شانه ی یخ زده

تعریف/توضیحات [ویرایش |منبع ویرایش]

از آنجا که این یک موضوع به شدت مورد بحث در ادبیات علمی است ، با نام های زیادی در استفاده مشترک ، ما به این بیماری به عنوان شانه یخ زده اشاره خواهیم کرد.

شانه یخ زده ، که اغلب به عنوان کپسولیت چسب (AC) گفته می شود ، با استفاده از محدوده مفصل گلنوهومرال فعال و منفعل (GH) در ابتدا دردناک و بعداً به تدریج محدود شده است.

نامهای متداول برای شانه یخ زده عبارتند از:

• کپسولیت چسب
• شانه سفت دردناک
• عیاش
• یا محدودیت ایدیوپاتیک حرکت شانه

این وضعیت التهابی باعث فیبروز کپسول مفصل GH می شود ، با سفتی تدریجی تدریجی و محدودیت قابل توجهی از دامنه حرکت (به طور معمول چرخش خارجی) همراه است.

در عمل بالینی ، تمایز مراحل اولیه شانه یخ زده از سایر آسیب شناسی های شانه می تواند بسیار چالش برانگیز باشد.[1]

ویدیوی مختصر در زیر خلاصه خوبی از شرایط را ارائه می دهد.

اپیدمیولوژی /علت [ویرایش |منبع ویرایش]

در حال حاضر برای این شرایط نامشخص است.

• با این حال ، پاتو-اتیولوژی شانه یخ زده پیچیده و چند عاملی با عوامل ژنتیکی و محیطی نقش مهمی دارد.[3]
• فرضیه طولانی نگه داشته شده بر اساس مشاهدات آرتروسکوپی و پاتولوژیک ، که یک جزء التهابی در برابر زیر بغل وجود دارد. این به دنبال سختی و چسبندگی است که منجر به فیبروز پوشش سینوویال می شود که با التهاب همراه است.

شانه منجمد ممکن است:

1. اولیه - شروع عموماً ایدیوپاتیک است (بدون هیچ دلیل قابل انتساب ادامه می یابد)
2. ثانویه - نتایج حاصل از یک علت شناخته شده ، فاکتور مستعد کننده یا رویداد جراحی.[4] یک شانه یخ زده ثانویه می تواند نتیجه چندین عامل مستعد کننده باشد. به عنوان مثال ، جراحی ، پس از سکته مغزی و پس از آسیب. در صورت آسیب دیدگی ، ممکن است یک الگوی حرکت تغییر یافته برای محافظت از ساختارهای دردناک وجود داشته باشد ، که به نوبه خود کنترل حرکتی شانه را تغییر می دهد ، دامنه حرکت را کاهش می دهد و به تدریج مفصل را سفت می کند.

• سه زیر شاخه شانه یخ زده ثانویه شامل موارد زیر است:
  1. سیستمیک (دیابت قند و سایر شرایط متابولیک) ؛
  2. عوامل بیرونی (بیماری قلبی ریوی ، دیسک گردن رحم ، CVA ، شکستگی Humerus ، بیماری پارکینسون)
  3. فاکتورهای ذاتی (آسیب شناسی روتاتور کاف ، تاندونوپاتی دوتایی ، تاندونوپاتی کلسیم ، آرتریت مفاصل AC).[5]

شانه یخ زده شیوع بیشتری دارد

• در زنان ، تقریباً 70 ٪ از افرادی که دارای شانه یخ زده هستند ، زن هستند.
• در بین افراد 35-65 ساله ، با میزان وقوع تقریباً 2-5 ٪ در جمعیت عمومی ، [6] [5] [7] [8] [9] [10] در چین و ژاپن ، آن را 50 می نامندشانه ساله به دلیل شیوع آن در آن سن.
• در جمعیت دیابتی ، با میزان وقوع 20 ٪.[8] [10]
• اگر فردی شانه یخ زده داشته باشد (5-34 ٪ شانس داشتن آن در شانه مقابل در مقطعی نیز وجود دارد). درگیری دو جانبه همزمان در حدود 14 ٪ موارد رخ داده است.[5]

عوامل خطر و پرچم های قرمز [ویرایش |منبع ویرایش]

• (با شیوع حداکثر 20 ٪) اختلال
• آسیب شانه (فوش ، تأثیر مستقیم ، جابجایی)
• بیماری DuPuytren [11]
• نکروز عروقی (نادر ، اما ممکن است رخ دهد)
• تنگی نفس ، سرفه شدید ، هرگونه سازش در کیفیت نفس
• درگیری مشترک چندگانه
• تب ، لرز ، درد شدید (غیر قابل توضیح)
• تاریخچه سرطان (به فرد یا خانواده)
• هرگونه سوء ظن در مورد آسیب شناسی یا شرایط سیستمیک.

جمعیت و جمعیت خاص برای در نظر گرفتن [ویرایش |منبع ویرایش]

• دیابتی: شیوع بالای شانه یخ زده در بیماران دیابتی وجود دارد (شیوع آن به اندازه 10 تا 22 درصد از افراد مبتلا به دیابت در مقابل 2 تا 4 درصد از جمعیت عمومی است).[12] این بیماران به طور کلی به درمان خوب پاسخ نمی دهند ، و همچنین بیماران غیر دیابتی انجام می دهند.
• کم کاری تیروئید: می تواند تأثیر بگذارد زیرا ما می توانیم درد عضلانی و حساسیت و سفتی را با کم کاری تیروئید ایجاد کنیم.
• سندرم متابولیک: سندرم متابولیک خوشه ای از شرایط است که در کنار هم اتفاق می افتد که خطر ابتلا به ، از جمله موارد دیگر ، دیابت نوع را افزایش می دهد.

آسیب شناسی [ویرایش |منبع ویرایش]

فرایند بیماری بر کپسول مفصل antero-superior ، شکاف زیر بغل و رباط Coracohumeral تأثیر می گذارد.

• بیماران تمایل به داشتن یک مفصل کوچک با از دست دادن چین های زیر بغل ، کپسول قدامی محکم و سینوویتیت خفیف یا متوسط دارند اما چسبندگی واقعی ندارند.[1] [10]
• انقباض فاصله روتاتور کاف نیز در بیماران شانه یخ زده مشاهده شده است و به کاهش دامنه حرکت دیده شده در این جمعیت کمک می کند.[5]

اختلاف نظر در مورد اینکه آیا آسیب شناسی اساسی یک بیماری التهابی ، وضعیت فیبرینگ یا یک فرآیند آلگونورودیزستروفیک است ، ادامه دارد.

• شواهد نشان می دهد که التهاب سینوویال به دنبال آن فیبروز کپسولی وجود دارد ، که در آن کلاژن نوع I و III با انقباض بافت بعدی قرار می گیرد.[1]
• سطح بالایی از سیتوکین های سرم ذکر شده و ترمیم بافت و بازسازی بافت را در طی فرآیندهای التهابی تسهیل می کند.
• در موارد اولیه و ثانویه سیتوکین های شانه منجمد نشان داده شده است که در مکانیسم سلولی که منجر به التهاب پایدار و فیبروز می شود ، نقش دارند.
• پیشنهاد شده است که بین فیبروز تهاجمی و از بین رفتن بازسازی کلاژن طبیعی ، عدم تعادل وجود دارد ، که می تواند منجر به سفت شدن کپسول و ساختارهای لیگامان شود.[5]

ویژگی ها/ارائه بالینی [ویرایش |منبع ویرایش]

بیمارانی که با شانه یخ زده همراه هستند ، اغلب با افزایش تدریجی درد و کاهش تدریجی در حرکات فعال و غیرفعال ، شروع موذیانه ای را گزارش می کنند.[5] [7] [13]

یکی از مهمترین عوامل ارائه دهنده از بین رفتن چرخش خارجی (ER) در موقعیت وابسته با بازو به پایین در کنار است.

بیماران غالباً در نظافت ، انجام فعالیتهای سربار ، پانسمان و بویژه بستن وسایل پشت پشت مشکل دارند.[14] [9] شانه یخ زده به عنوان یک بیماری محدود کننده با منابع در نظر گرفته شده است که وضوح علائم را در اوایل 6 ماه تا 11 سال نشان می دهد. متأسفانه ، علائم ممکن است در بسیاری از بیماران کاملاً فروکش کنند.[14] [5] [15] [16] [6] [7] [17] [18] [9]

ادبیات گزارش می دهد که شانه یخ زده از طریق سه مرحله بالینی با هم تداخل دارد: [1] [9] [16] [14] [4]

• فاز حاد/انجماد/دردناک: شروع تدریجی درد شانه در حالت استراحت با درد شدید در افراط در حرکات و درد در شب با وقفه در خواب که ممکن است در هر نقطه از 2-9 ماه ادامه داشته باشد.
• مرحله چسب/یخ زده/سفت کننده: درد شروع به فروکش کردن ، از دست دادن پیشرونده حرکت GH در الگوی کپسولی می کند. درد فقط در افراط و حرکات آشکار است. این مرحله ممکن است در حدود 4 ماه اتفاق بیفتد و تا حدود 12 ماه ادامه داشته باشد.
• وضوح/فاز ذوب: بهبود خود به خودی و پیشرفته در دامنه عملکرد عملکردی که می تواند در هر جایی از 5 تا 24 ماه دوام داشته باشد. با وجود این ، برخی از مطالعات نشان می دهد که این یک شرایط محدود کننده است و ممکن است تا سه سال ادامه یابد. اگرچه مطالعات دیگر نشان داده اند که تا 40 ٪ از بیماران ممکن است علائم مداوم و محدودیت حرکت بیش از سه سال داشته باشند. تخمین زده می شود که 15 ٪ ممکن است درد مداوم و ناتوانی طولانی مدت داشته باشد. درمانهای مؤثر که مدت زمان علائم و ناتوانی را کوتاه می کند ، ارزش قابل توجهی در کاهش عوارض خواهد داشت.

خواب آشفته [ویرایش |منبع ویرایش]

در قسمت اولیه و میانه این شرایط (فاز انجماد و یخ زده ، با احترام) ، خواب اغلب قطع و مختل می شود. با پیشرفت وضعیت بیمار ، این می تواند بدتر شود و شواهد خوبی وجود دارد که نشان می دهد کمبود خواب ، درد و افسردگی یک مثلث کاملاً بهم پیوسته را تشکیل می دهد که در آن تغییر در یک بر روی دو نفر دیگر تأثیر می گذارد. بنابراین مهم است که پزشکان از کیفیت خواب نظارت کنند و از اقدامات نتیجه ای برای تعیین کمیت علائم و نشانه ها استفاده کنند. پرسشنامه های مفید شامل شاخص کیفیت خواب پیتسبورگ و مقیاس خواب نتایج پزشکی (MOS-SLEEP) است که شامل 12 مورد ارزیابی اختلال در خواب ، کفایت خواب ، خواب ، خواب ، چرت زدن و بیدار شدن از نفس یا با سردرد است.

ملاحظات آناتومیکی برای شانه منجمد [ویرایش |منبع ویرایش]

تغییر در فضای موجود و حجم موجود در اطراف مفصل GH وجود دارد زیرا بیمار از طریق شانه یخ زده انقباضات را ایجاد می کند.

مشکوک است که فضای اطراف مفصل GH از 15 تا 35 سانتی متر مکعب (سانتی متر) ، به 5 تا 6 سانتی متر مکعب کاهش می یابد. علاوه بر این ، پیشنهاد می شود که تغییرات کپسولی شبیه به تغییراتی است که به دلیل انقباض Dupuytrens در دست اتفاق می افتد. همچنین ممکن است یک ضخیم و فیبروز از فاصله روتاتور در بالای کاف وجود داشته باشد ، که باعث انقباض و فیبروز رباط های GH می شود. به نظر می رسد که انقباض رباط گلنوهومرال تحتانی یکی از مواردی است که بیشترین تفاوت را ایجاد می کند.

هنگام در نظر گرفتن موقعیت آناتومیکی رباط گلنوهومرال تحتانی ، به عنوان "چکش" در پایین مفصل با یک باند خلفی قدامی عمل می کند. اگر آن رباط محکم شود ، می تواند میزان حرکت لوازم جانبی موجود در مفصل GH را کاهش دهد.

یک کلمه سریع در مورد کپسول: این امکان تخمین 2 تا 3 میلی متر حواس پرتی را فراهم می کند ، که برای مفصل GH مهم است. به خودی خود سهم کمی در ثبات مشترک دارد. با این حال ، تاندونهای عضلات کاف روتاتور داخل کپسول قرار می گیرند. بنابراین ، عمل پویا دکمه روتاتور می تواند بر تنش درون کپسول تأثیر بگذارد. به طور کلی ، هر دو رباط و ماهیچه ها مستقیماً در کپسول قرار می گیرند و پیوند غیرمستقیم به پایداری مشترک مفصل GH را فراهم می کنند.

نکته نهایی عصبی بودن عصبی است که به دلیل پاسخ التهابی ممکن است به صورت محلی تغییر کند ، که می تواند به درک ما از "کپسولیت" نسبت داده شود.

ارزیابی [ویرایش |منبع ویرایش]

ارزیابی ذهنی [ویرایش |منبع ویرایش]

• با دقت به تاریخچه پزشکی گذشته بیمار (PMHX) گوش دهید ، این ممکن است پرچم های قرمز را رد کرده و معاینه شانه را راهنمایی کند.
• تاریخچه ارائه وضعیت (HX PC).
• توزیع درد و شدت: مؤلفه قوی درد شب ، درد با حرکت سریع یا بدون محافظت ، ناراحتی روی شانه آسیب دیده ، درد به راحتی در اثر حرکت تشدید می شود. درد می تواند در هر نقطه از پایه جمجمه ، از پایین بازو به دست باشد.
• فعالیت های تشدید کننده-دسترسی محدود ، به ویژه در طی سربار (به عنوان مثال ، لباس آویز) یا فعالیت های سمت (به عنوان مثال ، کمربند ایمنی یک شخص). بیماران همچنین از چرخش شانه محدود رنج می برند و در نتیجه در بهداشت شخصی ، لباس و مسواک زدن موهای خود ایجاد می شود. یکی دیگر از شرایط همزمان مشترک با شانه یخ زده ، درد گردن است که بیشتر از استفاده بیش از حد از عضلات گردن رحم برای جبران از دست دادن حرکت شانه مشتق شده است [11]

مشاهده وضعیت و موقعیت یابی [ویرایش |منبع ویرایش]

• بالگرد کتف شانه درگیر ممکن است از منظره خلفی و/یا جانبی مشاهده شود.[15]

صفحه: امتحان سه ماهه فوقانی (UQE) و صفحه نمایش عصبی (درماتوم ، میوتوم ، رفلکس) [ویرایش |منبع ویرایش]

• یک UQE کامل باید برای رد درگیری ستون فقرات گردن رحم یا هرگونه آسیب شناسی عصبی انجام شود.[5]

دامنه ارزیابی حرکت - فعال/منفعل/فشار بیش از حد [ویرایش |منبع ویرایش]

رام های گردن رحم ، قفسه سینه ، شانه با OP و همچنین تحرک دنده ای باید انجام شود. کاهش انعطاف پذیری رو به جلو ، آدم ربایی ، چرخش خارجی و دامنه چرخش داخلی علائم کلینیکی کلینیکی شانه یخ زده است.[19]

• تعویض کتف اغلب با حرکت شانه فعال همراه است [5]

• روش اندازه گیری ER و IR در بیماران مبتلا به شانه یخ زده مشکوک در ادبیات متفاوت است [10] [20] [21] [22]
• Patients with frozen shoulder commonly present with ROM restrictions in a capsular patte. A capsular patte is a proportional motion restriction unique to every joint that indicates irritation of the entire joint. [20] The shoulder joint has a capsular patte where exteal rotation is more limited than abduction which is more limited than inteal rotation (ER limitations> ABD limitations>محدودیت های IR).[20] [22] در مورد شانه یخ زده ، ER در مقایسه با IR و ABD به طور قابل توجهی محدود است ، در حالی که ABD و IR متفاوت نبودند

بحث و جدال در مورد "الگوی کپسولی" مفصل GH [ویرایش |منبع ویرایش]

هنگامی که ما آموزه های سنتی سیریاکس را در نظر می گیریم ، در اطراف الگوی کپسولی مفصل GH چرخید. وی اظهار داشت که بیمار بیشترین محدودیت را در چرخش منفعل خارجی (جانبی) و به دنبال آن محدودیت بعدی در آدم ربایی منفعل و سپس آخرین محدودیت در چرخش منفعل داخلی (میانی) خواهد داشت.

به گفته سیرکس ، اگر بیمار در این الگوی کپسولی معمولی ارائه شده باشد ، به احتمال زیاد آنها آرتریت مفصل GH داشتند. اگر محدودیت های حرکت از این الگوی کپسولی پیروی نمی کرد ، گمان می شد که یک الگوی غیر کپسولار باشد ، به یک دفع یا یک آسیب شناسی مفصلی فوق العاده مشکوک شود.

در گذشته ، بحث در مورد ادبیات در مورد اینکه آیا الگوی کپسولی شانه وجود دارد ، بحث شده است. با این وجود ، مطمئناً این چیزی است که باید هنگام معاینه بیمار در نظر بگیرید.

اهمیت ارزیابی رباط های GH [ویرایش |منبع ویرایش]

• LIGAMANT پایین GH: "Hammock" در پایین مفصل. دارای یک باند قدامی ، یک باند خلفی و یک بخش کمتر آموزش در وسط (کیسه) است. باند قدامی مفصل را در آدم ربایی و چرخش خارجی (جانبی) تثبیت می کند. با حرکت بازو به آدم ربایی و چرخش خارجی (جانبی) ، باند قدامی در قسمت جلوی مفصل بالا می رود و تثبیت قدامی را فراهم می کند (از نظر بالینی برای پرتاب حرکات).
• رباط GH میانه: مفصل GH را در افزودنی به علاوه چرخش خارجی و در آدم ربایی و چرخش خارجی (تقریباً 45 درجه آدم ربایی) تثبیت می کند.
• لیگامان برتر GH: مفصل GH را در افزودنی تثبیت می کند. چرخش خارجی (جانبی) و ترجمه تحتانی سر هومرال را محدود می کند.
• رباط CORACOHUMERAL: گسترش را از طریق قسمت قدامی آن محدود می کند. خم شدن را از طریق قسمت خلفی محدود می کند. همچنین ترجمه سر هومرال تحتانی و خلفی را محدود می کند.

هنگام ارزیابی کپسول مشترک ، شما آزادی حرکت موجود یا حرکت لوازم جانبی را در مفصل ارزیابی می کنید. در 60 درجه آدم ربایی ، شما در تمام رباط های GH تنش مساوی دارید. این موقعیت نشانه کلی از سختی جهانی مفصل GH را نشان می دهد. شما می خواهید با شانه مقابل نیز مقایسه کنید.

ارزیابی رباط GH برتر و رباط Coracohumeral [ویرایش |منبع ویرایش]

بیمار در جدول درمانی به حالت خوابیده است ، جایی که کتف با بازو در کنار آن پشتیبانی می شود. و ما به طور منفعلانه چرخش خارجی (جانبی) را تا زمانی که به محدوده پایان برسیم اعمال می کنیم. سپس یک سرلشکر قدامی را روی سر هومرال بمالید ، که باند خلفی و جانبی این دو رباط را ارزیابی می کند. اگر در این صورت شانه را 10 درجه افزایش دهید ، این باند قدامی و میانی رباط کوراکوومرال را ارزیابی می کند.

اگر محکم تر این ساختارهای خاص (رباط های GH) وجود داشته باشد ، می توانیم با افزایش ترجمه برتر قدامی در خم شدن ، تغییر در آرتروکینماتیک مفصل شانه مشاهده کنیم. که سپس فضای زیرزمینی کوچک را که در حال حاضر کوچک است ، کاهش می دهد و می تواند بافت های نرم را که از طریق فضا منتقل می شوند ، به خطر بیاندازند. علاوه بر این ، ممکن است کاهش ترجمه تحتانی ، کاهش ترجمه قدامی در 0 درجه و کاهش ترجمه خلفی در خم شدن وجود داشته باشد. که به نوبه خود می تواند منجر به به خطر انداختن فضای زیرزمینی و پیشگویی خود تحقق بخشیدن به درد و اختلال شود.

ارزیابی رباط GH میانه [ویرایش |منبع ویرایش]

باز هم ، بیمار در خواب به پشت در بستر درمانی ، بنابراین کتف آنها با بازو در کنار آن تثبیت می شود. سپس مفصل گلنوهومرال را در پسوند 10 درجه می گیرید. چرخش خارجی (جانبی) را تا انتهای محدوده اعمال کنید. در آن مرحله ، شانه را به 45 درجه آدم ربایی منتقل کرده و سپس یک سرلشکر آنترو-میانی را در صفحه کتف اعمال کنید. شما اساساً در حال قرار دادن نوعی فشار قدامی خلفی ، دوباره در صفحه کتف هستید. میزان ترجمه را ارزیابی کرده و آن را با طرف مقابل مقایسه کنید.

ارزیابی رباط GH فرومایه [ویرایش |منبع ویرایش]

باند قدامی:بیمار خوابیده به پشت در جدول درمانی با پشتیبانی از کتف. آنها را در همان موقعیتی که قبلاً برای ارزیابی سایر رباط های GH قرار داشتند ، داشته باشید. شانه را از آن موقعیت 45 درجه با پسوند ، به سمت 90 درجه آدم ربایی با چرخش خارجی حرکت دهید. سپس یک سرلشکر قدامی به سمت آن بمالید ، بنابراین برای فشار دادن فشار به سر Humerus. کیفیت و کمیت ترجمه Humeral Head را ارزیابی کنید. اگر به هر نوع بی ثباتی مشکوک هستید ، در این موقعیت احتیاط کنید. این شبیه به آزمون دلهره است. نسبت به یک subluxation یا جابجایی محتاط باشید.

باند خلفی:بیمار خوابیده به پشت در جدول درمانی با پشتیبانی از کتف. شانه را به آدم ربایی و چرخش داخلی (میانی) بیاورید. به همین ترتیب ، این باند در وسط پشت مفصل حرکت می کند تا به آن ثبات خلفی بدهد. شانه آنها در آدم ربایی 90 درجه و 10 درجه پسوند است. چرخش کامل داخلی (داخلی) را اعمال کنید. یک سرلشکر قدامی و قدامی را در مفصل GH بمالید. فشار را اعمال کرده و کیفیت و کمیت حرکات لوازم جانبی را ارزیابی کنید.

ارزیابی کپسول خلفی:بیمار خوابیده به پشت در جدول درمانی با پشتیبانی از کتف. شانه را در 90 درجه خمش ، چرخش کامل داخلی (میانی) و سپس محدوده انتهای افزودنی افقی قرار دهید. استرس محوری را در جهت جانبی خلفی اعمال کنید. شما در حال عبور از صفحه کتف هستید و به دنبال آن ترجمه هستید. این شبیه به آزمایش برای ناپایداری خلفی مفصل GH است (این آزمایش برای پارگی لابرال خلفی است). ما از پاسخ بیمار در این موقعیت آگاه هستیم.

مقاومت در برابر تست های عضلانی [ویرایش |منبع ویرایش]

چرخش خارجی شانه (ER)/ چرخش داخلی (IR)/ آدم ربایی (ABD) (نشسته) باید انجام شود.

• بیماران مبتلا به شانه یخ زده با ضعف در شانه ER ، IR و ABD نسبت به طرف بدون علامت وجود دارند.[5]
• بیماران همچنین ممکن است با محافظت از عضلات قابل توجه باشند. قبل از قرار دادن آنها در آزمایش عضلات (آزمایش دستی عضلات یا با دینامومتر ایزوکینتیک) از مرحله شانه یخ زده آگاه باشید.

حرکات جانبی مشترک [ویرایش |منبع ویرایش]

• قدامی
• نامتعارف
• خلقی
• کشش کپسول خلفی

یادآوری آرتروکینماتیک مفصل شانه. مروری بر حرکات همراه:

• خم شدن / داخلی (داخلی) چرخش / خم شدن افقی = ترجمه برتر قدامی سر هومرال.
• چرخش / چرخش / آدم ربایی خارجی (جانبی) و چرخش خارجی (جانبی) = ترجمه خلفی سر هومرال.

در بیماران مبتلا به شانه یخ زده ،قدامیوتنامتعارفکپسول محدودترین اما تحرک مشترک در همه جهات محدود خواهد شد.[20]

چرا حرکات لوازم جانبی با شانه منجمد؟[ویرایش |منبع ویرایش]

ارزیابی حرکات لوازم جانبی نشان از سفتی جهانی مفصل شانه را در اختیار پزشک قرار می دهد. هنگام ارزیابی شانه ، مهم است که همیشه هرگونه حرکات (از جمله سرطان لوازم جانبی) را با شانه مقابل مقایسه کنید. به خاطر داشته باشید که فرض این است که شانه مقابل "طبیعی" است. همانطور که قبلاً بیان شد ، این همیشه با یک شانه یخ زده اتفاق نمی افتد. کیفیت حرکات حرکت / لوازم جانبی به همان اندازه کمیت اهمیت دارد.

درک کپسول - نقش اختصاصی [ویرایش |منبع ویرایش]

اگر کپسول محکم باشد ، ترجمه های گلنوهومرال (حرکات لوازم جانبی) در اوایل حرکتی اتفاق می افتد و به احتمال زیاد بیش از حد بیشتر می شود. همچنین ، کپسول به سادگی یک ساختار منفعل نیست که همه چیز را "در کنار هم" با چند ضخامت مشخص شده (رباط ها) نگه می دارد. همچنین این یک عضو اصلی انتهایی است.

اگر کپسول محکم شود ، در سیستم اختصاصی تأثیر خواهد گذاشت زیرا این امر باعث تحریک مکانیزم های بومی شده و مکانیسم رو به جلو در مفصل می شود. که به نوبه خود می تواند سفتی کپسول را افزایش دهد. این می تواند باعث ایجاد یک حلقه مداوم از سفت شدن کپسول ، تحریک مکانیکی گیرنده ها ، افزایش عضلات تثبیت کننده موضعی (مانند کاف روتاتور) شود که در نهایت باعث افزایش تنش در اطراف مفصل می شود. بسیار مشکوک است که شانه یخ زده دارای یک مؤلفه عصبی قوی است.

تست های ویژه [ویرایش |منبع ویرایش]

علامت Shrug شانه (عدم توانایی در بالا بردن بازو به 90 درجه آدم ربایی بدون بالا بردن کل کتف یا تسمه شانه) قبلاً با بیماری روتاتور کاف همراه بود ، اما بیشتر با آرتریت گلنوهومرال ، شانه منجمد و اشکهای بزرگ کاف همراه بود.[25]

یانگ و همکاران. قابلیت اطمینان 3 آزمایش مربوط به عملکرد در بیماران مبتلا به آسیب شناسی شانه را از طریق یک مطالعه غیر تجربی بررسی کرده است [26]

دست به گردن (شکل 1a)

• خم شدن شانه + آدم ربایی + er
• مشابه ADL هایی مانند شانه کردن مو ، قرار دادن گردنبند

دست به کتف (شکل 1b)

• پسوند شانه + افزودنی + IR
• مشابه ADL ها مانند یک سینه بند مناسب ، قرار دادن ژاکت ، ورود به جیب عقب

دست به کتف مخالف (شکل 1C)

• خم شدن شانه + افزودنی افقی (تست روسری - افزودنی بدنه متقاطع).

این آزمایشات به تحرک آرنج ، کتفوروتوراسیک و قفسه سینه مناسب نیاز دارند و این مناطق ابتدا باید از آسیب شناسی پاک شوند. اگر بیمار قادر به تکمیل حرکت نباشد ، سایر ساختارهای خارج از مفصل شانه ممکن است عامل محدود کننده باشد.

قابلیت اطمینان این سه آزمایش عالی بود و همبستگی بین آنها متوسط بود.[26]

به نظر می رسد این اقدامات عملکردی برای عینیت آنها در اندازه گیری اختلال عملکرد شانه مفید است. با این حال ، حتی اگر آزمایشات از حرکات اساسی ADL تقلید کند ، نمی توان رابطه مستقیم بین این آزمایشات و فعالیتهای زندگی روزمره را فرض کرد.

دیگر [ویرایش |منبع ویرایش]

هیچ آزمایش بالینی خاصی برای شانه یخ زده در ادبیات گزارش نشده است و هیچ استاندارد طلایی برای تشخیص شانه منجمد وجود ندارد.[4] در حالی که هیچ معیار تشخیصی تأیید نشده وجود ندارد ، یک مطالعه جدید مجموعه ای از شناسه های بالینی را تعیین کرده است که به یک اجماع عمومی در بین کارشناسان برای مراحل اولیه شانه یخ زده اولیه (ایدیوپاتیک) دست یافته است.[4] از ابزارهای زیر می توان برای تعیین مرحله شانه یخ زده و/یا وضعیت تحریک پذیری آن استفاده کرد.

اجماع در هشت شناسه بالینی جمع آوری شده در دو حوزه گسسته (درد و حرکت) و همچنین یک مؤلفه سنی حاصل شد.[4]

جنبش [ویرایش |منبع ویرایش]

• از دست دادن جهانی رام فعال و منفعل
• درد در محدوده نهایی از همه جهات

شروع [ویرایش |منبع ویرایش]

• >35 ساله

مدیریت فیزیوتراپی [ویرایش |منبع ویرایش]

درمان قطعی برای شانه یخ زده حتی اگر مداخلات متعدد مورد مطالعه قرار گرفته باشد ، نامشخص است. برای بیشتر بیماران ، ثبت نام در یک برنامه فیزیوتراپی کلید بهبودی است.[11] همچنین ، یک متاآنالیز انجام شده توسط Tedla & Sangadala در سال 2019 نتیجه گرفت که PNF در کاهش درد ، افزایش ROM ، بهبود عملکرد و کاهش ناتوانی بسیار مؤثر است.[27]

اهمیت آموزش بیمار [ویرایش |منبع ویرایش]

برای درمان شانه یخ زده ، آموزش بیمار برای کمک به کاهش ناامیدی و تشویق انطباق ضروری است. تأکید بر این نکته حائز اهمیت است که اگرچه ممکن است طیف گسترده ای از حرکت هرگز بازیابی نشود ، اما این بیماری به طور خودجوش برطرف می شود و سفتی با گذشت زمان کاهش می یابد. همچنین ارائه دستورالعمل های با کیفیت به بیمار و ایجاد یک برنامه تمرینی مناسب در منزل (HEP) مفید است که به راحتی می توان از آن استفاده کرد زیرا ورزش روزانه در تسکین علائم بسیار مهم است.[5] فیلم زیر طرح خوبی از HEP را برای 3 مرحله از AC ارائه می دهد.

تکنیک ها [ویرایش |منبع ویرایش]

مرحله اولیه: دردناک ، انجماد [ویرایش |منبع ویرایش]

تسکین درد و محرومیت از سایر دلایل احتمالی شانه یخ زده شما در این مرحله تمرکز است.

بسیج شانه بسیار ملایم ، انتشار عضلات ، طب سوزنی ، سوزن سوزن و کینزیولوژی برای تسکین درد می تواند در این مرحله التهاب دردناک کمک کند. استفاده از دستگاه TENS نشان داده شده است که باعث کاهش درد و افزایش دامنه حرکت می شود.

روش هایی مانند بسته های داغ می تواند قبل یا در طول درمان اعمال شود. گرمای مرطوب مورد استفاده در رابطه با کشش می تواند با کاهش ویسکوزیته عضلانی و آرامش با واسطه عصبی عضلانی به بهبود قابلیت گسترش عضلات و دامنه حرکت کمک کند.[5] در یک مطالعه تصادفی توسط بال و همکاران.، بیماران با درمان ترکیبی که شامل بسته های گرم و سرد است که قبل و بعد از تمرینات شانه اعمال می شود ، بهبود یافته است.[6] با این حال ، جواهل و همكاران ، ادعا كردند كه سونوگرافی ، ماساژ ، یونیتوفورز و فونوفورز شانس نتایج مثبت را كاهش می دهد.[14] گرین و همکاران. پیشنهاد شده است که هیچ مدرکی در مورد تأثیر سونوگرافی در درد شانه (تشخیص مخلوط) ، شانه یخ زده یا تاندونیت کاف روتاتور وجود ندارد.[29]

همانطور که به آن اشاره شد ، درمان باید بر اساس مرحله شرایط ، برای هر فرد سفارشی شود.

تسکین درد باید محور مرحله اولیه باشد که به عنوان مرحله دردناک و انجماد نیز شناخته می شود. در این مدت ، از هرگونه فعالیت که باعث درد می شود باید اجتناب شود. نتایج بهتری در بیمارانی پیدا شده است که به جای فیزیوتراپی فشرده ، در بیماران مبتلا به تحریک پذیری زیاد ، ورزش بدون درد ساده انجام داده اند ، دامنه تمرینات حرکتی با شدت کم و مدت زمان کوتاه می تواند ورودی گیرنده مفاصل را تغییر دهد ، درد را کاهش دهد و عضلات را کاهش دهدمحافظتکشش ممکن است از یک تا پنج ثانیه در محدوده بدون درد ، 2 تا 3 بار در روز برگزار شود.[5] بسته به توانایی بیمار در تحمل تمرین ، ممکن است از قرقره برای کمک به دامنه حرکت و کشش استفاده شود. تمرینات اصلی شامل ورزش آونگ ، ارتفاع منفعل به جلو به جلو ، چرخش بیرونی منفعل با بازو در حدود 40 درجه آدم ربایی در صفحه کتف و دامنه فعال حرکتی در گسترش ، افزودنی افقی و چرخش داخلی است.[5]

اگرچه فقط روی یک بیمار واحد انجام می شود ، Ruiz و همکاران در مرحله اولیه شانه یخ زده ، کشش موقعیتی از رباط کوراکوومرال را انجام دادند.[30] نمرات ناتوانی بیمار از شانه و دست بازو (DASH) از 65 به 36 و شاخص درد شانه و ناتوانی (SPADI) از 72 به 8 بهبود یافته و چرخش خارجی منفعل از 20 به 71 درجه افزایش یافته است. کشش های انجام شده در تأمین بار کم موقعیت و کشش طولانی مدت به CHL و منطقه کپسول فاصله روتاتور به دنبال جهت گیری فیبر آناتومیکی متمرکز شده است. دلیل اصلی این امر تولید بازسازی بافت از طریق استرس کششی ملایم و طولانی مدت بر روی بافت های محدود بود. در حالی که یک رابطه علت و معلولی از یک مورد واحد نمی تواند استنباط شود ، این گزارش ممکن است به تحقیقات بیشتر در مورد استراتژی های درمانی برای بهبود عملکرد و کاهش از دست دادن حرکت در شانه و نقشی که CHL در این امر ایفا می کند ، کمک کند.[30]

در مورد شانه یخ زده ، فیزیوتراپی همچنین می تواند مکمل سایر روشهای درمانی (مانند تزریق استروئیدی که قبلاً مورد بحث قرار گرفت) ، به ویژه برای بهبود دامنه حرکت شانه باشد.[18] BAL و همكاران اظهار داشتند كه تمرینات همزمان برای تزریق استروئیدی باید شامل تقویت ایزومتریک در همه محدوده ها پس از بازگشت به 90 ٪ از محدوده های طبیعی ، تمرینات Theraband در تمام هواپیماها ، تمرینات تثبیت شده کتف و بعداً ، تقویت عضلانی پیشرفته با دمبل ها باشد.[6])

مرحله دوم: کاهش دامنه حرکت [ویرایش |منبع ویرایش]

بسیج و کشش های مشترک شانه ملایم و خاص ، تکنیک های انتشار عضلات ، طب سوزنی ، سوزن خشک و تمرینات برای بازیابی محدوده و استحکام شما برای بازگشت سریع به عملکرد استفاده می شود. باید مراقب باشید که هیچ تمریبی را که بیش از حد پرخاشگر هستند معرفی نکنند. به طور خاص ، بسیج با تکنیک های سبک حرکت (MWM) مؤثرترین و مؤثرتر از تمرینات کششی به تنهایی است.[31] MWM تکنیک های خاص است که توسط فیزیوتراپیست های شانه مناسب آموزش دیده انجام می شود.

یک مطالعه آینده نگر توسط Griggs و همکاران ، موفقیت یک درمان غیر عملیاتی را از طریق یک برنامه تمرینی کشش شانه چهار جهته نشان داد که در آن 90 ٪ از بیماران نتیجه رضایت بخش را گزارش کردند.[18] در مرحله دوم درمان ، حرکت با بسیج و بسیج های محدوده نهایی توصیه می شود.[15] بسیج با حرکت همچنین می تواند ریتم کتفومرول را به طور قابل توجهی بهتر از بسیج محدوده نهایی تصحیح کند. هدف از بسیج محدوده نهایی نه تنها بازگرداندن دامنه مشترک ، بلکه برای کشش ساختارهای پری متقابل است ، در حالی که بسیج با حرکت با هدف بازگرداندن حرکت بدون درد به مفاصل که محدودیت آنتالژیک دامنه حرکت دارند.[15]

گاسپار و ویلیس.[7] نشان داد که فیزیوتراپی جفت شده با اسپلینت پویا در مقایسه با فیزیوتراپی به تنهایی یا به تنهایی پویا ، نتایج بهتری دارد. بیماران در این گروه از درمان های ترکیبی دو بار در هفته فیزیوتراپی و یک سیستم Dynasplint شانه (SDS) برای کشش دامنه پایان روزانه دریافت می کردند. ترکیبی از فیزیوتراپی با اسپلینت پویا پیشرفت قابل توجهی در چرخش فعال و خارجی در بیماران مبتلا به شانه یخ زده داشت.[7]

مرحله سوم: وضوح [ویرایش |منبع ویرایش]

پیشرفت های ورزشی از جمله تقویت تمرینات را برای کنترل و حفظ دامنه حرکتی در اختیار شما قرار می دهد.

فیزیوتراپی در این مرحله ذوب مؤثر است. در درجه اول با افزایش فرکانس و مدت کشش ، در حالی که همان شدت را حفظ می کند ، که توسط بیمار تحمل می شود ، پیشرفت می کند. کشش را می توان برای مدت طولانی تر برگزار کرد و جلسات در روز قابل افزایش است. از آنجا که سطح تحریک پذیری بیمار کاهش می یابد ، کشش شدیدتر و تمرینات با استفاده از دستگاه مانند قرقره می تواند برای تأثیرگذاری بر بازسازی بافت انجام شود.[5]

منطقی برای تکنیک های خاص [ویرایش |منبع ویرایش]

تغییرات مکانیکی که در نتیجه جابجایی ها رخ می دهد ممکن است شامل شکستن چسبندگی ها، هم ترازی مجدد کلاژن یا افزایش لغزش فیبر زمانی باشد که حرکات خاصی بر قسمت های خاصی از بافت کپسولی فشار وارد می کند. این تکنیک ها برای افزایش تحرک مفصل با ایجاد تغییرات در تشکیل مایع سینوویال در نظر گرفته شده است. نشان داده شده است که تکنیک های موبیلیزاسیون با درجه بالا (HGMT) برای بهبود دامنه حرکتی بیماران مبتلا به شانه یخ زده برای حداقل سه ماه مفید است.[10] در مطالعه ای توسط Vermeulen و همکاران. به بیماران، گلاید تحتانی، خلفی و قدامی و همچنین حواس پرتی به سر بازو داده شد. اگر دامنه حرکتی مفصل گلنوهومرال در طول درمان افزایش یابد، این تکنیک ها در زوایای ارتفاع و ابداکشن بیشتر انجام می شوند. بیمارانی که HGMT دریافت کردند این تحرکات را در درجه III و IV میتلند با توجه به تحمل آزمودنی ها با هدف درمان سفتی دریافت کردند. به بیماران اجازه داده شد که یک درد مبهم را گزارش کنند تا زمانی که اجرای حرکت ها را تغییر نداده یا بیش از چهار ساعت پس از درمان باقی بماند. با این حال، بیمارانی که تکنیک های بسیج درجه پایین (LGMT) را در Mailtand درجه I یا II دریافت کردند، هیچ دردی گزارش نکردند. نمرات تغییر بیشتر از نظر آماری در گروه HGMT برای ابداکشن غیرفعال (در 3 و 12 ماهگی) و برای چرخش خارجی فعال و غیرفعال (در 12 ماه) در مقایسه با تکنیک های بسیج درجه پایین یافت شد. به نظر می رسد تکنیک های موبیلیزاسیون با درجه بالا برای افزایش تحرک مفاصل و کاهش ناتوانی مؤثرتر هستند.[10] با این حال، برای بررسی اینکه آیا HGMT های اعمال شده در مراحل اولیه شانه منجمد به همان اندازه موثر هستند، به مطالعات بیشتری نیاز است.[10]

جانسون و همکارانگزارش شده است که حرکت های مفصلی، به ویژه سر خوردن گلنوهومرال خلفی، می تواند به کاهش نقص در چرخش خارجی کمک کند، بیشتر از گلایدهای گلنوهومرال قدامی.[21] هر دو تکنیک کاهش قابل توجهی در درد داشتند، اما بهبود بیشتری در دامنه حرکتی چرخش خارجی با درمان موبیلیزاسیون خلفی مشاهده شد.[21] موبیلیزاسیون برد پایانی نیز در افزایش حرکت و تحرک عملکردی مؤثرتر از موبیلیزاسیون برد میانی است.[15] به طور کلی، اثرات مفید قابل توجهی از تحرک مفصل و ورزش برای بیماران مبتلا به شانه یخ زده وجود دارد.[14]

منطق برای کشش [ ویرایش |ویرایش منبع ]

تحقیقات در مورد مدت زمان و شدت کشش بافت همبند 3 یافته را تولید کرده است. در مرحله اول ، این کشش با شدت بالا و با مدت زمان کوتاه به پاسخ الاستیک کمک می کند ، در حالی که با شدت کم ، کشش طولانی مدت به پاسخ پلاستیک کمک می کند. ثانیا ، یک ارتباط مستقیم بین نسبت حاصل از پلاستیک ، کشیدگی دائمی و مدت زمان کشش وجود دارد. سرانجام ، یک همبستگی مستقیم بین میزان تروما یا تضعیف بافت های کشیده و شدت کشش وجود دارد. مک کلور و همکاران ، اظهار داشتند که حداکثر TERT (کل زمان محدوده پایان) یا کل مدت زمانی که مفصل در موقعیت نزدیک به محدوده قرار دارد ، برای هر شخص متفاوت خواهد بود و اغلب تحت تأثیر شرایط شخصی مانند شغل آنها یا موارد دیگر قرار می گیردمسئولیت هایی که ممکن است مانع از افزایش TERT بیمار شود.[30]

پیشرفت [ویرایش |منبع ویرایش]

تکنیک های دستی و ورزش فقط باید با کاهش تحریک پذیری بیمار پیشرفت کنند. پاسخ بیمار به درمان باید به جای ترمیم دامنه حرکت ، بر اساس تسکین درد ، رضایت بهتر و سود عملکردی آنها باشد. معمولاً بیماران هنگام دستیابی به کاهش درد قابل توجهی تخلیه می شوند ، یک فلات از دستاوردهای حرکتی برای یک دوره زمانی مشاهده می شود و پس از بهبود حرکت و رضایت عملکردی به اوج خود رسیده است.[5] پیشرفت برای کشش از طریق شکاف پویا بر تحمل بیمار نیز انجام می شود. گاسپار و ویلیس اظهار داشتند که اگر بیماران بیش از یک ساعت پس از برداشتن شکاف ، ناراحتی یا سختی را تجربه کنند ، مدت زمان درمان برای دو جلسه کششی بعدی کاهش می یابد. فقط پس از کشش در کل 60 دقیقه (30 دقیقه دو بار در روز) تحمل می شود ، آیا پیشنهاد می شود که تنش افزایش یابد ، هر دو هفته بر اساس تحمل ، بدون ناراحتی بیش از یک ساعت پس از هر جلسه کششی.[7]

با وجود تحقیقات گسترده ، مطالعات تصادفی آینده نگر بیشتر با مقایسه درمانهای مختلف برای تدوین دستورالعمل های دقیق در مورد تشخیص و درمان شانه یخ زده ایدیوپاتیک مورد نیاز است.[18] عدم اعتبار ، استاندارد سازی ضعیف اصطلاحات ، روش شناسی و اقدامات نتیجه در تحقیقات ، کاربرد بالینی را تضعیف می کند. بنابراین ، برای مقایسه هزینه و اثربخشی مداخلات فیزیوتراپی ، تحقیقات دقیق تری لازم است.[9] [5] [30] [1] [6] [15] [10] [7]