شاخص های پیشرو و عقب مانده در یادگیری: چشم انداز اقتصادی در بهبود عملکرد دانشگاهی دانش آموزان

چکیده: اقتصاددانان از عوامل پیش بینی کننده برای تعیین نحوه عملکرد اقتصاد استفاده می کنند. با انجام این کار ، آنها باید بین اطلاعاتی که با عملکرد آینده - شاخص های پیشرو ، از داده هایی که عملکرد گذشته را اندازه گیری می کنند - در ارتباط باشد ، تفاوت قائل شوند. مربیان و دانشجویان به طور مرتب ، ناآگاهانه ، شاخص های عقب نشینی را برای شاخص های پیشرو اشتباه می کنند. این تفسیر نادرست منجر به نتایج بد بسیاری می شود: ناامیدی معلمان ، بی تفاوتی دانش آموزان ، کم کاری و نارضایتی کلی از تجربه آموزشی. این مقاله شاخص های پیشرو را از شاخص های عقب مانده در محیط های یادگیری جدا می کند.

به عنوان اعضای رسانه ها ، سیاستگذاران ، رهبران مشاغل و آمریکایی ها ، به طور کلی ، گزارش های مداوم سود شرکت های ضبط شده و بازار سهام پرخطر را مصرف می کنند ، مردم از تعجب باقی می مانند: شغل ها کجا هستند؟

این سؤال بر فرض اساسی است که یک کار شغلی باید با این فعالیت مثبت همراه باشد. با این حال ، اقتصاددانان استدلال می کنند که سود و سهام شاخص های پیشرو هستند ، در حالی که مشاغل از شاخص های عقب مانده هستند.

شاخص های پیشرو - هرچند که همیشه به طور دقیق نیستند - تغییرات ، الگوها یا روندهای اقتصاد به طور کلی در حالی که شاخص های عقب مانده معمولاً پس از بازسازی اقتصاد تغییر می کنند. شاخص های پیشرو اسب ضرب المثل است که پیش از سبد خرید است.

اهمیت تمایز بین شاخص های پیشرو و تاخیر

تمایز بین شاخص های پیشرو و عقب مانده تأثیر فوق العاده ای بر انگیزه و عملکرد ما دارد. به عنوان مثال ، کسانی که تلاش کرده اند وزن خود را کاهش دهند ، باید توجه داشته باشند که تغذیه سالم و ورزش شاخص های پیشرو هستند ، در حالی که کاهش وزن واقعی عقب می ماند.

من مطمئن هستم که همه ما می توانیم به یاد بیاوریم وقتی سالم تر می خوردیم و به طور منظم ورزش می کردیم ، اما از مدت زمانی که برای سبک زندگی سالم تر ما برای نشان دادن نتایج در مقیاس ناامید شدیم ناامید شدیم. اگر این ناامیدی را تحمل کنیم ، احتمالاً کمی کاهش وزن را تجربه کردیم. این کاهش به ما الهام بخش بود تا کار خوبی را حفظ کنیم ، که با گذشت زمان ، کاهش وزن بیشتری را به همراه داشت.

اگر ریزش پوند آسان بود ، همه به هدف کاهش وزن خود می رسیدند. ما به طور معمول سبک زندگی جدید خود را سقط می کنیم که صریحاً یا ضمنی محاسبه می کنیم که کاهش وزن به اندازه کافی سریع اتفاق نمی افتد. سپس الهام خود را از دست می دهیم و به تدریج روال خود را رها می کنیم.

ما از ابتدا درک نکردیم که محکوم به دلیل کاهش وزن ، یک شاخص عقب مانده ، به عنوان اندازه گیری موفقیت خود ، ما محکوم شدیم. این اشتباه متداول است زیرا شاخص های تاخیر آسان برای اندازه گیری هستند. این غیر واقعی است که فکر کنیم مردم در حالی که منتظر پاداش در انتهای عقب هستند ، نظم و تلاش خود را حفظ می کنند. اگر ما از شاخص های پیشرو مانند غذا خوردن و ورزش سالم استفاده کرده بودیم ، ممکن است تا زمان کاهش وزن ادامه داشته باشیم.

رهبران و تأخیر در یادگیری

شاخص های پیشرو و عقب مانده در یادگیری نیز وجود دارد. همانطور که در پیگیری آمادگی جسمانی ، مربیان و دانش آموزان به طور مرتب از رهبران غافل می شوند و روی تاخیر تمرکز می کنند. دلیل خوبی برای این نظارت وجود دارد. به طور معمول ، شاخص های تاخیر آسان برای اندازه گیری هستند اما بهبود آن دشوار است ، در حالی که شاخص های پیشرو اندازه گیری و تأثیر آن دشوار است. به مثال کاهش وزن ما مراجعه کنید: کاهش وزن ، یک معیار تاخیر ، به راحتی می تواند با قدم گذاشتن در مقیاس اندازه گیری شود ، اما شاخص های پیشرو مانند مصرف کالری و کالری سوخته ، وقت گیر تر و اندازه گیری مداوم هستند.

دانش آموزان غالباً به عنوان معیار عملکرد خود روی نمرات تمرکز می کنند. نمرات از شاخص های عقب مانده است زیرا آنها چگونگی یادگیری دانش آموزان (تنش گذشته) را اندازه گیری می کنند. این شبیه به استفاده از نتایج امتحان فیزیکی سالانه به عنوان شاخص سلامت است. بررسی به ما می گوید که ما تا آن زمان چگونه کار کرده ایم. سبک زندگی ما قبل از بازدید شاخص پیشرو است. در بیشتر موارد ، ما باید بتوانیم نتایج یک معاینه فیزیکی را پیش بینی کنیم. هنگامی که دانش آموزان به طور مناسب روی عواملی متمرکز شده اند که عملکرد را به طور دقیق پیش بینی می کنند ، می توانند عملکرد آنها را بهبود بخشند.

کنترل عملکرد آینده

شاخص های پیشرو پیش بینی کننده هستند. آنها عملکرد آینده را هدایت می کنند. شاخص های عقب مانده داستان آنچه را که در گذشته اتفاق افتاده است برای ما بیان می کند. مربیان و دانش آموزان باید بدانند که چگونه می توانند بین این دو در محیط های یادگیری و چگونگی تأثیر و اندازه گیری شاخص های پیشرو تفاوت قائل شوند.

هم مربیان و هم دانش آموزان باید به وضوح درک کنند که چگونه رفتارهای آنها بر یکدیگر تأثیر می گذارد. وقتی مربیان وزن خود را تحمل نمی کنند ، دانش آموزان رنج می برند. و وقتی دانش آموزان مسئولیت خود را قبول نمی کنند ، حتی بیشتر رنج می برند.

این که مربیان آن را بپذیرند یا نه ، آنها و دانش آموزان آنها در روابط همزیستی وجود دارند. مربیان داخل کلاس (معلمان و اساتید) ، مربیان خارج از کلاس (متخصصان پشتیبانی از یادگیری ، مشاوران راهنمایی و غیره) و همه دانش آموزان باید در یک صفحه باشند تا عملکرد در اقتصاد یادگیری را به حداکثر برسانند.

در زیر پنج شاخص برجسته وجود دارد که دانش آموزان می توانند برای اندازه گیری یادگیری خود از آن استفاده کنند. اگر این شاخص ها دانش آموزان را راهنمایی کنند ، عملکرد بالا قریب الوقوع است!

اقتصاد یادگیری ایده آل

من می خواهم این مقاله را با به اشتراک گذاشتن دیدگاه خود در مورد چگونگی عملکرد یک اقتصاد یادگیری سالم نتیجه بگیرم.

یک اقتصاد یادگیری را تصور کنید که به موجب آن مربیان دستورالعمل های خود را در مورد نتایج اصلی که می خواهند دانش آموزان به دست آورند سازماندهی می کنند. آنها دوره های کلی و نتایج خاص درسی را از جمله سطح (های) عملکرد شناختی توسعه می دهند. این عناصر اطمینان می دهند که دانش آموزان دقیقاً می دانند که چگونه ارزیابی و ارزیابی می شوند. و اگر نتایج نه تنها به طور خلاصه در برنامه درسی بیان شود بلکه در طول آموزش نیز عمداً برجسته و تقویت می شود ، چه می شود؟

وقتی این شرایط وجود داشته باشد ، دانش آموزان نقش خود را به عنوان سازندگان در روند آموزشی می پذیرند. آنها به عنوان زبان آموزان مستقل عمل می کنند.

دانش آموزان درک می کنند که چگونه می توانند نتایج را که عملکرد آنها اندازه گیری می شود ، تفسیر کنند. آنها به طور مداوم یادگیری خود را با توجه به معیارهای دروغین ، مانند مدت زمان تحصیل ، ارزیابی می کنند. استفاده از شاخص های پیشرو برای اندازه گیری کار دانشگاهی ، تغییر دهنده بازی برای دانشجویان ، مربیان و موسسات است.