مقاله ساختار بازار

در یک ساختار معمولی در بازار ، این فرض وجود دارد که چندین فروشنده و خریداران مختلف و متفاوت وجود دارد. نتیجه این رقابت عادلانه است که قیمت کالاها توسط نیروهای تقاضا و عرضه تعیین می شود. این امر به این دلیل است که ، در چنین بازاری ، فروشنده و خریدار به همان اندازه قادر به تأثیرگذاری بر قیمت هستند.

ما فقط یک مقاله سفارشی در مورد ساختارهای بازار را فقط برای شما می نویسیم16. 05 دلار11 دلار/صفحه

807 نویسنده معتبر آنلاین

اما همیشه هم به این صورت نیست. برخی از صنایع بازار فقط یک فروشنده واحد یا فروشندگان بسیار کمتری نسبت به مصرف کنندگان دارند و توانایی خریدار را برای تأثیرگذاری بر قیمت محدود می کنند. در این مقاله به بحث در مورد ساختارهای مختلف بازار که امروزه در بازار ما وجود دارد و استراتژی های مختلف قیمت گذاری که می تواند در مدیریت آنها اعمال شود.

انواع ساختارهای بازار

انحصار خالص

این نوع بازار زمانی وجود دارد که فقط یک فروشنده واحد کنترل کالا یا خدمات را در کل بازار کنترل کند. او به تنهایی می تواند قیمت را کنترل کند و از ورود سایر مشاغل به بازار جلوگیری می کند. آنها معمولاً در یک محیط تنظیم شده توسط دولت وجود دارند. یک مورد در مورد تأمین آب و برق گازهای الکتریکی و گاز طبیعی در ایالات متحده است.

دولت تنها ارائه دهنده این برنامه ها است و تحویل آنها را از طریق آژانس های ایالتی ، فدرال و محلی به مردم تنظیم می کند. قیمت ها از طریق نیروهای تقاضا و عرضه بلکه توسط ساختارهای دولت حاصل نمی شود."آژانس ها قیمت هایی را که می پردازند ، شرایط خدمات آنها به مصرف کنندگان ، بودجه و برنامه های ساخت و ساز و برنامه های آنها برای بهره وری انرژی و سایر خدمات حاکم است." (پروژه کمک نظارتی 2011 ، ص 3).

رقابت در این بخش نمی تواند رونق بگیرد زیرا دولت یارانه ای را به این خدمات ارائه می دهد تا خدمات ارزان تری به عموم ارائه دهد ، کاری که نهادهای خصوصی کوچک قادر به انجام آن نیستند. علاوه بر این ، الزام زیرساختی و فناوری برای ارائه خدمات می تواند هزینه ای برای تأمین یک نهاد خصوصی باشد.

حتی با وجود اینکه دولت در اینجا قیمت ساز است، اما نمی تواند قیمت ها را در سطحی تعیین کند که مصرف کننده اگر بخواهد سود ببرد، توانایی پرداخت آن را نداشته باشد. برای تعیین قیمت ها، انحصارگر باید از منحنی تقاضای بازار استفاده کند و از آن برای تعیین قیمت های خود استفاده کند. درآمد حاشیه ای موقعیت برای انحصارگر باید کمتر از درآمد نهایی (MR) باشد. موقعیت و کشش منحنی تقاضا برای محدود کردن مکانیسم قیمت گذاری انحصارگر عمل می کند.

شرکت تنها می تواند در کوتاه مدت حداکثر سود را به دست آورد که هزینه اضافی برای تولید یک واحد دیگر برابر با درآمد حاصل از آن واحد باشد. برای سود معمولی، متوسط درآمد (AR) باید برابر با میانگین هزینه کل (ATC) باشد. در بلندمدت، شرکت تنها زمانی سود خواهد برد که AR بیشتر از هزینه متوسط (AC) باشد.(مک کانل و برو، 2009)

ساختار بازار رقابت خالص

این نوعی بازار است که در آن هیچ نهاد واحدی فرآیند تعیین قیمت را در انحصار خود در دست ندارد. قیمت کالاها توسط نیروهای عرضه و تقاضا تعیین می شود و هر بازیگری در بازار نقشی دارد. یک مثال کلاسیک می تواند یک کسب و کار فروشنده خیابانی باشد.

در این نوع کسب و کار، تعداد زیادی خریدار و فروشنده وجود دارد و هرکسی به دلخواه خود می تواند بدون هیچ مانعی وارد بازار شود یا از آن خارج شود. هم مصرف کنندگان و هم تولیدکنندگان به خوبی از قیمت و کیفیت کالاها مطلع هستند و کالاها در سراسر بازار بدون تفاوت چندانی همگن هستند.

هر شرکت کننده در مقابل انحصار بازاری که بازده آن در مقیاس غیرافزاینده است، به حداکثر کردن سود علاقه مند است. عوامل تولید آزادانه در بازار با انعطاف پذیری نسبت به شرایط بازار در حال تغییر حرکت می کنند. هیچ شرکت جدیدی در صنعت وجود ندارد بنابراین همان تعداد شرکت در سراسر جهان باقی می ماند.

در این بازار، قیمت معمولاً توسط منحنی تقاضا و عرضه داده می شود که توسط نیروهای بازار تعیین می شود، از این رو به آن «قیمت گیرنده» می گویند. این شرکت محصولات خود را با قیمت های فعلی بازار به فروش خواهد رساند و قدرتی برای تغییر این قیمت ها ندارد. سهام ثابت است در حالی که منحنی عرضه کاملاً کشسان خواهد بود. در کوتاه مدت، شرکت می تواند با افزایش نهاده های متغیر سعی در افزایش عرضه داشته باشد. زمانی که MR برابر با MC باشد، سود به حداکثر می رسد. با این حال، شرکت باید تولید خود را با قیمت های رایج بازار تثبیت کند.

در دراز مدت ، شرکت ممکن است با ورود بنگاه های جدید به بازار ، واحد تولید خود را تغییر دهد. سود فوق طبیعی در جایی که AR از AC بیشتر است تحقق می یابد. هنگامی که AR بیشتر از شرکت های کوچک AC است ، شروع به ترک بازار می کند و منجر به کاهش قیمت می شود. این کار ادامه خواهد یافت تا زمانی که AR برابر با AC باشد و شرکت سود عادی کسب می کند.(مک کانل و برو ، 2009)

رقابت انحصاری

این نوعی بازار است که فروشندگان با محصولات رقابتی برخورد می کنند اما از یکدیگر متمایز می شوند. این تقریباً مانند یک رقابت عالی است اما اگرچه شرکت های زیادی در این صنعت وجود دارند ، محصولات هر شرکت متمایز می شوند تا آنها را برای محصولات سایر شرکت ها منحصر به فرد جلوه دهند.

یک مثال کفش نایک است. حتی اگر بسیاری از بنگاه ها کفش درست کنند ، که به همان اندازه رقابتی هستند ، فقط نایک آن نوع کفش را می سازد و نمی توان آن را از هر شرکت دیگری بدست آورد. این کفش یکدست و خاص برای شرکت است و تمایز آنها انحصار نایک را به شما می دهد تا کفش را به تنهایی بسازد.

ما یک مقاله سفارشی در مورد ساختارهای بازار به طور خاص برای شما خواهیم نوشت! اولین مقاله خود را با 15 ٪ تخفیف دریافت کنید

در اینجا ، دقیقاً مانند بازار کامل ، این شرکت مطابق با شرکت های رقیب ، قیمت بازار را در نظر می گیرد و مجبور خواهد شد تا تأثیر خود را بر قیمت ها نادیده بگیرد. در کوتاه مدت ، شرکت ممکن است بسته به سطح تمایز خود قیمت ها را تعیین کند و همان اثرات یک انحصار را ایجاد می کند و باعث می شود قیمت های اقتصادی عظیم باشد.

با این حال ، با گذشت زمان و افزایش رقابت ، تأثیر شل شدن تمایز به تدریج و تغییر بازار به یک رقابتی کامل و با سود کمتری تغییر می کند. در مقدار بهینه تولید و قیمت بهینه ، شرکت ها اکنون سود عادی کسب می کنند. نقطه تعادل ، هیچ شرکت جدیدی وارد صنعت نمی شود.

ساختار بازار الیگوپولی

این وضعیتی است که تعداد کمی از فروشندگان کالا وجود دارد. کالایی که فروخته می شود بسیار مشابه است اما با سایر موارد موجود در بازار یکسان نیست. محصولات جایگزین نزدیک یکدیگر هستند اما هر بنگاه قدرت انحصاری بر محصول خود دارد. همچنین شامل یک دوپولی است که در آن فقط دو شرکت با محصول ، به عنوان مثال ، Coca-Cola و Pepsi سروکار دارند. این دو شرکت تنها تولیدکننده شناخته شده نوشابه های گازدار هستند ، اما محصولات آنها از یکدیگر متمایز می شوند.

برای ورود سایر بنگاهها به بازار ، آنها به سرمایه گذاری سنگین و فناوری بسیار توسعه یافته نیاز دارند و هزینه های بالایی را برای ارتقاء متحمل می کنند ، بنابراین مانع اصلی ورود بنگاه های جدید و رقابت می شوند. شرکت های موجود همچنین ممکن است تصمیم بگیرند که ادغام شوند و حتی برای ورود جدید نیز مشکل بیشتری را ارائه می دهند. هر دو فروشنده تأثیر قابل توجهی در سیاست های قیمت گذاری دارند اما وابستگی متقابل متقابل در قیمت وجود دارد. بنابراین قیمت ها نسبتاً پایدار هستند.

در این حالت ، قیمت گذاری Coca-Cola بر قیمت پپسی به میزان قابل توجهی و برعکس تأثیر می گذارد. بنابراین ، بهترین راه این است که مانند بین دو شرکت ، با یک سیاست قیمت گذاری که برای این دو شرکت راحت است موافقت کنید. هنگامی که چنین تبانی تعیین قیمت رخ می دهد ، بنگاهها با قیمت یکسان ، به طور معمول بالا ، به حداکثر رساندن سود خود و به حداقل رساندن هزینه های تولید توافق می کنند.

قیمت گذاری ممکن است از طریق قیمت گذاری به علاوه هزینه انجام شود ، که شامل اضافه کردن درصد حاشیه سود به متوسط متغیرهای متوسط برای به دست آوردن قیمت است. همچنین ممکن است از طریق قیمت گذاری مارک به دست بیاید. در اینجا درصد علامت گذاری آن را برای پوشش متوسط حاشیه از پیش تعیین کرده است. AVC از طریق واحدهای خروجی تولید شده در مدت زمان مشخصی تخمین زده می شود. از سطح خروجی برای تعیین متوسط هزینه استفاده می شود.

رقابت یکپارچه

وضعیتی را نشان می دهد که یک خریدار از چندین فروشنده موجود خریداری می کند و بنابراین او تعیین کننده اصلی قیمت در کل بازار است.

بیشتر در بازار مبادله خدمات عاملی یافت می شود. قیمتی که او تعیین می کند پایین تر از قیمت بازار است و کیفیت مبادله شده خبرنگار قیمت نیست. به عنوان مثال ، باشگاه های بزرگ ورزشی مانند انجمن ملی بیس بال (NBA).

مطمئن نیستید که آیا می توانید مقاله ای در مورد ساختارهای بازار خود بنویسید؟ما فقط می توانیم به شما کمک کنیم16. 05 دلار11 دلار/صفحه

یک بازیکن بیس بال که مایل به بازیکن بیس بال حرفه ای است ، فقط می تواند فقط از NBA به دنبال اشتغال باشد. NBA حداقل قیمت فاکتور را که بازیکن می تواند و می تواند تعیین کند.

گرچه مونوپسونی سازنده قیمت است ، اگر بخواهد خدمات کمیت را بدست آورد ، اما برای استخدام کارگران بیشتر باید با قیمت بالاتر یا هزینه های اضافی یا دستمزد را متحمل شود. دستمزد اضافی او را قادر می سازد سود بیشتری کسب کند. این هزینه های اضافی هزینه فاکتور حاشیه ای است و سود اضافی محصول درآمد حاشیه ای است. برای به حداکثر رساندن سود ، شرکت باید مقدار برابر با هزینه فاکتور حاشیه و محصول درآمد حاشیه ای را که در آن این دو منحنی ملاقات می کنند ، استخدام کند (جوایز آفریقا ، 2011).

نتیجه

بنابراین فرض اساسی وجود یک بازار رقابتی کامل ، به ندرت وجود دارد. ما دیده ایم که بازارهایی وجود دارند که تحت سلطه یک یا دو فروشنده یا حتی یک خریدار هستند.

وجود هر ساختار بازار ، با این حال ، به قدرت خود برای تأثیرگذاری بر قیمت بازار بستگی دارد. همچنین انواع جزئی از بازارهای جزئی وجود دارد که جدا از مواردی که در این مقاله پوشیده شده است ، به عنوان مثال یک انحصار دو طرفه ، بازار با دو خریدار و یک فروشنده. همچنین

مونوپسی الیگوپولی دو طرفه ؛یک خریدار و چند فروشنده. با این حال ، همه اینها در پنج مورد اصلی که در بالا مورد بحث قرار گرفت ، تعبیه شده است.

منابع

جوایز آفریقا.(2011). ساختار بازار: مونوپسونی ، amosweb encyclynomic web*pedia. وب.

مک کانل ، کمپبل ، و برو ، استنلی.(2009). اقتصاد خرد: اصول ، مشکلات و سیاست ها. نیویورک: مک گرا هیل.(چاپ 18).

پروژه کمک نظارتی.(2011). تنظیم برق در ایالات متحده: راهنما ، دفتر خانه ، خیابان 50 ایالت ، سوئیت 3 ، مونتپلیر ، ورمونت 05602.