آدرس های IP و زیر شبکه های منحصر به فرد را برای کاربران جدید پیکربندی کنید

مستندات تعیین شده برای این محصول در تلاش است تا از زبان بدون تعصب استفاده کند. برای اهداف این مجموعه مستندات ، بدون تعصب به عنوان زبانی تعریف می شود که دلالت بر تبعیض بر اساس سن ، ناتوانی ، جنسیت ، هویت نژادی ، هویت قومی ، گرایش جنسی ، وضعیت اقتصادی اقتصادی و تقاطع ندارد. استثنائات ممکن است در مستندات به دلیل زبانی که در رابط های کاربر نرم افزار محصول ، زبانی که بر اساس مستندات RFP استفاده می شود ، یا زبانی که توسط یک محصول شخص ثالث ارجاع شده استفاده می شود ، در مستندات موجود باشد. در مورد نحوه استفاده سیسکو از زبان فراگیر اطلاعات بیشتری کسب کنید.

فهرست

معرفی

این سند اطلاعات اساسی مورد نیاز برای پیکربندی روتر شما را توصیف می کند ، مانند نحوه شکسته شدن آدرس ها و نحوه عملکرد زیربنایی.

پیش نیازها

الزامات

سیسکو توصیه می کند که درک اساسی از اعداد باینری و اعشاری داشته باشید.

اجزای مورد استفاده

این سند محدود به نرم افزار و نسخه های سخت افزاری خاص نیست.

اطلاعات موجود در این سند از دستگاه ها در یک محیط آزمایشگاه خاص ایجاد شده است. تمام دستگاه های مورد استفاده در این سند با پیکربندی پاک (پیش فرض) شروع شده است. اگر شبکه شما زنده است ، اطمینان حاصل کنید که تأثیر بالقوه هر دستور را درک می کنید.

اطلاعات اضافی

اگر تعاریف برای شما مفید است ، برای شروع کار از این شرایط واژگان استفاده کنید:

آدرس - شناسه شماره منحصر به فرد که به یک میزبان یا رابط در یک شبکه اختصاص داده شده است.

Subnet - بخشی از شبکه ای که یک آدرس زیر شبکه خاص را به اشتراک می گذارد.

Subnet Mask - ترکیبی 32 بیتی که برای توصیف کدام قسمت از آدرس به زیر شبکه اشاره دارد و کدام قسمت به میزبان اشاره دارد.

رابط - اتصال شبکه.

اگر قبلاً آدرس قانونی (ES) خود را از مرکز اطلاعات شبکه اینترنتی (Inteic) دریافت کرده اید ، آماده شروع هستید. اگر قصد اتصال به اینترنت را ندارید ، سیسکو به شدت پیشنهاد می کند که از آدرس های رزرو شده از RFC 1918 استفاده کنید.

بیاموزید که چگونه هر رابط را روی روتر یک آدرس IP با یک زیر شبکه منحصر به فرد اختصاص دهید. نمونه هایی برای کمک به پیوند همه چیز در کنار هم وجود دارد.

آدرس های IP را درک کنید

یک آدرس IP یک آدرس است که به منظور شناسایی منحصر به فرد دستگاه در شبکه IP استفاده می شود. این آدرس از 32 بیت باینری تشکیل شده است که می تواند با کمک یک ماسک زیر شبکه در یک بخش شبکه و بخش میزبان قابل تقسیم باشد. 32 بیت باینری به چهار اکتت (1 اکتبر = 8 بیت) شکسته می شوند. هر اکتت به اعشاری تبدیل می شود و با یک دوره (نقطه) از هم جدا می شود. به همین دلیل گفته می شود که یک آدرس IP در قالب اعشاری نقطه ای بیان شده است (به عنوان مثال ، 172. 16. 81. 100). مقدار در هر اکتت از 0 تا 255 اعشاری یا 00000000 - 11111111 باینری متغیر است.

در اینجا نحوه تبدیل اکتت های باینری به اعشاری آورده شده است: درست ترین بیت یا حداقل قابل توجه از یک اکتت دارای مقدار 2 0 است. بیت فقط در سمت چپ آن مقدار 2 1 را در خود جای داده است. این تا زمانی که سمت چپ یا مهمترین بیت باشد ، که دارای مقدار 2 7 است ، ادامه می یابد. بنابراین اگر همه بیت های باینری یک مورد باشد ، معادل اعشاری مطابق در اینجا 255 خواهد بود:

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 128 64 32 16 8 4 2 1 (128+64+32+16+8+4+2+1 = 255)

در اینجا یک نمونه تبدیل نمونه در صورتی که همه بیت ها روی 1 تنظیم نشده اند ، آورده شده است.

0 1 0 0 0 0 0 1 0 64 0 0 0 0 0 1 (0+64+0+0+0+0+0+1 = 65)

و این نمونه یک آدرس IP را نشان می دهد که در هر دو باینری و اعشاری نشان داده شده است.

10. 1. 23. 19 (اعشاری) 00001010. 00000001. 00010111. 00010011 (باینری)

این اکتارها برای ارائه یک طرح آدرس دهی که می تواند در شبکه های بزرگ و کوچک باشد ، تقسیم می شوند. پنج کلاس مختلف شبکه وجود دارد ، A تا E. این سند بر کلاسهای A تا C متمرکز است ، زیرا کلاس های D و E محفوظ هستند و بحث در مورد آنها فراتر از محدوده این سند است.

توجه: همچنین توجه داشته باشید که اصطلاحات "کلاس A ، کلاس B" و غیره در این سند استفاده می شود تا به تسهیل در درک آدرس IP و زیرمجموعه کمک کند. این اصطلاحات به دلیل معرفی مسیریابی بینابینی بی کلاس (CIDR) به ندرت در صنعت استفاده می شود.

با توجه به یک آدرس IP ، کلاس آن را می توان از سه بیت مرتبه بالا (سه بیت سمت چپ در اکتبر اول) تعیین کرد. شکل 1 اهمیت در سه بیت مرتبه بالا و دامنه آدرس هایی را که در هر کلاس قرار می گیرند نشان می دهد. برای اهداف اطلاعاتی ، آدرس های کلاس D و کلاس E نیز نشان داده شده است.

شکل 1

در یک آدرس کلاس A ، اولین اکتبر بخش شبکه است ، بنابراین نمونه کلاس A در شکل 1 دارای آدرس شبکه اصلی 1. 0. 0. x - 127. 255. 255. x (که در آن X می تواند از 0 به 255 برود). Octets 2 ، 3 و 4 (24 بیت بعدی) برای مدیر شبکه برای تقسیم به زیر شبکه ها و میزبان ها به عنوان او مناسب است. آدرس های کلاس A برای شبکه هایی که بیش از 65. 536 میزبان دارند (در واقع ، تا 16777214 میزبان!) استفاده می شود.

در یک آدرس کلاس B ، دو اکتت اول بخش شبکه هستند ، بنابراین مثال کلاس B در شکل 1 دارای یک آدرس شبکه اصلی 128. 0. 0. x - 191. 255. 255. x است. Octets 3 و 4 (16 بیت) برای زیر شبکه ها و میزبان های محلی است. آدرس های کلاس B برای شبکه هایی که بین 256 تا 65534 میزبان دارند استفاده می شود.

در یک آدرس کلاس C ، سه اکتت اول بخش شبکه هستند. مثال کلاس C در شکل 1 دارای آدرس شبکه اصلی 192. 0. 0. x - 223. 255. 255. x است. Octet 4 (8 بیت) برای زیر شبکه ها و میزبان های محلی است - مناسب برای شبکه هایی با کمتر از 254 میزبان.

ماسک های شبکه

ماسک شبکه به شما کمک می کند تا بدانید کدام قسمت از آدرس شبکه را مشخص می کند و کدام قسمت از آدرس گره را مشخص می کند. شبکه های کلاس A ، B و C دارای ماسک های پیش فرض هستند که به عنوان ماسک های طبیعی نیز شناخته می شوند ، همانطور که در اینجا نشان داده شده است:

کلاس A: 255. 0. 0. 0 کلاس B: 255. 255. 0. 0 کلاس C: 255. 255. 255. 0

یک آدرس IP در یک شبکه کلاس A که به صورت زیر شبکه نشده است ، می تواند یک جفت آدرس/ماسک مشابه با: 10. 20. 15. 1 255. 0. 0. 0 داشته باشد. به منظور دیدن اینکه چگونه ماسک به شما در شناسایی شبکه و گره های گره آدرس کمک می کند ، آدرس و ماسک را به شماره های باینری تبدیل کنید.

10. 20. 15. 1 = 00001010. 00010100. 00001111. 00000001 255. 0. 0. 0 = 11111111. 000000. 00000000. 00000000

هنگامی که آدرس و ماسک را به صورت باینری نشان دادید ، شناسایی شبکه و شناسه میزبان آسان تر است. هر بیت آدرس که دارای بیت های ماسک مربوط به 1 است ، شناسه شبکه را نشان می دهد. هر بیت آدرس که دارای بیت های ماسک مربوطه روی 0 تنظیم شده است ، شناسه گره را نشان می دهد.

شناسه |شناسه میزبان NetID = 00001010 = 10 Hostid = 00010100. 00001111. 00000001 = 20. 15. 1

درک زیربنایی

Subnetting به شما امکان می دهد چندین شبکه منطقی ایجاد کنید که در یک شبکه کلاس A ، B یا C وجود داشته باشد. اگر زیربندی ندارید ، فقط قادر به استفاده از یک شبکه از شبکه کلاس A ، B یا C خود هستید که غیر واقعی است.

هر پیوند داده در یک شبکه باید دارای یک شناسه شبکه منحصر به فرد باشد و هر گره در آن لینک عضو همان شبکه است. اگر یک شبکه اصلی (کلاس A ، B یا C) را به زیر شبکه های کوچکتر تقسیم کنید ، این امکان را به شما می دهد تا شبکه ای از زیر شبکه های اتصال دهنده ایجاد کنید. سپس هر پیوند داده در این شبکه دارای یک شناسه شبکه/زیر شبکه منحصر به فرد است. هر دستگاه یا دروازه ای که N Networks / Subnetworks را به هم متصل می کند ، دارای آدرس IP مجزا است ، یکی برای هر شبکه / زیر شبکه ای که به هم پیوسته است.

به منظور زیر شبکه ، ماسک طبیعی را با برخی از بیت ها از قسمت شناسه میزبان آدرس به منظور ایجاد یک شناسه زیر شبکه گسترش دهید. به عنوان مثال ، با توجه به یک شبکه کلاس C از 192. 168. 5. 0 که دارای ماسک طبیعی 255. 255. 255. 0 است ، می توانید به این روش زیر شبکه هایی ایجاد کنید:

با گسترش ماسک به 255. 255. 255. 224 ، شما از قسمت میزبان اصلی آدرس سه بیت (نشان داده شده توسط "Sub") گرفته اید و از آنها برای تهیه زیر شبکه استفاده کرده اید. با استفاده از این سه بیت ، امکان ایجاد هشت زیر شبکه وجود دارد. با داشتن پنج بیت شناسه میزبان دیگر ، هر زیر شبکه می تواند حداکثر 32 آدرس میزبان داشته باشد که 30 مورد از آنها در واقع می تواند به یک دستگاه اختصاص یابد زیرا شناسه های میزبان همه صفرها یا همه آنها مجاز نیستند (یادآوری این بسیار مهم است). بنابراین ، با این حساب ، این زیر شبکه ها ایجاد شده اند.

5. 128 255. 255. 255. 224 آدرس میزبان محدوده 129 تا 158 192. 168. 5. 160 255. 255. 255. 224 محدوده آدرس میزبان 161 تا 192. 168. 5. 192 255. 255. 255. 224 آدرس میزبان محدوده 193 تا 222 192. 168. 5. 224 255. 255. 255. 255. 255. 255. 255. 255. 255. 255. 255. 255. 255. 255. 255. 255. 255.

توجه: دو راه برای نشان دادن این ماسک ها وجود دارد. اول، از آنجایی که شما از سه بیت بیشتر از ماسک کلاس C "طبیعی" استفاده می کنید، می توانید این آدرس ها را به عنوان یک ماسک زیر شبکه 3 بیتی نشان دهید. یا، ثانیا، ماسک 255. 255. 255. 224 را نیز می توان به عنوان /27 نشان داد زیرا 27 بیت در ماسک تنظیم شده است. این روش دوم با CIDR استفاده می شود. با این روش می توان یکی از این شبکه ها را با پیشوند/طول نماد توصیف کرد. برای مثال، 192. 168. 5. 32/27 نشان دهنده شبکه 192. 168. 5. 32 255. 255. 255. 224 است. در صورت لزوم، نماد پیشوند/طول برای نشان دادن ماسک در بقیه این سند استفاده می شود.

طرح زیرشبکه شبکه در این بخش امکان هشت زیرشبکه را فراهم می کند و شبکه می تواند به صورت زیر ظاهر شود:

شکل 2

توجه داشته باشید که هر یک از روترهای شکل 2 به چهار زیرشبکه متصل است، یک زیرشبکه برای هر دو روتر مشترک است. همچنین هر روتر برای هر زیرشبکه ای که به آن متصل است یک آدرس IP دارد. هر زیرشبکه به طور بالقوه می تواند تا 30 آدرس میزبان را پشتیبانی کند.

این موضوع نکته جالبی را مطرح می کند. هر چه بیت های میزبان بیشتری برای زیرشبکه ماسک استفاده کنید، زیرشبکه های بیشتری در دسترس دارید. با این حال، هر چه تعداد زیرشبکه های موجود بیشتر باشد، آدرس های میزبان کمتری در هر زیرشبکه در دسترس است. به عنوان مثال، یک شبکه کلاس C با 192. 168. 5. 0 و یک ماسک 255. 255. 255. 224 (/27) به شما امکان می دهد هشت زیرشبکه داشته باشید که هر کدام دارای 32 آدرس میزبان هستند (30 مورد از آنها می تواند به دستگاه ها اختصاص داده شود). اگر از ماسک 255. 255. 255. 240 (/28) استفاده می کنید، تجزیه به صورت زیر است:

از آنجایی که اکنون چهار بیت برای ایجاد زیرشبکه دارید، تنها چهار بیت برای آدرس میزبان دارید. بنابراین در این حالت می توانید تا 16 زیرشبکه داشته باشید که هر کدام می توانند تا 16 آدرس میزبان (14 مورد از آنها را می توان به دستگاه ها اختصاص داد).

به نحوه زیرشبکه شدن یک شبکه کلاس B نگاه کنید. اگر شبکه 172. 16. 0. 0 دارید، پس می دانید که ماسک طبیعی آن 255. 255. 0. 0 یا 172. 16. 0. 0/16 است. گسترش ماسک به هر چیزی فراتر از 255. 255. 0. 0 به این معنی است که شما زیر شبکه هستید. به سرعت می توانید متوجه شوید که توانایی ایجاد زیرشبکه های بسیار بیشتری نسبت به شبکه کلاس C دارید. اگر از ماسک 255. 255. 248. 0 (/21) استفاده می کنید، چند زیر شبکه و میزبان در هر زیرشبکه اجازه می دهد؟

172. 16. 0. 0 - 10101100. 00010000. 00000000. 00000000 255. 255. 248. 0 - 11111111. 11111111. 1111111. 11111111. 11111000-------------------------------------------------------------------------------------------------------|زیر |-----------

شما از پنج بیت از بیت های میزبان اصلی برای زیر شبکه استفاده می کنید. این به شما امکان می دهد 32 زیر شبکه (2 5) داشته باشید. هنگامی که از پنج بیت برای زیربنایی استفاده می شود ، شما با 11 بیت برای آدرس های میزبان باقی مانده اید. این اجازه می دهد تا هر زیر شبکه ، بنابراین 2048 آدرس میزبان (2 11) داشته باشید که 2046 از آن می تواند به دستگاه ها اختصاص یابد.

توجه: در گذشته محدودیت هایی در استفاده از زیر شبکه 0 وجود داشت (تمام بیت های زیر شبکه روی صفر تنظیم شده اند) و همه زیر شبکه (تمام بیت های زیر شبکه که روی یک تنظیم شده اند). برخی از دستگاه ها اجازه استفاده از این زیر شبکه ها را نمی دهند. دستگاه های سیستم های سیسکو هنگام پیکربندی دستور IP Subnet-Zero ، امکان استفاده از این زیر شبکه ها را فراهم می کنند.

مثال ها

نمونه تمرین 1

اکنون که زیربنایی را درک کردید ، این دانش را برای استفاده قرار دهید. در این مثال ، به شما دو ترکیب آدرس / ماسک داده می شود که با پیشوند / نماد طول نوشته شده اند ، که به دو دستگاه اختصاص داده شده است. وظیفه شما این است که تعیین کنید که آیا این دستگاه ها در یک زیر شبکه یا زیر شبکه های مختلف قرار دارند یا خیر. می توانید از آدرس و ماسک هر دستگاه استفاده کنید تا مشخص کنید که هر آدرس به کدام زیر شبکه تعلق دارد.

Devicea: 172. 16. 17. 30/20 دستگاه: 172. 16. 28. 15/20

زیر شبکه را برای Devicea تعیین کنید:

172. 16. 17. 30-10101100. 00010000. 00010001. 00011110 255. 255. 240. 0-111111111. 1111111111. 11110000. 00000000 ----------------------- |Sub | ------------ Subnet = 10101100. 00010000. 00010000. 00000000 = 172. 16. 16. 0

به بیت های آدرس که دارای یک بیت ماسک مربوطه است روی یک نگاه کنید و تمام بیت های آدرس دیگر را روی صفر تنظیم کنید (این معادل زمانی است که شما یک منطقی را انجام می دهید "و" بین ماسک و آدرس) ، به شما نشان می دهد که این آدرس کدام یک از زیر شبکه ها را به شما نشان می دهدمتعلق استدر این حالت ، دستگاه A متعلق به زیر شبکه 172. 16. 16. 0 است.

زیر شبکه را برای دستگاه تعیین کنید:

172. 16. 28. 15-10101100. 00010000. 00011100. 00001111111 255. 255. 240. 0-111111111. 1111111111. 11110000. 00000000 --------------------- |Sub | ------------ Subnet = 10101100. 00010000. 00010000. 00000000 = 172. 16. 16. 0

از این تعیین ها ، دستگاه A و دستگاه B دارای آدرس هایی هستند که بخشی از همان زیر شبکه هستند.

نمونه تمرین 2

با توجه به شبکه کلاس C 192. 168. 5. 0/24 ، شبکه را برای ایجاد شبکه در شکل 3 با نیازهای میزبان نشان داده شده ، زیر شبکه قرار دهید.

شکل 3

همانطور که به شبکه نشان داده شده در شکل 3 نگاه می کنید ، می بینید که شما نیاز به ایجاد پنج زیر شبکه دارید. بزرگترین زیر شبکه باید از 28 آدرس میزبان پشتیبانی کند. آیا این با یک شبکه کلاس C امکان پذیر است؟و اگر چنین است ، پس چگونه؟

برای شروع ، به نیاز زیر شبکه نگاه کنید. برای ایجاد پنج زیر شبکه مورد نیاز ، باید از سه بیت از کلاس C کلاس C استفاده کنید. دو بیت فقط به شما چهار زیر شبکه (2 2) اجازه می دهد.

از آنجا که به سه بیت زیر شبکه احتیاج دارید ، این شما را با پنج بیت برای قسمت میزبان آدرس به شما می دهد. این پشتیبانی چند میزبان است؟2 5 = 32 (30 قابل استفاده). این نیاز را برآورده می کند.

بنابراین ، شما تعیین کرده اید که امکان ایجاد این شبکه با یک شبکه کلاس C وجود دارد. نمونه ای از چگونگی اختصاص زیر شبکه ها:

NETA: 192. 168. 5. 0/27 آدرس میزبان محدوده 1 تا 30 NETB: 192. 168. 5. 32/27 محدوده آدرس میزبان 33 تا 62 NETC: 192. 168. 5. 64/27 محدوده آدرس میزبان 65 تا 94 NETD: 192. 168. 5. 96/27 آدرس میزبان محدوده 97به 126 Nete: 192. 168. 5. 128/27 محدوده آدرس میزبان 129 تا 158

مثال VLSM

در تمام نمونه های قبلی زیربنایی ، توجه داشته باشید که همان ماسک زیر شبکه برای همه زیر شبکه ها اعمال شده است. این بدان معنی است که هر زیر شبکه دارای همان تعداد آدرس های میزبان موجود است. در بعضی موارد می توانید به این امر احتیاج داشته باشید ، اما در بیشتر موارد که برای همه زیر شبکه ها همان ماسک زیر شبکه وجود دارد ، فضای آدرس را هدر می دهد. به عنوان مثال ، در بخش نمونه تمرین 2 ، یک شبکه کلاس C به هشت زیر شبکه با اندازه مساوی تقسیم شد. با این حال ، هر زیر شبکه از تمام آدرس های میزبان موجود استفاده نمی کند ، که منجر به فضای آدرس تلف شده می شود. شکل 4 این فضای آدرس هدر رفته را نشان می دهد.

شکل 4

شکل 4 نشان می دهد که از زیر شبکه هایی که استفاده می شوند ، NETA ، NETC و NETD فضای آدرس میزبان استفاده نشده زیادی دارند. این امکان وجود دارد که این یک طراحی عمدی برای رشد آینده باشد ، اما در بسیاری از موارد ، این فضای آدرس فقط به دلیل این واقعیت که از همان ماسک زیر شبکه برای همه زیر شبکه ها استفاده می شود ، هدر می رود.

ماسک های زیر شبکه با طول متغیر (VLSM) به شما امکان می دهد از ماسک های مختلفی برای هر زیر شبکه استفاده کنید ، در نتیجه آنها از فضای آدرس به طور کارآمد استفاده می کنند.

مثال VLSM

با توجه به همان شبکه و الزامات مشابه در نمونه تمرین 2 با استفاده از VLSM ، یک طرح فرعی را تهیه کنید:

شکل 4

تعیین کنید که ماسک به تعداد مورد نیاز میزبان اجازه می دهد.

NETA: برای پشتیبانی از 14 میزبان NETB: ماسک A /27 (255. 255. 255. 224) ماسک برای پشتیبانی از 28 میزبان NETC: نیاز به A /30 (نیاز به A /30 (255. 255. 255. 252) ماسک برای پشتیبانی از 2 میزبان NetD* NetD* Netd* Netd* Netd (255. 255. 255. 255. 240) ماسک نیاز دارد.: برای پشتیبانی از 7 میزبان NETE: ماسک نیاز به A /27 (نیاز به A /27 (255. 255. 255. 224) ماسک برای پشتیبانی از 28 میزبان * A /29 (255. 255. 255. 248) فقط به 6 آدرس میزبان قابل استفاده نیاز دارد ، بنابراین فقط به 6 آدرس میزبان قابل استفاده نیاز دارند ، بنابراین نیاز به NetD نیاز دارد ، بنابراین نیاز به 6 آدرس میزبان قابل استفاده را نیاز دارد. ماسک A /28.

ساده ترین راه برای اختصاص زیرمجموعه ها ، اختصاص بزرگترین اول است. به عنوان مثال ، می توانید به این روش اختصاص دهید:

NETB: 192. 168. 5. 0/27 آدرس میزبان محدوده 1 تا 30 NETE: 192. 168. 5. 32/27 محدوده آدرس میزبان 33 تا 62 NETA: 192. 168. 5. 64/28 محدوده آدرس میزبان 65 تا 78 NETD: 192. 168. 5. 80/28 آدرس میزبان 81به 94 NETC: 192. 168. 5. 96/30 آدرس میزبان محدوده 97 تا 98

این می تواند به صورت گرافیکی همانطور که در شکل 5 نشان داده شده است نشان داده شود:

شکل 5

شکل 5 نشان می دهد که چگونه VLSM به صرفه جویی در بیش از نیمی از فضای آدرس کمک کرده است.

سید

مسیریابی Interdomain بدون کلاس (CIDR) به منظور بهبود هر دو استفاده از فضای آدرس و مقیاس پذیری مسیریابی در اینترنت معرفی شد. به دلیل رشد سریع اینترنت و رشد میزهای مسیریابی IP که در روترهای اینترنتی نگهداری می شود ، مورد نیاز بود.

CIDR از کلاسهای IP سنتی (کلاس A ، کلاس B ، کلاس C و غیره) دور می شود. در CIDR ، یک شبکه IP توسط یک پیشوند نشان داده شده است ، که یک آدرس IP و برخی از نشانه های طول ماسک است. طول به معنی تعداد بیت های ماسک چپ و مبهم است که روی یک تنظیم شده است. بنابراین ، شبکه 172. 16. 0. 0 255. 255. 0. 0 را می توان به عنوان 172. 16. 0. 0/16 نشان داد. CIDR همچنین معماری اینترنت سلسله مراتبی تر را به تصویر می کشد ، جایی که هر دامنه آدرس های IP خود را از سطح بالاتری می گیرد. این امر باعث می شود که خلاصه دامنه ها در سطح بالاتر انجام شود. به عنوان مثال ، اگر یک ISP صاحب شبکه 172. 16. 0. 0/16 باشد ، ISP می تواند 172. 16. 1. 0/24 ، 172. 16. 2. 0/24 و غیره را به مشتریان ارائه دهد. با این حال ، هنگام تبلیغ به سایر ارائه دهندگان ، ISP فقط نیاز به تبلیغ 172. 16. 0. 0/16 دارد.

برای اطلاعات بیشتر در مورد CIDR ، به RFC 1518 و RFC 1519 مراجعه کنید.

زیر شبکه های خاص

زیر شبکه 31 بیتی

یک ماسک زیر شبکه 30 بیتی امکان چهار آدرس IPv4 را فراهم می کند: دو آدرس میزبان ، یک شبکه All-Zeros و یک آدرس پخش همه موارد. یک پیوند نقطه به نقطه فقط می تواند دو آدرس میزبان داشته باشد. نیازی به پخش آدرس های پخش و صفر با پیوندهای نقطه به نقطه وجود ندارد. یک ماسک زیر شبکه 31 بیتی دقیقاً دو آدرس میزبان را امکان پذیر می کند و آدرس های پخش و صفر را از بین می برد ، بنابراین استفاده از آدرس های IP را به حداقل می رساند تا پیوندهای نقطه به نقطه باشد.

به RFC 3021 مراجعه کنید-با استفاده از پیشوندهای 31 بیتی در پیوندهای نقطه به نقطه IPv4.

ماسک 255. 255. 255. 254 یا /31 است.

زیر شبکه /31 را می توان در پیوندهای نقطه به نقطه واقعی مانند رابط های سریال یا POS استفاده کرد. با این حال ، آنها همچنین می توانند در انواع رابط پخش مانند رابط های اترنت استفاده شوند. در این صورت ، اطمینان حاصل کنید که فقط دو آدرس IPv4 مورد نیاز در آن بخش اترنت وجود دارد.

مثال

192. 168. 1. 0 و 192. 168. 1. 1 در زیر شبکه 192. 168. 1. 0/31 قرار دارند.

R1 (پیکربندی) #Interface GigabitEtheet 0/1 R1 (پیکربندی-if) آدرس #ip 192. 168. 1. 0 255. 255. 255. 254 ٪ هشدار: استفاده /31 ماسک در رابط غیر نقطه به نقطه با احتیاط

این هشدار چاپ می شود زیرا Gigabitetheet یک بخش پخش است.

زیر شبکه های 32 بیتی

ماسک زیر شبکه 255. 255. 255. 255 (زیر شبکه A /32) یک زیر شبکه را با تنها یک آدرس میزبان IPv4 توصیف می کند. از این زیر شبکه ها نمی توان برای اختصاص آدرس به پیوندهای شبکه استفاده کرد ، زیرا همیشه در هر لینک به بیش از یک آدرس نیاز دارند. استفاده از /32 برای استفاده در پیوندهایی که فقط یک آدرس دارند ، به شدت محفوظ است. مثال برای روترهای سیسکو رابط Loopback است. این رابط ها رابط های داخلی هستند و به دستگاه های دیگر وصل نمی شوند. به همین ترتیب ، آنها می توانند زیر شبکه A /32 داشته باشند.

مثال

رابط loopback0 آدرس IP 192. 168. 2. 1 255. 255. 255. 255

R1 (پیکربندی) #Interface GigabitEtheet 0/1 R1 (پیکربندی-if) آدرس #ip 192. 168. 1. 0 255. 255. 255. 254 ٪ هشدار: استفاده /31 ماسک در رابط غیر نقطه به نقطه با احتیاط

پیکربندی نمونه

روترهای A و B از طریق رابط سریال متصل می شوند.

روتر الف

نام میزبان روتررا! مسیریابی IP! int E 0 آدرس IP 172. 16. 50. 1 255. 255. 255. 0! (Subnet 50) int E 1 آدرس IP 172. 16. 55. 1 255. 255. 255. 0! (Subnet 55) int S 0 آدرس IP 172. 16. 60. 1 255. 255. 255. 0! 0 آدرس IP 172. 16. 65. 1 255. 255. 255. 0 (Subnet 65)! S 0 به روتر B RIP Network 172. 16. 0. 0 متصل می شود

روتر ب

نام میزبان روترب! مسیریابی IP! int E 0 آدرس IP 192. 168. 10. 200 255. 255. 255. 240! (Subnet 192) int E 1 آدرس IP 192. 168. 10. 66 255. 255. 255. 240! (Subnet 64) int s 0 آدرس IP 172. 16. 65. 2 (همان زیر شبکه مانند Router A's 0)! int s 0 به روتر A روتر RIP Network 192. 168. 10. 0 شبکه 172. 16. 0. 0 متصل می شود

جدول مقادیر میزبان/زیر شبکه

کلاس B مؤثر مؤثر # Bits Mask Subnets Hosts ------- ----------------- --------- --------- 1255. 255. 128. 0 2 32766 2 255. 255. 192. 0 4 16382 3 255. 255. 224. 0 8 8190 4 255. 255. 240. 0 16 4094 5 255. 255. 248. 0 32 2046 6 255. 255. 252. 252525555 555. 0555 555. 255 555. 255. 255. 255. 255255. 128 512 126 10 255. 255. 255. 192 1024 62 11 255. 255. 255. 224 2048 30 12 255. 255. 255. 240 4096 14 13 255. 255. 255. 248 8192 6 14 255. 255. 255. 255. 252 16384 2 Class Class Mask Mask---------------- --------- --------- 1 255. 255. 255. 128 2 126 2 255. 255. 255. 192 4 62 3 255. 255. 255. 224 8 304 255. 255. 255. 240 16 14 5 255. 255. 255. 248 32 6 6 255. 255. 255. 252 64 2 *همه صفر ها و همه موارد موجود در آن. این ممکن است در برخی از سیستم های میراث پشتیبانی نشود.*میزبان همه صفرها و همه موارد مستثنی است.

اطلاعات مربوطه

پشتیبانی از فناوری پروتکل های مسیریابی IP

Subnet Zero و Subnet All-One

• مقادیر میزبان و زیر شبکه
• پشتیبانی فنی و مستندات-سیستم های سیسکو < SPAN> کلاس B مؤثر مؤثر # بیت های ماسک میزبان ------- --------------- ---------:میزبان های زیر شبکه ------- --------------- --------- --------- 1 255. 255. 255. 128 2 126 2 255. 255. 255. 192 4 62 3 255. 255. 255. 2224 8 30 4 255. 255. 255. 240 16 14 5 255. 255. 255. 248 32 6 6 255. 255. 255. 252 64 2 *زیر مجموعه همه Zeroes و همه موارد موجود. این ممکن است در برخی از سیستم های میراث پشتیبانی نشود.*میزبان همه صفرها و همه موارد مستثنی است.
• اطلاعات مربوطه
• پشتیبانی از فناوری پروتکل های مسیریابی IP