تفاوت بین بورس اوراق بهادار تهران و فارکس چیست؟

نحوه معامله اوراق بهادار نقش مهمی در تعیین قیمت و ثبات دارد

بازارهای مالی سازمانهای پیچیده ای با ساختارهای اقتصادی و نهادی خود هستند که نقش مهمی در تعیین چگونگی تأسیس قیمت ها یا "کشف شده" دارند ، همانطور که معامله گران می گویند. این ساختارها همچنین ترتیب و در واقع ثبات بازار را شکل می دهند. به عنوان دارندگان تعهدات بدهی وثیقه زیرپرداز و سایر اوراق بهادار بدهی پریشانی که در ماه های پس از شروع آگوست 2007 از آشفتگی مالی که منجر به بحران اقتصادی جهانی شد ، یافت شد ، برخی از انواع ترتیب بازار می توانند خیلی سریع به صورت بی نظم ، ناکارآمد و یا در غیر این صورت ناپایدار شوند. بشر

دو روش اساسی برای سازماندهی بازارهای مالی وجود دارد - تبادل و بیش از پیشخوان (OTC) - اگرچه برخی از امکانات الکترونیکی اخیر تمایزهای سنتی را محو می کنند.

تجارت در مبادله

مبادلات ، خواه بورس سهام یا مبادلات مشتقات ، به عنوان مکان های فیزیکی که در آن تجارت صورت گرفته است ، آغاز شد. برخی از معروف ترین آنها شامل بورس اوراق بهادار نیویورک (NYSE) است که در سال 1792 تشکیل شد و هیئت تجارت شیکاگو (اکنون بخشی از گروه CME) است که از سال 1851 در حال تجارت قراردادهای آتی است. امروز بیش از این وجود داردصدها سهام و مشتقات در سراسر جهان توسعه یافته و در حال توسعه تبادل می شوند.

اما مبادلات بیش از مکان های فیزیکی است. آنها قوانین نهادی را تنظیم می کنند که حاکم بر جریان تجارت و اطلاعات در مورد آن تجارت است. آنها از نزدیک با تسهیلات پاکسازی که از طریق آن فعالیت های پس از تجارت برای اوراق بهادار و مشتقات معامله شده در بورس انجام می شود ، ارتباط نزدیکی دارند. یک مبادله ارتباط مناقصه را متمرکز می کند و قیمت ها را به کلیه شرکت کنندگان مستقیم بازار ارائه می دهد ، که می توانند با فروش یا خرید در یکی از نقل قول ها یا با پاسخ به نقل قول متفاوت پاسخ دهند. بسته به مبادله ، واسطه ارتباط می تواند صدا ، سیگنال دستی ، یک پیام الکترونیکی گسسته یا دستورات الکترونیکی تولید شده توسط رایانه باشد. وقتی دو طرف به توافق برسند ، قیمتی که معامله در آن انجام می شود در سراسر بازار ابلاغ می شود. نتیجه یک زمین بازی سطح است که به هر یک از شرکت کنندگان در بازار اجازه می دهد تا کم و یا به اندازه هر کس دیگری بفروشد تا زمانی که معامله گر قوانین مبادله را دنبال کند.

تجارت الکترونیکی نیاز به مبادلات را به مکان های فیزیکی از بین برده است. بسیاری از طبقه های تجاری سنتی در حال بسته شدن هستند ، و سفارشات و اعدام ها هم اکنون به صورت الکترونیکی ابلاغ می شوند. بورس اوراق بهادار لندن و بورس سهام NASDAQ کاملاً الکترونیکی هستند ، همانطور که Eurex ، یک مبادله اصلی آینده است. بسیاری دیگر هم تجارت کف و هم الکترونیکی را ارائه می دهند. NYSE پلت فرم تجارت الکترونیکی Archipelago را خریداری کرده و به طور فزاینده ای به سمت تجارت الکترونیکی حرکت می کند ، همانطور که گروه CME Exchange مشتقات ، که هم تجارت آزاد و هم تجارت الکترونیکی را حفظ می کند ، به سمت تجارت الکترونیکی حرکت می کند. BM & F برزیل هر دو تا سال 2009 را حفظ کرد.

تجارت بر فراز پیشخوان

بر خلاف صرافی ها ، بازارهای OTC هرگز "مکانی" نبوده اند. آنها کمتر رسمی هستند ، اگرچه اغلب به خوبی سازمان یافته هستند ، شبکه های روابط تجاری با محوریت یک یا چند نمایندگی. نمایندگی ها به عنوان سازندگان بازار با نقل قول هایی که در آن می فروشند (درخواست می کنند یا پیشنهاد می دهند) یا خرید (پیشنهاد) به سایر فروشندگان و مشتریان یا مشتریان خود عمل می کنند. این بدان معنا نیست که آنها همان قیمت ها را برای سایر فروشندگان در هنگام ارسال به مشتریان نقل می کنند و لزوماً همان قیمت ها را برای همه مشتریان نقل نمی کنند. علاوه بر این ، فروشندگان در یک امنیت OTC می توانند در هر زمان از ساخت بازار خارج شوند و این امر می تواند باعث خشک شدن نقدینگی شود و توانایی شرکت کنندگان در بازار را در خرید یا فروش مختل کند. صرافی ها بسیار مایع تر هستند زیرا کلیه سفارشات خرید و فروش و همچنین قیمت های اجرا در معرض یکدیگر قرار دارند. برخی از صرافی ها برخی از شرکت کنندگان را به عنوان سازندگان اختصاصی در بازار معرفی می کنند و از آنها می خواهند که پیشنهادات را حفظ کنند و نقل قول ها را در طول روز معاملاتی بپرسند. بازارهای OTC شفاف کمتری دارند و قوانین کمتری نسبت به مبادلات دارند. تمام اوراق بهادار و مشتقات درگیر در آشفتگی مالی که با شکست سال 2007 در بازار وام مسکن ایالات متحده آغاز شد ، در بازارهای OTC معامله شدند.

نمایندگی های OTC پیشنهاد خود را منتقل می کنند و نقل قول ها را می پرسند و قیمت های اعدام را از طریق تلفن ، پیام های ایمیل گسترده و به طور فزاینده پیام رسانی در مورد پیام های متنی مذاکره می کنند. این فرایند اغلب از طریق تابلوهای بولتن الکترونیکی که فروشندگان نقل قول های خود را ارسال می کنند ، افزایش می یابد. مذاکره از طریق تلفن یا پیام الکترونیکی ، چه مشتری به فروشنده یا فروشنده به فروشنده ، به عنوان معاملات دو جانبه شناخته می شود زیرا فقط دو شرکت کننده در بازار مستقیماً نقل قول ها یا اجرای را مشاهده می کنند.

سایر افراد موجود در بازار برای تجارت محرمانه نیستند ، اگرچه برخی از بازارهای کارگزاری قیمت اعدام و اندازه تجارت را پس از واقعیت ارسال می کنند. اما همه افراد به صفحه های کارگزار دسترسی ندارند و همه افراد موجود در بازار نمی توانند با این قیمت تجارت کنند. اگرچه فرایند مذاکره دو جانبه گاهی اوقات به صورت خودکار انجام می شود ، اما ترتیب معاملات مبادله ای محسوب نمی شود زیرا برای همه شرکت کنندگان به طور مساوی باز نیست.

در اصل دو بعد برای بازارهای OTC وجود دارد. در بازار مشتری ، معاملات دو جانبه بین فروشندگان و مشتریان آنها مانند افراد یا صندوق های تامینی اتفاق می افتد. فروشندگان غالباً از طریق پیام های الکترونیکی با حجم بالا به نام "نمایندگی های فروش" که در لیست اوراق بهادار و مشتقات و قیمت هایی که مایل به خرید یا فروش آنها هستند ، با مشتریان خود ارتباط برقرار می کنند. در بازار interdealer ، نمایندگی ها قیمت ها را به یکدیگر نقل می کنند و می توانند به سرعت در برابر سایر نمایندگی ها برخی از ریسکی را که در تجارت با مشتریان متحمل می شوند ، مانند دستیابی به موقعیت بزرگتر از آنچه می خواهند ، کنار بگذارند. نمایندگی ها می توانند با سایر فروشندگان مستقیماً تماس بگیرند تا یک معامله گر بتواند برای نقل قول با یک فروشنده تماس بگیرد ، آویزان شود و با یک فروشنده دیگر و سپس دیگری تماس بگیرد و در طی چند ثانیه چندین مورد را بررسی کند. یک سرمایه گذار می تواند چندین تماس با نمایندگی ها برقرار کند تا از بازار مشتری استفاده کند. اما مشتریان نمی توانند در بین فروشندگان به بازار نفوذ کنند.

بخش های بین المللی

برخی از بازارهای OTC و به ویژه بخش های بازار Interdealer آنها دارای کارگزاران Interdealer هستند که به شرکت کنندگان در بازار کمک می کنند تا دید عمیق تری از بازار داشته باشند. فروشندگان نقل قول را به کارگزاری می فرستند که در واقع اطلاعات را از طریق تلفن پخش می کنند. کارگزاران غالباً سیستم عامل های معاملاتی مانند استخرهای تاریک را ارائه می دهند تا به مشتریان خود (نمایندگی ها) این امکان را بدهند که به طور فوری نقل قول ها را به هر نمایندگی دیگر در شبکه کارگزار ارسال کنند. تابلوهای بولتن پیشنهاد قیمت ، سؤال و گاهی اوقات ، قیمت اعدام را نشان می دهد. صفحه های کارگزار معمولاً در دسترس مشتری های نهایی نیستند ، که بندرت از تغییر قیمت ها و گسترش پیشنهاد در بازار Interdealer آگاه هستند. نمایندگی ها می توانند بعضی اوقات از طریق صفحه نمایش یا از طریق سیستم الکترونیکی تجارت کنند. برخی از سیستم عامل های معاملاتی بین المللی اجازه می دهند تجارت الگوریتمی خودکار (مبتنی بر قانون) مانند مبادلات الکترونیکی. در غیر این صورت صفحه ها صرفاً آموزنده هستند ، و فروشنده باید از طریق کارگزار تجارت کند یا با سایر فروشندگان تماس بگیرد و مستقیماً برای اجرای تجارت انجام شود.

معاملات الکترونیکی روند تجارت را در بسیاری از بازارهای OTC تغییر داده و گاهی اوقات تمایز بین بازارهای سنتی OTC و مبادلات را تار می کند. در بعضی موارد ، یک پلت فرم کارگزاری الکترونیکی به نمایندگی ها و برخی از افراد غیرمجاز اجازه می دهد تا نقل قول ها را مستقیماً از طریق یک سیستم الکترونیکی به طور مستقیم به آنها ارسال کرده و انجام دهند. این معاملات چند جانبه ای را که مشخصه مبادله است ، تکرار می کند - اما فقط برای شرکت کنندگان مستقیم. با این حال ، فروشندگان در برابر مشارکت افراد غیرمجاز مقاومت می کنند و آنها را متهم می کنند که نقدینگی را بدون قرار دادن خود در معرض خطرات تأمین آن قرار دهند. برخی دیگر از فروشندگان به دلیل تلاش برای جلوگیری از رقابت که می تواند گسترش پیشنهادات را در بازار فشرده کند ، انتقاد می کنند. بر خلاف مبادله ، که در آن هر شرکت کننده به آن دسترسی دارد ، این ترتیبات الکترونیکی می تواند بر اساس ، مثلاً اندازه یا رتبه اعتباری خود ، با شرکت کنندگان متفاوت رفتار کند. علاوه بر این ، پاکسازی و تسویه حساب هنوز برخلاف معاملات مبادله ، جایی که معاملات با مبادله مطابقت دارند و تضمین می شوند ، در اختیار خریدار و فروشنده قرار می گیرد.

بازارهای OTC و بحران مالی

معماری بازارهای OTC به توضیح اینکه چرا اوراق بهادار ساختاری (که خطر دارایی های زیرین را به چندین برش تقسیم می کنند ، که هر یک از آنها به طور جداگانه فروخته می شوند) در جریان بحران مالی اخیر با مشکلات روبرو شده اند ، کمک می کند. مشتقات اعتباری ، مقاله تجاری ، اوراق قرضه شهرداری و وام های دانشجویی اوراق بهادار نیز با مشکل روبرو شدند. همه در بازارهای OTC ، که مایع بودند و در زمان های عادی بسیار خوب عمل می کردند ، معامله شدند. اما آنها نتوانستند مقاومت در برابر اختلالات بازار را نشان دهند و در مواقع بحرانی غیرقانونی و ناسازگار شدند.

این منجر به دو عارضه جدی شد - عدم توانایی در ارزش سهام و عدم توانایی فروش آنها:

• بدون بازارهای مایع و منظم ، هیچ فرآیند کشف قیمت وجود ندارد و به نوبه خود هیچ راهی آسان و قطعی برای ارزش گذاری اوراق بهادار وجود ندارد. عدم موفقیت روند کشف قیمت ، مشکلات موجود در بانکها و سایر شرکتهای مالی را در طی بحران اخیر با مشکل روبرو کرد و پاسخگویی به الزامات افشای و گزارش دهی را دشوارتر کرد. نه تنها هیچ قیمت مستقیم بازار کارآمد وجود نداشت ، بلکه اغلب قیمت معیار وجود نداشت (قیمت دارایی مشابه با ارزش ارزش گذاری). در نتیجه ، دارایی ها و موقعیت هایی که یک بار در قیمت های بازار ارزش داشتند ، از طریق مدل هایی که گاهی اوقات به اندازه کافی با قیمت های معیار آگاه نمی شوند ، ارزش گذاری می شدند. این مشکلات بیشتر قیمت اوراق بهادار آسیب دیده را افسرده می کند.

   

اصلاحات مهم نظارتی در ایالات متحده ، اتحادیه اروپا و سایر بازارهای مالی توسعه یافته به طور مستقیم به این موضوعات پرداخته می شود. در بعضی موارد ، تجارت از OTC به مبادله بازارها تغییر می کند. در برخی دیگر ، پاکسازی پس از تجارت از معاملات OTC به سمت خانه های پاکسازی (که به عنوان همتایان پاکسازی مرکزی نیز شناخته می شود) حرکت می کند. گزارش تجارت برای معاملات OTC نیز بخشی از اصلاحات است. با این حال ، نقش فروشنده در بازارهای OTC به صراحت مورد بررسی قرار نمی گیرد ، مگر از طریق نیازهای سرمایه ای بالاتر.

رندال داد در بخش خزانه داری ایالات متحده فعالیت می کند و مشاور سابق بخش پولی و سرمایه گذاری صندوق بین المللی پول و سرمایه گذاری است.

نظرات بیان شده در مقالات و سایر مطالب مربوط به نویسندگان است. آنها لزوماً منعکس کننده سیاست صندوق بین المللی پول نیستند.< SPAN> اصلاحات اصلی نظارتی در ایالات متحده ، اتحادیه اروپا و سایر بازارهای مالی توسعه یافته به طور مستقیم به این موضوعات پرداخته می شود. در بعضی موارد ، تجارت از OTC به مبادله بازارها تغییر می کند. در برخی دیگر ، پاکسازی پس از تجارت از معاملات OTC به سمت خانه های پاکسازی (که به عنوان همتایان پاکسازی مرکزی نیز شناخته می شود) حرکت می کند. گزارش تجارت برای معاملات OTC نیز بخشی از اصلاحات است. با این حال ، نقش فروشنده در بازارهای OTC به صراحت مورد بررسی قرار نمی گیرد ، مگر از طریق نیازهای سرمایه ای بالاتر.