به این معنی که آنها می توانند سانتریفیوژهای جدید و نصب کنندبه به دست آوردن سوخت درجه سلاح نزدیکتر شوید. در پاسخ ، انگلیس ، فرانسه و آلمان بخشی از این توافق نامه اختلاف را ایجاد کردند که می تواند منجر به این شود که شورای امنیت سازمان ملل مجدداً برخی از تحریم هایی را که به عنوان بخشی از این معامله برداشته شده بود ، دوباره وارد کند.

چه نوع رژیم حاکم بر ایران است؟

از زمان انقلاب 1978-79 که سلطنت را سرنگون کرد ، ایران توسط یک رژیم اسلام گرایانه شیعه اداره می شود که به شدت مخالفت داخلی را سرکوب کرده است. آیت الله علی خامنه ، رهبر عالی کشور ، اقتدار نهایی در جمهوری اسلامی است ، و این او است که تصمیمات مهم سیاست را می گیرد.

دوره هایی وجود داشته است که به نظر می رسد که رهبری ایران در حال تصمیم گیری برای برخی از اعتدال و اصلاحات نسبی است. این اتفاق با انتخاب محمد خاتامی رخ داد ، "نامزد اصلاح طلب" را در سال 1997 به ریاست جمهوری در نظر گرفت. بیشتر دستگاه های ایالتی را کنترل می کند. در واقع ، برنامه سلاح های هسته ای ایران نیز در این دوره شدت گرفت. در ژوئن سال 2013 ، حسن روحانی ، روحانی با دیدگاه هایی که برخی از آنها معتدل تر از پیشینیان وی ، محمود احمدی نژاد ، انتخاب شد تا به عنوان رئیس جمهور بعدی این کشور خدمت کند. در مبارزات انتخاباتی ، روحانی متعهد شد اقتصاد ایران را بهبود ببخشد و رابطه ای بهبود یافته با جامعه بین المللی دنبال کند. محمود احمدی نژاد ، که از سالهای 2005-2013 رئیس جمهور بود ، به خاطر زبان افراطی خود بدنام بود ، از جمله خواستار "پاک شدن از زمین" و ارتقاء او از انکار هولوکاست. نقض حقوق بشر گسترده ایران ، حمایت مالی تروریسم و پرخاشگری منطقه ای همه در سطح بالایی تحت دولت روحانی ادامه داشته است.

تروریسم و افراط گرایی

رژیم ایران منبع افراط گرایی و بی ثبات سازی در منطقه و سراسر جهان است. همانطور که در بالا ذکر شد ، ایران به طور کلی به عنوان حامی دولت پیشرو تروریسم ، پشتیبانی مالی و آموزش برای سازمان هایی مانند حماس ، حزب الله ، جهاد اسلامی و بسیاری از شورشیان شیعه در عراق محسوب می شود. ایران مسئول بمب گذاری های سفارت اسرائیل (1992) و مرکز جامعه یهود (1994) در بوئنوس آیرس ، آرژانتین است که در کنار هم بیش از 100 نفر را کشته و صدها نفر دیگر را مجروح کرد.

رهبران ایران بارها و بارها خواستار مرگ اسرائیل شده اند و مناطق ضد ستیزی ناخوشایند از جمله انکار هولوکاست را تبلیغ کرده اند.

دولت ایران همچنین درگیر سیاست خارجی تهاجمی است و رئیس جمهور سوریه بشار اسد را در مبارزات وحشیانه دولت خود علیه نیروهای شورشی و شهروندان سوریه حمایت می کند. ایران رژیم اسد را با حمایت مالی و نظامی تأمین کرده است ، و پروکسی آن حزب الله و سایر شبه نظامیان مرتبط یک مؤلفه اصلی در نیروی جنگی سوریه بوده است. ایران همچنین از شورشیان شورشی در یمن حمایت مالی می کند.

نقض حقوق بشر

رژیم ایران آزادی های اساسی را برای شهروندان ایران ، از جمله آزادی بیان ، آزادی مجمع ، آزادی دین و آزادی مطبوعات ، انکار می کند. حقوق زنان ، کارگران ، افراد دگرباشان جنسی ، نوجوانان ، اقلیت های مذهبی و قومی و مخالفت سیاسی به طرز وحشیانه ای سرکوب می شود.