آیا بیت کوین قراردادهای هوشمندانه ای دارد؟

این یک تصور غلط رایج است که بیت کوین قراردادهای هوشمندانه ای ندارد. از بسیاری از قراردادهای هوشمند در شبکه بیت کوین غافل می شود. تفاوت بین بیت کوین و سایر شبکه های blockchain که به عنوان سیستم عامل های قرارداد هوشمند به بازار عرضه می شوند در این است که قراردادهای هوشمند بیت کوین شکل احتیاطی تری به خود می گیرند - اما هنوز هم قدرتمند هستند. این به این دلیل است که زبان برنامه نویسی بیت کوین ، به نام اسکریپت ، تورینگ کاملاً مناسب نیست ، در حالی که زبانهای برنامه نویسی مورد استفاده Ethereum ، Solana و سایر سیستم عامل های قرارداد هوشمند کاملاً تورینگ هستند.

یک دستگاه یا یک زبان برنامه نویسی که تورینگ است ، می تواند "با اجرای هر برنامه یا حل هرگونه مشکلی که دستگاه تورینگ می تواند اجرا یا حل کند ، یک دستگاه تورینگ را تکرار کند."دانشمند رایانه آلن تورینگ-ما می توانیم او را بنیانگذار پشت تورینگ-کاملاً-در دهه 1930 پیشنهاد کنیم که روزی یک دستگاه قادر به حل هر مشکلی است. این دستگاه به عنوان دستگاه تورینگ نامگذاری شده است و امروزه در هر رایانه ای همانطور که ما می شناسیم وجود دارد.

از آنجا که زبان برنامه نویسی بیت کوین کاملاً ناقص است ، فقط تا حد محدود قابل برنامه ریزی است. این باعث می شود شبکه بیت کوین ضمن به حداقل رساندن منابع خطای احتمالی ، ایمن شود. از طرف تلنگر ، عدم موفقیت در بیت کوین باعث می شود انعطاف پذیر و بیان کمتری داشته باشد. با این حال ، یک blockchain قابل برنامه ریزی کمتر می تواند خطاهای برنامه نویسی ناخواسته را تا حد ممکن نگه دارد. بنابراین ، بیت کوین برنامه قابلیت انعطاف پذیر را برای امنیت قوی معامله می کند.

قرارداد هوشمند بیت کوین چیست؟

یک قرارداد هوشمند بیت کوین دقیقاً مانند هر قرارداد هوشمند دیگر است. این کدی است که هنگام رعایت شرایط یا معیارهای از پیش تعریف شده خاص ، به طور خودکار اجرا می شود. قراردادهای هوشمند می توانند معیارهای مجرد یا چندگانه داشته باشند.

زبان برنامه نویسی اسکریپت ساده اما قدرتمند است. این کار به کاربران بیت کوین اجازه می دهد تا شرایط را برای هزینه BTC خود تعیین کنند. معاملات بیت کوین می تواند مقدار خاصی از بیت کوین را به یک اسکریپت قفل کند و در صورت رعایت معیارهای از پیش تعریف شده ، این مبلغ فقط برای هزینه ها می تواند قفل شود. بنابراین ، به یک معنا ، تمام معاملات بیت کوین قراردادهای هوشمند هستند.

شرایط هزینه به عنوان قفل کردن اسکریپت یا اسکریپتککی شناخته می شود. از طرف دیگر ، داده ها و اسکریپت هایی که معیارها را برآورده می کنند ، هنگام استفاده از Segwit Scriptsig یا ScriptWitness نامیده می شوند - یک نسخه بیت کوین که در آگوست 2017 اجرا شد.

آینده همه چیز را درک کنید

به انقلاب رمزنگاری بپیوندید ، عضویت رایگان خود را اکنون شروع کنید

100 ٪ رایگان. بله ، شما ما را شنیدید

بیشتر بدانید و آزمایشی 14 روزه رایگان خود را دریافت کنید

انواع مختلف قراردادهای هوشمند بیت کوین

شبکه بیت کوین طیف گسترده ای از قراردادهای هوشمند را پشتیبانی می کند. آنها عبارتند از:

اسکریپت Pay-to-Public-Key-Hash (P2PKH) P2PKH یکی از ساده ترین قراردادهای هوشمند بیت کوین است. این به کسی اجازه می دهد تا بیت کوین را به یک آدرس بیت کوین بفرستد به گونه ای که فقط صاحب کلید خصوصی مربوط به هش کلید عمومی بتواند بیت کوین را خرج کند.

اسکریپت های چند امضایی اسکریپت های چند امضایی پیچیده تر از P2PKH هستند زیرا به جای یک امضا به چندین امضا نیاز دارند. این بدان معناست که بیت کوین مورد استفاده برای یک تراکنش تنها زمانی می تواند خرج شود که تعداد امضاهای لازم ارائه شود - به همین دلیل است که به آن چند امضا می گویند. به عنوان مثال، 2-از-3 یک تنظیم چند علامت متداول است که به سه طرف با سه کلید عمومی امکان می دهد BTC را به عنوان یک گروه نگه دارند. برای خرج بیت کوین به دو امضا نیاز دارد.

تراکنش های بیت کوین قفل شده با زمان تراکنش های بیت کوین قفل شده پس از مدت زمان مشخص معتبر هستند. علاوه بر این، می توان از آنها برای تغییر نیازهای هزینه BTC استفاده کرد. به عنوان مثال، یک اسکریپت ممکن است برای خرج کردن بیت کوین قبل از یک زمان معین، سه امضا درخواست کند. پس از این مدت، فقط یک امضا لازم است. نوعی چنین تراکنش در شبکه لایتنینگ بیت کوین نیز استفاده می شود.

Pay-to-Script-Hash (P2SH) استاندارد P2SH به کاربران بیت کوین کمک می کند بیت کوین را به هش هر اسکریپتی ارسال کنند. این باعث کاهش هزینه ارسال بیت کوین به یک قرارداد هوشمند پیچیده و در عین حال حفظ حریم خصوصی می شود. به لطف ارتقای SegWit، استاندارد P2SH اکنون شامل Pay-to-Witness-Script-Hash (P2WSH) است.

قراردادهای هوشمند بیت کوین در پلتفرم های لایه 2 بیت کوین همچنین می تواند قراردادهای هوشمند را بر اساس پروتکل هایی مانند شبکه لایتنینگ (LN) که در بالای شبکه بیت کوین ساخته شده اند، تامین کند. LN به تراکنش های چند امضایی معروف به قراردادهای قفل شده در زمان هش (HTLC) وابسته است تا امکان پرداخت های خرد کم هزینه و فوری بیت کوین را فراهم کند. HTLC ها تضمین می کنند که به کسانی که در مسیریابی پرداخت ها بین طرف های مختلف کمک می کنند، هزینه کمی پرداخت می شود اما نمی توانند به هیچ یک از بیت کوین دسترسی پیدا کنند. سایر لایه های بیت کوین مانند Liquid Network یا RSK برای ارائه موارد استفاده بیشتر به عملکرد قرارداد هوشمند بیت کوین متکی هستند.

سیر تحول قراردادهای هوشمند بیت کوین

قراردادهای هوشمند بیت کوین به لطف به روزرسانی های مختلفی که شبکه اجرا کرده است با گذشت زمان تکامل یافته است. جدیدترین به روزرسانی نرم چنگال نرم ، Taproot ، در نوامبر 2021 رخ داده است و در هنگام ایجاد قراردادهای پیچیده پیچیده در blockchain بیت کوین ، انعطاف پذیری بیشتری به کاربران می دهد. این عملکرد پرداخت بیت کوین را افزایش می دهد ، اما به این معنی نیست که قراردادهای هوشمند بیت کوین می توانند از برنامه های غیر متمرکز (DAPP) پشتیبانی کنند ، زیرا ما آنها را از blockchains مانند Ethereum ، Solana یا BNB Chain می شناسیم.

"برای روشن شدن ، Taproot همان قراردادهای هوشمند کاملاً بیانگر و بازگشتی را که در سیستم های جایگزین blockchain وجود دارد (Ethereum ، Solana و غیره) فعال نمی کند […].[…] با Taproot ، قابلیت برنامه ریزی معاملات بیت کوین به سطح بالاتری نسبت به آنچه قبلاً ممکن بود افزایش می یابد. "

Taproot یک اسکریپت جدید با نام Pay-to-Taproot (P2TR) را معرفی کرد ، که عملکرد P2PKH و P2SH را ادغام می کند. با توجه به افزودن جمع کلیدی Schnorr ، کلید عمومی بیت کوین مورد استفاده خود می تواند یک کلید کل باشد ، در نتیجه بالقوه یک مجموعه Multisig را نشان می دهد. ارتقاء Taproot همچنین باعث افزایش کارایی و حریم خصوصی برای کانال های صاعقه - انواع قراردادهای هوشمند که به طرفین امکان می دهد با یکدیگر معامله کنند.

اگرچه ممکن است بیت کوین هرگز به قراردادهای هوشمند کاملاً بیانگر در لایه پایه خود نرسد ، اما می تواند این هدف را در سایر شبکه ها بدست آورد. به عنوان مثال ، Stacks یک blockchain منبع باز لایه 1 است که به شبکه بیت کوین متصل می شود و به کاربران امکان می دهد قراردادهای هوشمند و DAPP ها را بسازند. از طریق مکانیسم اجماع اثبات انتقال (POX) که در آن معدنچیان پشته بیت کوین را به سکه های پشته های جدید نعناع (STX) می پردازند ، به بیت کوین متصل می شود. Stacks از امنیت بیت کوین استفاده می کند و قراردادهای هوشمند را به شبکه بیت کوین می آورد. قراردادهای هوشمند با استفاده از یک زبان برنامه نویسی موسوم به وضوح ایجاد می شوند.

همانطور که دیدیم ، تجارت قابلیت استفاده بیت کوین چیز بدی نیست و عملکرد قرارداد هوشمند آن را می توان در شبکه های لایه 2 یا blockchain های جداگانه متصل به شبکه بیت کوین گسترش داد. همچنین ، امنیت بیت کوین در مقایسه با سایر blockchains بسیار مؤثر بوده است ، عاملی که ممکن است پروژه های بیشتری را برای اهرم امنیت بیت کوین در حالی که قراردادهای هوشمند کاملاً بیانی را در بالای زنجیره لایه پایه بیت کوین فراهم می کند ، ترغیب کند.