تنظیم کارگزاران بیمه در امارات متحده عربی

یک شرکت ممکن است بدون دریافت مجوز از مرجع بیمه ، کارگزاری بیمه ای را در امارات انجام ندهد. مجوز برای یک سال معتبر است و سالانه قابل تجدید است. در پایان دسامبر هر سال منقضی می شود. شرکت هایی که مایل به دریافت مجوز از مرجع بیمه هستند ، باید الزامات خاصی را که توسط آیین نامه تعیین شده اند ، رعایت کنند. از جمله این الزامات ، متقاضی باید شرکتی باشد که طبق قانون شرکتهای تجاری یا شعبه ای از شرکتی که در یک کشور خارجی یا در یک منطقه آزاد مالی در امارات متحده عربی گنجانیده شده است ، مشروط بر اینکه مجوز استفاده از همان نوع موارد را داشته باشدکارگزاری بیمه. همچنین باید مشمول همان سطح اقتدار نظارتی باشد و برای مدت زمانی کمتر از پنج سال در عمل بوده است. مرجع بیمه تحت آیین نامه این قدرت را دارد که در کنار مواردی که در آیین نامه مقرر شده است ، الزامات اضافی را تعیین کند.

کادر فنی کارگزار بیمه همچنین باید الزامات خاصی را که توسط آیین نامه تعیین شده است ، رعایت کند. کارگزار بیمه باید حداقل یک مدیر کل ، مدیر عملیات ، حسابرس داخلی و حداقل یک کارمند تخصصی برای هر نوع بیمه داشته باشد. قوانین اعدام بیشتر الزامات خاص را برای هر یک از کارمندان مذکور و شخص مسئول شعبه تعیین می کند.

کارگزار بیمه موظف است ضمانت بانکی بی قید و شرط را که در صورت تقاضا قابل پرداخت است به رئیس سازمان بیمه هیئت مدیره ارسال کند. این ممکن است به طور کامل یا جزئی در هر زمان نقدینگی شود تا تضمین تسویه حساب و تعهدات کارگزار ناشی از عمل وی به سمت شرکتهای بیمه و مشتریان وی باشد.

کارگزار بیمه باید یک بیمه نامه را به نفع رئیس سازمان بیمه هیئت مدیره که مسئولیت حرفه ای کارگزار را پوشش می دهد ، بدست آورد. ارزش این سیاست باید حداقل 2 میلیون AED برای شرکت های موجود در امارات متحده عربی و 3 میلیون AED برای شعبه ای از شرکتی باشد که در یک کشور خارجی یا در یک منطقه آزاد مالی در امارات متحده عربی گنجانیده شده است.

این آیین نامه تعهداتی را تعیین می کند که کارگزار بیمه باید نسبت به مرجع بیمه ، شرکتهای بیمه و مشتریان کارگزار عمل کند. کارگزار بیمه باید حق بیمه را به نمایندگی از شرکتهای بیمه پیگیری و جمع آوری کند ، به جز موارد مربوط به بیمه عمر و عملیات انباشت صندوق ها ، بیمه درمانی گروهی ، بیمه حمل و نقل دریایی و هوایی ، بدنه کشتی ها و بیمه نفت.

قانون شماره 6 فدرال 2007 (با توجه به تأسیس مرجع بیمه و تنظیم عمل بیمه) ("قانون") یک کارگزار بیمه را به این صورت تعریف می کند:

وی گفت: "شخصی که به طور مستقل در عملیات بیمه یا بیمه اتکایی بین متقاضی بیمه/بیمه اتکایی از یک طرف و شرکت بیمه/بیمه اتکایی از طرف دیگر و شارژ برای خدمات خود ، کمیسیون از شرکت بیمه/بیمه اتکایی که بیمه/بیمه اتکایی با آن شارژ می شود ، واسطه است. سیاست نتیجه گیری شده است. "

نقش کارگزار بیمه در امارات متحده عربی با آنچه در سایر حوزه های قضایی اعمال می شود متفاوت نیست. کارگزاران بیمه مسئولیت پیش فرض شرکتهای بیمه یا مشتریان در انجام تعهدات مالی خود را بر عهده ندارند. کارگزار بیمه فقط درصورتی مسئولیت پذیر است که کارگزار نتواند حق بیمه ای را که توسط مشتریان به شرکتهای بیمه پرداخت می شود ، تحویل دهد یا نتواند بازپرداخت های پرداخت شده توسط شرکت های بیمه را به مشتریان تحویل دهد.

با وجود این واقعیت که قوانین در امارات متحده عربی نقش کارگزاران بیمه را تعریف کرده است ، در یک مورد اخیر که المیمی درگیر آن نبوده اما به اطلاع ما رسیده است ، دادگاه های دبی اظهار داشتند که یک کارگزار بیمه در یک معامله کارگزاری بیمه اتکایی مسئولیت پذیر استبرای پرداخت بازپرداخت به دلیل یک شرکت بیمه از یک شرکت بیمه اتکایی. واقعیت های پرونده ، همانطور که ما آنها را درک می کنیم ، به شرح زیر بود:

• یک شرکت بیمه ("بیمه گذار") خطرات مورد نظر خود را تحت بیمه نامه موتور خود از طریق یک کارگزار بیمه ("کارگزار") با یک شرکت بیمه اتکایی ("بیمه گر") که یک یادداشت پوشش صادر شده توسط کارگزار را امضا کرده است ، دوباره به آن خیانت کرد. این کارگزار با همان شرایط یادداشت پوشش صادر شده به بیمه گر و بیان نام بیمه گر ، یک یادداشت جلد دوم را به بیمه گذار صادر کرد.
• در طول ارز پوشش بیمه اتکایی ، بیمه گذار حق بیمه اتکایی را از طریق کارگزاری که پرداخت های مذکور را بدون تأخیر به بیمه گر منتقل می کرد ، پرداخت کرد. بیمه گر همچنین از طریق کارگزار برای بازپرداخت هایی که به بیمه شده خود پرداخت کرده بودند ، به بیمه گر ادعا کرد.
• این کارگزار ادعاهای بهبودی را که دوباره به بیمه گر بیمه شده بود ، پیگیری کرد ، اما بیمه گذار تمام ادعاها را نادیده گرفت و نتوانست تعهد خود را برای پرداخت هرگونه غرامت به مجدداً به آنها برآورده کند.
• بیمه شده مجدداً پرونده دادگاه را علیه بیمه گر و کارگزار در دادگاه دبی به عنوان مثال اول تشکیل داد و از دادگاه خواست تا هر دو شرکت را ملزم به پرداخت مشترک به مجدداً به مبلغ غرامت تحت قرارداد بیمه اتکایی بپردازد.

دادگاه نمونه اول یک کارشناس حسابداری را منصوب کرد که اسناد از جمله مکاتبات مبادله شده بین کارگزار و مجدداً ، حساب ها و یادداشت های پوشش را مورد بررسی قرار داد. کارشناس منصوب نتیجه گرفت که:

• قرارداد بیمه اتکایی (یادداشت جلد دوم) بین کارگزار و مجدداً به آنها پایان یافت.
• مکاتبات رد و بدل شده ثابت می کند که کارگزار مبلغ بدهکار به مجدداً به مجدداً اعتراف کرد.
• بیمه گر مسئولیت پرداخت این مبلغ را به طور مشترک با کارگزار به عنوان کارگزار پرداخت نمی کند ، زیرا بیمه گر اولین یادداشت پوشش را امضا کرد اما قرارداد بیمه اتکایی را امضا نکرد (یادداشت جلد دوم).

کارگزار استدلال کرد که:

• این تعهدات خود را به عنوان کارگزار با پیگیری مطالبات به موقع و با دقت انجام داد.
• از نظر قانون موظف نیست تا زمانی که هیچ گونه پرداختی از بیمه گر در رابطه با چنین ادعاهایی دریافت نکرده است ، مجدداً به آنها مجدداً خسارت وارد کند.
• کارگزار ممکن است هیچ خطری را بیمه یا مجدداً بیمه نکند زیرا این امر با مجوز خود مطابقت ندارد و بنابراین نمی توان مسئولیت پرداخت هرگونه غرامت پرداخت شده در زیر پوشش بیمه اتکایی را پرداخت کرد.

دادگاه نمونه اول یافته های این متخصص را به تصویب رساند و اظهار داشت که کارگزار مسئولیت پرداخت مجدد بازپرداختهای ادعا شده در قرارداد بیمه اتکایی را به شما پرداخت می کند.

کارگزار درخواست تجدید نظر را به دادگاه تجدید نظر داد و همان استدلال ها را مطرح کرد. دادگاه یک کارشناس بیمه را منصوب کرد که نتیجه گرفت:

• رابطه بین مجدداً و بیمه گر یک رابطه خالص بیمه اتکایی بود.
• این کارگزار صرفاً به عنوان واسطه ای عمل می کرد که از طریق آن قرارداد بیمه اتکایی بین طرفین نتیجه گیری شد. کارگزار تمام ادعاهای مجدداً به آنها را دنبال کرد اما بیمه گر نتوانست تعهدات خود را انجام دهد.
• این وظیفه بیمه گر پرداخت مبلغ ادعا شده بود.

با این حال ، دادگاه تجدید نظر یافته های متخصص را رد کرد و دادگاه حكم نمونه اول را تأیید كرد ، و همان دلایلی را كه در گزارش خبره دادگاه اول است ، تصویب كرد.

کارگزار حکم دادخواست را در دادگاه Cassation تجدید نظر کرد. دادگاه تجدید نظر را رد کرد و حکم دادگاه تجدید نظر را تأیید کرد. قرارداد بیمه اتکایی (یادداشت پوشش دوم) بین کارگزار و مجدداً به آنها پایان یافت. اگرچه بیمه گر اولین یادداشت پوشش را امضا كرده بود ، اما این كارگزار از زمان صادر كردن جلد دوم ، مسئولیت پذیر بود و امضای بیمه گر در اولین یادداشت پوشش ، پذیرش پوشش خطرات بیمه شده نیست.

نتیجه

یافته های دادگاه های دبی در این مورد تعجب آور است. این احتمال وجود دارد که دادگاه از قوانین کلی قرارداد استفاده کند و ماهیت عمل بیمه اتکایی را در نظر نگرفته است که به دنبال آن کارگزاران که در آن پوشش با توجه به یک یادداشت جلد ساخته شده است. این مورد اولین مورد در نوع خود در امارات متحده عربی است و بنابراین نمی توان نتیجه گیری آن وزن زیادی داشت. چندین مورد از همین نوع باید قبل از دادگاه های امارات شنیده شود تا یک قاعده در مورد مسئولیت کارگزاران بیمه برای ادعاهای بیمه اتکایی ایجاد شود که در آن پوشش بیمه اتکایی از طریق صدور دو یادداشت پوشش جداگانه انجام می شود. امید است که تصمیمات آینده از یافته های موجود در این مورد خارج شود و از عمل صنعت حمایت کند.

بیاموزید که چگونه بیمه ما از همه جنبه های صنعت بیمه خاورمیانه ، از جمله بیمه گذاران مهم منطقه ای و بین المللی ، کارگزاران ، مدیران شخص ثالث و بیمه گانه استفاده می کند.