قرارداد آتی ارزی و ویژگی های آن |مشتقات |مدیریت فارکس

قراردادهای آتی مالی برای اولین بار توسط بخش بازارهای پولی بین المللی بورس کالای شیکاگو به منظور رفع نیازهای مدیریت ریسک های ارزی معرفی شد و با رشد بی رویه در تجارت بین المللی ترویج شد. بورس اوراق بهادار و اختیارات مالی بین المللی لندن (LIFFE)، که در سال 1982 تأسیس شد، معاملات آتی ارز را انجام می داد، اما فعالیت خود را به معاملات آتی نرخ بهره محدود کرده است. قرارداد آتی ارز عبارت است از "تعهد برای تحویل مقدار مشخصی از یک ارز مشخص در تاریخ معین آینده برای قیمت توافقی که در قرارداد گنجانده شده است".

قرارداد آتی ارز توافقی است برای خرید یا فروش مقدار استاندارد شده ارز خارجی در تاریخ آتی به قیمتی که بین دو طرف توافق شده است. قراردادهای آتی مالی یک قرارداد الزام آور با ماهیت استاندارد است که خریدار و فروشنده را در یک نرخ خاص قفل می کند.

قرارداد آتی ارز یک ابزار مالی مشتقه است که به عنوان رفتاری برای انتقال ریسک های مربوط به نوسانات قیمت ارزها عمل می کند. این یک توافق قراردادی بین یک خریدار و یک فروشنده برای خرید و فروش یک ارز خاص در یک تاریخ مشخص در آینده، با قیمت از پیش تعیین شده است.

قرارداد آتی متضمن تعهدی بر دو طرف برای اجرای شرایط قرارداد است. مزیت اساسی ریسک های پوشش دهی است. در یک قرارداد آتی ارز، یکی از «پرداخت شده» ارزها همواره دلار آمریکا است. یعنی می توانید قرارداد آتی را فقط با اشاره به دلار آمریکا بخرید یا بفروشید.

شش مرحله در تکنیک پوشش ریسک از طریق معاملات آتی وجود دارد. اینها هستند:

1. برآورد نتیجه هدف (با اشاره به نرخ لحظه ای موجود در تاریخ معین)

2. تصمیم گیری در مورد خرید یا فروش قرارداد آتی

3. تعیین تعداد قراردادها (این امر ضروری است، زیرا اندازه قرارداد استاندارد شده است)

4. شناسایی سود یا زیان در نتیجه هدف

5. بسته شدن موقعیت آتی

6. ارزیابی سود یا زیان معاملات آتی.

ویژگی های قرارداد آتی ارز:

ویژگی های قرارداد آتی ارز به طور خلاصه به شرح زیر است:

1. اینها ابزارهای قابل عرضه استاندارد شده ای هستند که در بازارهای آتی سازمان یافته معامله می شوند.

2. این قراردادها حتی قبل از تاریخ قرارداد قابل انحلال است.

3. این قراردادها نسبتاً انعطاف ناپذیر هستند و فقط با ارزهای اصلی معامله می شوند.

4. برای انعقاد این قراردادها، طرفین باید حواشی را با مبادله حفظ کنند.

5. این قراردادها ارزانتر از قراردادهای آتی هستند و به کمیسیون قابل پرداخت کمی نیاز دارند.

6. فقط پرداخت اولیه برای مارجین اولیه است، در صورتی که بازار در مقابل طرف مقابل حرکت کند، تعدیل حاشیه تغییرات انجام می شود.

7. اتاق پایاپای ریسک اعتباری هر طرف مقابل را بر عهده می گیرد.

8. تاریخ های تحویل معمولاً سه ماهه است، اما اکثر قراردادها با خرید/فروش قراردادهای مساوی و مخالف قبل از تاریخ تحویل بسته می شوند.

از بین دو بازار یعنی بازار سرمایه و بازار پول، بازار دوم نوسان بیشتری دارد و در معرض خطر سفته بازی است. نیاز بازار پول در رسیدگی به سرمایه مورد نیاز کوتاه مدت احساس می شود. معاملات آتی ارز و گزینه های ارز جدیدترین نوآوری در بازار پول بین المللی است.

آتی ارز دقیقاً مانند هر معامله آتی دیگری است که در آن توافق نامه ای برای خرید یا فروش یک شی استاندارد ارزش در روز آینده با نرخ (قیمت) توافق شده بین طرفین، از طریق معامله در یک بازار سازمان یافته منعقد می شود.

ویژگی منحصربه فرد این است که معامله آتی در یک ارز خاص است، بنابراین معاملات آتی ارز در کف یک صرافی سازمان یافته آتی انجام می شود. به طور کلی، نرخ غالب ارز، قیمت گذاری آتی ارز را هدایت می کند. با این حال، عملاً چنین رویه ای برای توجیه جالب ترین جنبه قیمت گذاری آینده، کمی ساده تر از آن است.

عوامل مهمی که به انحراف از تئوری قیمت گذاری فوق کمک می کنند را می توان تحت چهار موضوع اصلی نسبت داد:

1. تغییر نرخ بازار

2. اندازه استاندارد قراردادها

3. مقررات اعمال شده از طریق مبادله (ها)

4. حجم قراردادها

معاملات آتی ارز قابل معامله در بورس:

RBI از معرفی قراردادهای آتی ارز در صرافی های واجد شرایط خبر داده است. بانک مرکزی اصولاً به بانک ها و کارگزاران به عنوان اولین شرکت کنندگان اجازه داده است که معاملات آتی ارز را در صرافی های واجد شرایط آغاز کنند. در مورد شرکت ها، RBI توضیح داده است که شرکت هایی که به چنین محصولاتی دسترسی دارند، باید در حساب های سالانه شان افشاگری های اجباری در معرض پوشش های پوشش دهی نشده و پوشش دهی را انجام دهند.

این شرکت ها تنها در صورتی می توانند از چنین محصولاتی استفاده کنند که دارای موقعیت های دلاری یا معاملاتی به ارزش روپیه باشند. پس از تثبیت بازار، سرمایه گذاران نهادی خارجی و هندی های غیرمقیم در بازار آتی ارز مجاز خواهند بود.

هیئت مدیره بانک های مربوطه ممکن است برای اطمینان از اینکه ریسک های پذیرفته شده توسط بانک، در بازارهای آتی ارز، به درستی ارزیابی شده و متناسب با توانایی بانک برای مقاومت در برابر شوک های شدید است، باید به طور خاص پاسخگو باشند.

RBI بر این عقیده است که بانک ها به عنوان نهادهای نظارتی، هم به عنوان اعضای تسویه حساب حساب مشتریان خود و هم به عنوان اعضای تسویه حساب حرفه ای مجاز خواهند بود نقدینگی در بازار را تامین کنند. کارگزاران می توانند بر اساس معیارهای متعددی مانند ارزش خالص، شهرت بازار، چارچوب نظارتی، مشارکت در بخش مشتقات مجاز باشند.