اصول حسابداری توضیح داد: نحوه کار آنها ، GAAP ، IFRS

کاترینا اویلا مونیچیلو یک ویراستار ، نویسنده با تجربه ، حقایق و چاپگر با بیش از چهارده سال تجربه کار با انتشارات چاپی و آنلاین است.

اصول حسابداری چیست؟

اصول حسابداری قوانین و دستورالعمل هایی است که شرکت ها و نهادهای دیگر هنگام گزارش داده های مالی باید از آنها پیروی کنند. این قوانین بررسی داده های مالی را با استاندارد سازی شرایط و روشهایی که حسابداران باید از آنها استفاده کنند ، آسان تر می کند.

استانداردهای بین المللی گزارشگری مالی (IFRS) با استفاده از اتخاذ در 167 حوزه قضایی ، بیشترین استفاده از اصول حسابداری است. ایالات متحده از مجموعه جداگانه ای از اصول حسابداری استفاده می کند ، که به عنوان اصول حسابداری پذیرفته شده (GAAP) شناخته می شود.

غذای اصلی

• استانداردهای حسابداری برای بهبود کیفیت اطلاعات مالی گزارش شده توسط شرکت ها اجرا می شود.
• در ایالات متحده ، هیئت استاندارد حسابداری مالی (FASB) به طور کلی اصول حسابداری پذیرفته شده (GAAP) را صادر می کند.
• GAAP برای همه شرکت های بازرگانی عمومی در ایالات متحده لازم است. همچنین به طور معمول توسط شرکت های معامله ای غیر عمومی نیز اجرا می شود.
• در سطح بین المللی ، هیئت استاندارد بین المللی حسابداری (IASB) استانداردهای بین المللی گزارشگری مالی (IFRS) را صادر می کند.
• FASB و IASB گاهی اوقات با هم همکاری می کنند تا استانداردهای مشترک را در مورد موضوعات مورد علاقه قرار دهند ، اما هیچ قصد ایالات متحده وجود ندارد که در آینده قابل پیش بینی به IFRS تغییر دهد.

اصول حسابداری

هدف از اصول حسابداری

هدف نهایی هر مجموعه ای از اصول حسابداری اطمینان از کامل ، سازگار و قابل مقایسه است.

این امر باعث می شود تا سرمایه گذاران بتوانند اطلاعات مفید از صورتهای مالی شرکت ، از جمله داده های روند را در طی یک دوره زمانی ، تجزیه و تحلیل و استخراج اطلاعات مفید را انجام دهند. همچنین مقایسه اطلاعات مالی در شرکت های مختلف را تسهیل می کند. اصول حسابداری همچنین با افزایش شفافیت و اجازه شناسایی پرچم های قرمز به کاهش کلاهبرداری در حسابداری کمک می کند.

هدف نهایی از اصول حسابداری استاندارد این است که به کاربران صورتهای مالی اجازه دهند مالی یک شرکت را با اطمینان مشاهده کنند که اطلاعات فاش شده در گزارش کامل ، سازگار و قابل مقایسه است.

قابلیت مقایسه

مقایسه توانایی کاربران صورتهای مالی برای بررسی مالی چندین شرکت در کنار هم با این ضمانت که اصول حسابداری در همان مجموعه استانداردها دنبال شده است.

اطلاعات حسابداری مطلق یا مشخص نیست و استانداردها برای به حداقل رساندن اثرات منفی داده های متناقض تدوین می شوند. بدون این قوانین ، مقایسه صورتهای مالی بین شرکتها حتی در همان صنعت بسیار دشوار خواهد بود. ناسازگاری ها و خطاها نیز سخت تر خواهد بود.

اصول اساسی حسابداری چیست؟

برخی از اساسی ترین اصول حسابداری شامل موارد زیر است:

• اصل تعهدی
• اصل محافظه کاری
• اصل قوام
• اصل هزینه
• اصل نهاد اقتصادی
• اصل افشای کامل
• رفتن به اصل نگرانی
• اصل تطبیق
• اصل ماهیت
• اصل واحد پولی
• اصل قابلیت اطمینان
• اصل تشخیص درآمد
• اصل دوره زمانی

مهمترین اصول شامل اصل تشخیص درآمد ، اصل تطبیق ، اصل مادی بودن و اصل قوام است. کامل بودن توسط اصل مادی بودن تضمین می شود ، زیرا کلیه معاملات مادی باید در صورتهای مالی حساب شود. قوام به استفاده یک شرکت از اصول حسابداری در طول زمان اشاره دارد.

هنگامی که اصول حسابداری امکان انتخاب در بین روشهای مختلف را فراهم می کند ، یک شرکت باید با گذشت زمان از روش حسابداری مشابه استفاده کند یا تغییر در روش حسابداری را در پاورقی ها به صورتهای مالی فاش کند.

به طور کلی اصول حسابداری پذیرفته شده (GAAP)

به طور کلی اصول حسابداری پذیرفته شده (GAAP) اصول حسابداری یکنواخت برای شرکت های خصوصی و غیرانتفاعی در ایالات متحده است. این اصول عمدتاً توسط هیئت استاندارد حسابداری مالی (FASB) ، یک سازمان غیرانتفاعی مستقل تنظیم شده است که اعضای آن توسط بنیاد حسابداری مالی انتخاب می شوند.

یک سازمان مشابه ، هیئت استاندارد حسابداری دولت (GASB) ، وظیفه تعیین استانداردهای GAAP را برای دولت های محلی و ایالتی دارد. و یک نهاد سوم ، هیئت مشاوره استاندارد حسابداری فدرال (FASAB) ، اصول حسابداری را برای آژانس های فدرال منتشر می کند.

اگرچه شرکت های خصوصی که ملزم به پیروی از GAAP نیستند ، شرکت های معامله شده عمومی باید صورتهای مالی سازگار با GAAP را ارائه دهند تا در بورس اوراق بهادار ذکر شوند. مقامات ارشد شرکتهای بازرگانی عمومی و حسابرسان مستقل آنها باید تأیید کنند که صورت های مالی و یادداشت های مربوط به آن مطابق با GAAP تهیه شده است.

شرکت های خصوصی و سازمان های غیرانتفاعی نیز ممکن است توسط وام دهندگان یا سرمایه گذاران لازم باشد تا صورتهای مالی سازگار با GAAP را ارائه دهند. به عنوان مثال ، صورتهای مالی سالانه حسابرسی شده GAAP یک میثاق وام مشترک است که توسط اکثر موسسات بانکی مورد نیاز است. بنابراین ، بیشتر شرکت ها و سازمان های ایالات متحده با GAAP مطابقت دارند ، حتی اگر این یک الزام قانونی نباشد.

اصول حسابداری در سراسر جهان متفاوت است ، به این معنی که مقایسه صورتهای مالی شرکتهای کشورهای مختلف همیشه آسان نیست.

استانداردهای بین المللی گزارشگری مالی (IFRS)

هیئت استاندارد بین المللی حسابداری (IASB) استانداردهای بین المللی گزارشگری مالی (IFRS) را صادر می کند. این استانداردها در بیش از 120 کشور از جمله مواردی که در اتحادیه اروپا (اتحادیه اروپا) قرار دارند استفاده می شود.

کمیسیون اوراق بهادار و بورس (SEC) ، آژانس دولتی ایالات متحده که مسئول حمایت از سرمایه گذاران و حفظ نظم در بازارهای اوراق بهادار است ، ابراز علاقه به انتقال به IFRS کرده است. با این حال ، به دلیل تفاوت بین این دو استاندارد ، ایالات متحده بعید است که در آینده ای قابل پیش بینی تغییر کند.

با این حال ، FASB و IASB همچنان با هم همکاری می کنند تا مقررات مشابهی را در مورد موضوعات خاص صادر کنند ، در حالی که موضوعات حسابداری بوجود می آیند. به عنوان مثال ، در سال 2014 ، FASB و IASB به طور مشترک استانداردهای جدید تشخیص درآمد را اعلام کردند.

از آنجا که اصول حسابداری در سراسر جهان متفاوت است ، سرمایه گذاران هنگام مقایسه صورتهای مالی شرکتهای کشورهای مختلف باید احتیاط کنند. مسئله اصول مختلف حسابداری در بازارهای بالغ تر نگرانی کمتری دارد. با این وجود ، باید از احتیاط استفاده شود ، زیرا هنوز هم برای تحریف تعداد در بسیاری از اصول حسابداری وجود دارد.

چه کسی اصول و استانداردهای حسابداری را تعیین می کند؟

نهادهای مختلف وظیفه تعیین استانداردهای حسابداری را بر عهده دارند. در ایالات متحده ، اصول حسابداری به طور کلی پذیرفته شده (GAAP) توسط هیئت استاندارد حسابداری مالی (FASB) تنظیم می شود. در اروپا و جاهای دیگر ، استانداردهای بین المللی گزارشگری مالی (IFRS) توسط هیئت استاندارد بین المللی حسابداری (IASB) تأسیس می شود.

IFRS با GAAP چگونه متفاوت است؟

IFRS یک رویکرد مبتنی بر استاندارد است که در سطح بین المللی مورد استفاده قرار می گیرد ، در حالی که GAAP یک سیستم مبتنی بر قوانین است که در درجه اول در ایالات متحده مورد استفاده قرار می گیرد ، IFRS به عنوان یک بستر پویاتر دیده می شود که به طور مرتب در پاسخ به یک محیط مالی در حال تغییر ، در حال تغییر است ، در حالی که GAAPاستاتیک تر است

چندین تفاوت روش شناختی بین این دو سیستم وجود دارد. به عنوان مثال ، GAAP به شرکت ها اجازه می دهد تا از ابتدا ، ابتدا (FIFO) (FIFO) یا آخرین بار ، اول (LIFO) را به عنوان یک روش هزینه موجودی استفاده کنند. با این حال ، LIFO تحت IFRS ممنوع است.

ابتدا اصول حسابداری مشخص شد؟

اصول حسابداری استاندارد ، تمام راه بازگشت به ظهور حسابداری مضاعف در قرن پانزدهم و شانزدهم است که یک T-Leadger را با ورودی های همسان برای دارایی ها و بدهی ها معرفی می کند. برخی از محققان استدلال کرده اند که ظهور شیوه های حسابداری مضاعف در این مدت ، یک تخته سنگ را برای افزایش تجارت و سرمایه داری فراهم می کند. چه چیزی به موسسه حسابداران عمومی معتبر آمریکا (AICPA) و بورس اوراق بهادار نیویورک (NYSE) تبدیل شد و سعی کردند اولین استانداردهای حسابداری را که توسط بنگاه های ایالات متحده در دهه 1930 مورد استفاده قرار می گیرد ، راه اندازی کند.

برخی از انتقادات اصول حسابداری چیست؟

منتقدان سیستم های حسابداری مبتنی بر اصول می گویند که آنها می توانند به شرکتها آزادی بیش از حد بدهند و شفافیت را تجویز نمی کنند. آنها معتقدند از آنجا که شرکت ها مجبور نیستند از قوانین خاصی که تنظیم شده اند پیروی کنند ، گزارش آنها ممکن است تصویری نادرست از سلامت مالی آنها ارائه دهد. در مورد روشهای مبتنی بر قوانین مانند GAAP ، قوانین پیچیده می توانند در تهیه صورتهای مالی عوارض غیر ضروری ایجاد کنند. این منتقدین ادعا می کنند که قوانین سختگیرانه به این معنی است که شرکت ها باید مقدار ناعادلانه ای از منابع خود را برای رعایت استانداردهای صنعت خرج کنند.

خط پایین

اصول حسابداری قوانین و دستورالعمل هایی است که شرکت ها هنگام گزارش داده های مالی باید از آن پیروی کنند. این که آیا این امر در ایالات متحده آمریکا یا IFRS در جای دیگر است ، هدف اصلی این اصول تقویت شفافیت و اساساً مقایسه سرمایه گذاران برای مقایسه صورتهای مالی شرکتهای مختلف است.

بدون این قوانین و استانداردها ، شرکتهای معامله شده عمومی احتمالاً اطلاعات مالی خود را به گونه ای ارائه می دهند که تعداد آنها را باد می کند و باعث می شود عملکرد تجارت آنها بهتر از آنچه در واقع بود ، به نظر برسند. اگر شرکت ها قادر به انتخاب و انتخاب اطلاعاتی برای افشای و چگونگی آن بودند ، این یک کابوس برای سرمایه گذاران خواهد بود.