خطرات نظارتی از ارز مجازی در بازی و درون برنامه

بنابراین شما یک توسعه دهنده برنامه هستید. شاید حتی یک توسعه دهنده بازی موبایل ، رایانه یا کنسول باشد. تصور کنید که شما یک ایده عالی برای یک بازی جدید دارید - یک تجربه همهجانبه که در آن کاربران در دنیای کاملاً تحقق یافته ، با اقتصاد و ارز مجازی خود در تعامل خواهند بود. سایر توسعه دهندگان حتی می توانند برای کاربران محتوا ایجاد کنند ، به ارز مجازی پرداخت شوند و سپس آن را بازگردانند! مشکل انطباق وجود ندارد ، درست است؟فقط ارزهای رمزپایه مانند بیت کوین دارای مشکلات نظارتی هستند ، درست است؟

توسعه دهندگان باید آگاه باشند که بسته به ویژگی های موجود در آن ، یک ارز مجازی درون برنامه ممکن است به همان روشی که بیت کوین تحت تفسیر قوانین ضد پولشویی ایالات متحده برای اولین بار در سال 2013 توسط شبکه اجرای جرایم مالی (FINCEN) تنظیم شده است ، تنظیم شود. بشردر این مقاله به راهنمایی های Fincen ، تعهدات تحمیل شده توسط قوانین ضد پولشویی فدرال ، ویژگی های ارز مجازی که ممکن است باعث تنظیم مقررات شود ، بحث شده است.

انتقال پول

Fincen بخشی از وزارت خزانه داری است که مسئول تفسیر و اجرای قانون رازداری بانکی و مقررات ضد پولشویی آن (BSA/AML) است. انواع خاصی از موسسات مالی دارای تعهدات BSA/AML از جمله بانک ها ، کازینوها و فرستنده های پول هستند."انتقال پول" به عنوان پذیرش ارز ، وجوه یا ارزش دیگری تعریف می شود که ارز را از یک شخص جایگزین می کند و انتقال ارز ، وجوه یا ارزش دیگری که ارز را به هر مکان یا شخص دیگری جایگزین می کند. ارائه دهنده حواله نمونه ای کلاسیک از فرستنده پول است.

فرستنده های پول باید با FinCen ثبت نام کنند و یک برنامه BSA/AML را پیاده سازی کنند. اشخاص تنظیم شده با BSA موظفند یک افسر مسئول مدیریت برنامه BSA/AML خود را تعیین کنند ، اطلاعات شناسایی از کاربران را جمع آوری کنند ، از معاملات مشکوک نظارت کنند و گزارش دهند ، پرسنل مناسب را در مراحل ضد پولشویی آموزش دهند و یک حسابرس مستقل را برای بررسی بررسی کنند. برنامه BSA/AML به صورت سالانه.

درخواست به ارز مجازی

در سال 2013 ، Fincen Guidance ("راهنما") را منتشر کرد که موقعیت خود را در مورد انتقال پول در چارچوب ارز مجازی توضیح داد. اگر (1) در معاملات به عنوان "مبدل" یا "مدیر" عمل کند ، یک فرد یا شرکتی که در معاملات ارزی مجازی شرکت می کند ، یک فرستنده پول در نظر گرفته می شود.(2) ارز مجازی درگیر "ارز مجازی قابل تبدیل" (CVC) است. و (3) این شرکت حرکت وجوه بین افراد مختلف یا مکان ها را تسهیل می کند.

مبدل شخصی است که به عنوان یک تجارت در مبادله ارز مجازی برای ارز واقعی ، وجوه یا سایر ارزهای مجازی مشغول به کار است. مهمتر از همه برای توسعه دهندگان برنامه و بازی ، یک مدیر یک نهاد است که (1) یک ارز مجازی صادر می کند و (2) صلاحیت بازپرداخت ارز مجازی را دارد."صدور" به معنای قرار دادن ارز مجازی در گردش است ، به عنوان مثال ، با تهیه ارز مجازی به صورت رایگان ، در ازای ارز واقعی یا به عنوان ارتقاء. بازپرداخت به معنای برداشت ارز مجازی از گردش خون است ، خواه در ازای موارد یا ویژگی های درون بازی/برنامه ، کالاها یا خدمات در دنیای واقعی ، یا ارز واقعی ، یا در غیر این صورت.

با این حال ، یک مدیر یک فرستنده پول خواهد بود ، تنها در صورتی که ارز مجازی که آن را صادر کرده و بازپرداخت می کند CVC است. Fincen یک CVC را به عنوان یک ارز مجازی تعریف می کند که یا (1) دارای یک ارزش معادل در ارز واقعی است یا (2) به عنوان جایگزینی برای ارز واقعی عمل می کند. بیت کوین یک CVC است زیرا دارای نرخ ارز به طور کلی با ارزهای واقعی است و در ازای کالاها و خدمات به عنوان یک روش پرداخت توسط برخی بازرگانان پذیرفته می شود. بیت کوین ، و تعداد زیادی ارز رمزپایه دیگر ، برای هدف خاص جایگزین کردن ارز واقعی توسعه داده شده است ، بنابراین نمونه های روشنی از CVC هستند.

یک سؤال دشوارتر این است که آیا یک ارز مجازی برای استفاده در برنامه/درون بازی ایجاد شده است ، و به عنوان یک جایگزین ارز واقعی غیر متمرکز در نظر گرفته نشده است ، CVC است. پاسخ در بیشتر موارد به انواع فعالیتهایی که توسعه دهنده اجازه می دهد بستگی دارد. به عنوان مثال ، اگر توسعه دهنده به یک بازیکن یا کاربر اجازه دهد ارز مجازی را برای ارز واقعی مبادله کند و برعکس یا بازیکنان و کاربران را قادر می سازد کالاها و خدمات دنیای واقعی را از فروشندگان شرکت کننده خریداری کنند ، ارز مجازی احتمالاً CVC است.

در آخر، برای اینکه یک انتقال دهنده پول باشد، مدیر باید جابجایی وجوه بین افراد یا مکان های مختلف را تسهیل کند. با کنار هم قرار دادن هر سه الزامات، موارد زیر نمونه هایی از ساختارهای ارز مجازی درون برنامه/داخل بازی هستند که احتمالاً انتقال پول را تشکیل می دهند:

• محتوای تولید شده توسط کاربر: یک بازی آنلاین دارای یک دنیای مجازی است که به بازیکنان اجازه می دهد «سکه هایی» خریداری کنند که می توانند برای آیتم های مجازی خرج شوند تا آواتار خود را سفارشی کنند. برای تولید محتوای اضافی، توسعه دهنده اجازه دسترسی به ابزارهای طراحی را می دهد که به بازیکنان اجازه می دهد آیتم های مجازی ایجاد کرده و آن ها را برای سکه به بازیکنان دیگر بفروشند. فروشندگان می توانند سکه ها را با توسعه دهنده با ارز واقعی مبادله کنند. توسعه دهنده جابجایی وجوه بین بازیکنی که آیتم مجازی را خریداری می کند و بازیکنی که آیتم مجازی را طراحی و فروخته است، تسهیل کرده است.
• بازار: یک بازی آنلاین دارای یک بازار است که در آن بازیکنان می توانند اقلام مجازی را که با انجام بازی به دست آورده اند خریداری، بفروشند یا مبادله کنند. این بازی دارای دو ارز مجازی «طلا» و «جم» است. طلا از طریق دستاوردهای درون بازی به دست می آید، در حالی که جواهرات را می توان با ارز واقعی خریداری کرد. بازیکنانی که اقلامی را در بازار برای جواهرات می فروشند، می توانند جواهرات خود را با ارز واقعی مبادله کنند. توسعه دهنده جابجایی وجوه بین خریداران و فروشندگان را در بازار تسهیل کرده است.
• هدیه دادن: یک بازی یا برنامه آنلاین به کاربران امکان می دهد "بلیت" را با ارز واقعی خریداری کنند که برای دسترسی به محتوای ممتاز استفاده می شود. بلیط ها همچنین ممکن است به ارز واقعی بازگردانده شوند. فرض کنید دو کاربر می خواهند از محتوای پریمیوم با هم استفاده کنند، اما تنها یکی از آنها بلیط دارد. این برنامه به یک کاربر اجازه می دهد با برداشتن بلیت ها از حساب یک کاربر و اعتبار دادن به حساب کاربر دیگر، بلیت هایی را به دیگری «هدیه» کند. توسعه دهنده جابجایی وجوه بین کاربران را تسهیل کرده است.
• کالا: یک برنامه دارای "امتیازهای پاداش" است که می توان آنها را با ارز واقعی خریداری کرد یا با استفاده از ویژگی های خاص برنامه به دست آورد. توسعه دهنده با تاجران مختلف هماهنگ می کند تا کالاهای خود را در برنامه ارائه کنند و قیمت اقلام مختلف را به ارز واقعی و امتیاز پاداش فهرست می کند. زمانی که کاربر کالایی را با امتیاز پاداش خریداری می کند، توسعه دهنده به تاجر به ارز واقعی پرداخت می کند و امتیازهای پاداش را پس خرید می کند. توسعه دهنده جابجایی وجوه بین کاربران و بازرگانان را تسهیل کرده است.

در هر یک از سناریوهای بالا، توسعه دهنده احتمالاً یک فرستنده پول است که مشمول الزامات BSA/AML است، مگر اینکه معافیت اعمال شود.

بهترین شیوه ها

برای توسعه دهندگان که به دنبال گنجاندن یک ارز مجازی در یک بازی یا برنامه بدون ایجاد تعهدات بالقوه BSA/AML هستند ، ارز مجازی باید فقط برای استفاده در بازی باشد ، بدون اینکه توانایی فروش ، مبادله ، انتقال یا پول نقد هرگونه مجازی را داشته باشد. ارز که آنها خریداری کرده یا به دست آورده اند. شرایط استفاده یا برنامه استفاده (TOU) باید تهیه شود تا مفاد مناسب در مورد شخصیت و استفاده از هر ارز مجازی ، از جمله موارد زیر را شامل شود:

• وضعیت حقوقی: برای جلوگیری از این ادعا مبنی بر اینکه ارز مجازی نشان دهنده پول ، ارز یا وجوه است ، روشن کنید که ارز مجازی نمایانگر یک مجوز محدود ، غیر قابل انتقال ، غیر انحصاری برای استفاده از ویژگی های بازی یا برنامه برای استفاده شخصی استبه هیچ وجه منافع املاک را نشان نمی دهد.
• ارزش: بیان کنید که ارز مجازی هیچ ارزشی در ارز واقعی ندارد.
• قیمت خرید: حق تغییر قیمت خرید برای ارز مجازی را در هر زمان ذخیره کنید تا از درک این که دارای یک ارزش و ارزش معادل در ارز واقعی است ، جلوگیری کنید.
• محدودیت های:
  • پول نقد: بیان کنید که ارز مجازی قابل برگشت ، قابل تعویض و یا قابل استرداد نیست ، چه برای ارز واقعی و چه برای کالاها و خدمات واقعی. حتی اگر یک ارز مجازی برای ارز واقعی قابل خریداری باشد ، TOU باید روشن کند که هیچ روشی وجود ندارد که بتواند آن را از بین ببرد.
  • نقل و انتقالات: بیان کنید که ارز مجازی بین کاربران قابل انتقال ، تیزهوش ، مبادله یا فروخته شده نیست و هر کاربر موافقت می کند که به فروش یا انتقال ارز مجازی به هر روشی بفروشد ، انتقال یا کمک کند.

  برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد TOUs قابل اجرا در بازی ها و برنامه های تلفن همراه ، لطفاً به مقاله اخیر ما در مجله برنامه نویس مراجعه کنید.

  به طور کلی ، اگر شما یک توسعه دهنده نرم افزار هستید ، نمی خواهید فرستنده پول باشید. یک مدل تنظیم شده به یک زیرساخت سازگاری گران قیمت و پیچیده نیاز دارد که بیشتر توسعه دهندگان آمادگی لازم برای ایجاد آن را ندارند. اگر در حال تهیه یک بازی یا برنامه هستید که یک ارز مجازی را شامل می شود ، یا در نظر دارید یک مورد را در نظر بگیرید ، باید تعیین کنید که آیا با هر یک از نمونه های فوق مطابقت دارد یا در غیر این صورت می تواند وضعیت فرستنده پول را ایجاد کند. در این صورت ، با دقت در نظر بگیرید که آیا افزایش کاربران یا کسب درآمد از هزینه بالقوه مقررات برخوردار است.

  توجه داشته باشید که این مقاله به استفاده از الزامات انتقال پول فدرال می پردازد. با این حال ، برخی از ایالت ها همچنین صدور مجوز و سایر تعهدات انتقال پول را برای شرکت های درگیر در معاملات ارز مجازی اعمال می کنند. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد استفاده و معافیت از الزامات فرستنده پول فدرال و ایالتی ، لطفاً به ما مراجعه کنید.

  نسخه ای از این مقاله نیز در مجله برنامه Developer ظاهر شد. لطفاً برای مشاهده مقاله اینجا را کلیک کنید.