تجارت کالا

بازارهای آتی کالاها وسیله ای برای تجارت سازمان یافته قراردادها برای تحویل کالا در تاریخ بعدی فراهم می کند. امروزه این محصولات شامل محصولات کشاورزی ، فلزات ، محصولات جنگلی ، محصولات نفتی ، نرخ بهره و سهام است.

بازارهای آتی کالاها وسیله ای برای تجارت سازمان یافته قراردادها برای تحویل کالا در تاریخ بعدی فراهم می کند. امروزه این محصولات شامل محصولات کشاورزی ، فلزات ، محصولات جنگلی ، محصولات نفتی ، نرخ بهره و سهام است.

تجارت کالا

بازارهای آتی کالاها وسیله ای برای تجارت سازمان یافته قراردادها برای تحویل کالا در تاریخ بعدی فراهم می کند. امروزه این محصولات شامل محصولات کشاورزی ، فلزات ، محصولات جنگلی ، محصولات نفتی ، نرخ بهره و سهام است. اولین بازارهای آینده برای رسیدگی به مشکلات ایجاد شده توسط تولیدات فصلی غلات ایجاد شده است. دانه در یک دوره زمانی کوتاه برداشت می شود و برای استفاده در طول بقیه سال باید ذخیره شود. این پتانسیل برای بیش از حد در زمان برداشت و تهدید کمبود قبل از برداشت محصول بعدی را ایجاد می کند. در هنگام برداشت ، تولید کنندگان غالباً با بازار روبرو می شدند. در نتیجه ، قیمت ها می توانند به شدت افسرده شوند. از طرف دیگر ، بازرگانان با وجود عدم اطمینان در مورد میزان فروش کشاورزان غلات و زمان فروش آن ، با مشکل تأمین جریان منظم به مشتریان خود روبرو شدند. بازارهای آتی به تولید کنندگان این امکان را می دهد که مدت ها قبل از فروش آن قیمت خود را برای محصول خود تعیین کنند و به بازرگانان و پردازنده ها اطمینان از قیمت و منابع در طول سال محصول را بدهند.

اولین بازار آینده در سال 1730 در اوزاکا ، ژاپن تأسیس شد. در دهه 1860 معاملات معاملات آتی در شیکاگو آغاز شد تا تولید در حال گسترش دشت های آمریکایی را به بازار عرضه کند و در سال 1904 اولین بازار آینده کانادا در آنچه اکنون مبادله کالایی وینیپگ است تأسیس شد. مبادله معاملات آتی تورنتو در سال 1980 تأسیس شد و یک طبقه معاملاتی با بورس اوراق بهادار تورنتو به اشتراک گذاشت و بورس مونترال در سال 1984 یک بازار آتی برای چوب را ایجاد کرد ، اما این قرارداد از سال 1986 خفته است. در تورنتو ، قراردادهای آتی برای کانادایی معامله می شوداوراق قرضه دولت و صورتحساب خزانه داری و برای شاخص سهام کانادا. حجم معاملات در سال 1997 بالغ بر 317 408 قرارداد بود. در وینیپگ ، قراردادهای آتی برای مصرف بین المللی برای کلزا ، بذر کتان و چاودار معامله می شود و برای گندم ، جو دوسر و جو برای صنعت تغذیه داخلی داخلی. علاوه بر این ، بازار وینیپگ همچنین دارای بازارهای آینده برای طلا و نقره است. حجم معاملات در سال 1992 بالغ بر 2 462 922 قرارداد بود.

در ایالات متحده بزرگترین بازارهای آینده جهان در شیکاگو و نیویورک واقع شده است و همچنین در کانزاس سیتی و مینیاپولیس بازارهایی نیز وجود دارد. بازارهای مهم نیز در اروپا ، آسیا ، استرالیا و آمریکای جنوبی وجود دارد.

بازارهای آینده کالاها برای فراهم کردن راهی برای حمایت از خطر تغییر قیمت ها وجود دارند. قیمت کالا با عرضه و تقاضا تعیین می شود. اینها به نوبه خود تحت تأثیر عوامل غیرقابل پیش بینی مانند آب و هوا ، سیاست های دولت ، تصمیمات حمل و نقل و تولید و مصرف در سراسر جهان قرار دارند. در نتیجه ، کالاها مشمول تغییرات بزرگ و غیرقابل پیش بینی قیمت هستند. بازار آینده کالاها به تولیدکنندگان تجاری ، بازرگانان و پردازنده ها امکان محافظت از خود را در برابر خطر تغییر قیمت از طریق فرآیندی به نام Hedging می دهد. محافظت از این امکان را برای مدیریت خطرات فراهم می کند و هزینه کالاهای بازاریابی را کاهش می دهد.

این عناصر تجاری مهمترین کاربران بازارهای آتی هستند. به عنوان نمونه ، وام گیرندگان بزرگ مانند شرکت ها و وام دهندگان بزرگی مانند صندوق های بازنشستگی با این خطر روبرو هستند که نرخ بهره قبل از آماده شدن برای فروش اوراق بهادار یا سرمایه گذاری وجوه تغییر می کند. آنها می توانند با گرفتن موقعیت در بازار آینده نرخ بهره در برابر این خطر محافظت کنند. به همین ترتیب ، کشاورزان هزینه بذر محصول را حداقل 4 ماه و اغلب تا 15 ماه ، قبل از اینکه بتوانند تولید خود را بفروشند ، پرداخت می کنند. بازار آینده فرصتی را برای آنها فراهم می کند تا از قیمت فروش خود در برابر عدم قطعیت های بازار بین المللی غلات محافظت کنند.

علاوه بر تولید کنندگان تجاری و کاربران کالاها ، بازارهای آتی نیز برای دلالان جذاب هستند که با پیش بینی جهت حرکت قیمت کالاها سعی در سودآوری دارند. در این فرآیند ، آنها عملکرد اساسی در معرض خطر ابتلا به پرچین های تجاری را در تلاش برای جلوگیری از آن فراهم می کنند.