اطلاعات منتشر شده به صورت آنلاین از 20 ژانویه 2009 تا 20 ژانویه 2017. توجه: محتوای موجود در این سایت بایگانی به روز نمی شود و ممکن است پیوندها عملکردی نداشته باشند. پیوندهای خارجی به سایر سایتهای اینترنتی نباید به عنوان تأیید دیدگاههای موجود در آن تفسیر شود.

برای اطلاعات به روز به وب سایت فعلی. gov بروید.

وزارت امور خارجه ایالات متحده

دیپلماسی در عمل

• خانه
• به عنوان دبیر دیپلماسی عمومی و امور عمومی
• دفتر روابط عمومی
• دفتر روابط عمومی: دفتر روابط مطبوعاتی
• انتشار مطبوعات
• انتشار مطبوعات: 2014
• انتشار مطبوعات: ژوئیه 2014

خلاصه درک مربوط به اجرای و گسترش برنامه مشترک عمل

یادداشت رسانه ای دفتر سخنگوی ایالت واشنگتن 22 ژوئیه 2014

در تاریخ 20 ژانویه 2014 ، ایران برای اولین بار در حدود یک دهه اقدامات خاص و قابل اثبات را انجام داد که پیشرفت در برنامه هسته ای آن را متوقف کرد و آن را از جهات کلیدی بازگرداند ، پیشبرد برنامه را متوقف کرد و افزایش شفافیت را به فعالیت های هسته ای ایران معرفی کرد. بشر

برنامه اقدام مشترک (JPOA) با موفقیت در برنامه هسته ای ایران متوقف شده است

تا به امروز ، ارزیابی ما و آژانس بین المللی انرژی اتمی (IAEA) است که ایران تعهدات بسیار مهمی را که انجام داده است انجام داده است و برای رسیدگی به بزرگترین نگرانی های جامعه بین المللی اقداماتی انجام داده است. ایران دارد:

• تولید متوقف شده اورانیوم غنی شده نزدیک به 20 درصد و غیرفعال پیکربندی آبشارهای سانتریفیوژ ایران برای تولید آن از آن استفاده کرده بود.

• رقت نیمی از نزدیک به 20 درصد انباشت اورانیوم غنی شده خود را که به شکل هگزافلوراید بود ، و تبدیل بقیه به فرم اکسید مناسب برای غنی سازی بیشتر.

• ذخایر خود را از 5 درصد اورانیوم غنی شده در بر داشت.

• تقریباً نیمی از سانتریفیوژهای نصب شده در Natanz ، از جمله تمام سانتریفیوژهای نسل بعدی و سه چهارم سانتریفیوژهای نصب شده در فوردو ، اورانیوم را غنی نکرده است.

• تولید سانتریفیوژ خود را به کسانی که برای جایگزینی ماشین های آسیب دیده نیاز داشتند ، محدود کرد ، بنابراین ایران نتوانست از دوره JPOA شش ماهه برای سانتریفیوژهای انبار استفاده کند.

• امکانات غنی سازی اضافی را ایجاد نکرد.

• فراتر از شیوه های تحقیق و توسعه غنی سازی خود که در آغاز JPOA وجود داشت.

• راکتور آراک را راه اندازی نکرد و یا سوخت نکرد.

• تولید و آزمایش اضافی سوخت را برای راکتور اراک متوقف کرد.

• اجزای راکتور اضافی را در اراک نصب نکرد.

• سوخت یا آب سنگین را به سایت راکتور اراک منتقل نکرد.

• یک خط بازسازی ایجاد نکرد ، که لازم است تا ذخایر 20 درصد اکسید اورانیوم خود را به فرم مناسب برای غنی سازی بیشتر تبدیل کند.

• تسهیلاتی را قادر به پردازش مجدد نکرد. بدون پردازش مجدد ، ایران نمی تواند پلوتونیوم را از سوخت صرف شده جدا کند.

شفافیت و نظارت تحت برنامه مشترک عمل

ایران در برنامه مشترک اقدام به ارائه شفافیت در برنامه هسته ای خود ، از جمله از طریق بازرسی های مکرر و مزاحم و همچنین ارائه اطلاعات گسترده به IAEA ، متعهد شد.

براساس برنامه مشترک ، امکانات غنی سازی ایران در Natanz و Fordow اکنون در معرض دسترسی روزانه AIEA قرار دارند. در طی شش ماه گذشته ، آژانس بین المللی انرژی هسته ای و آژانس بین المللی انرژی هسته ای و ایران روشهای مانیتورینگ خاصی را به روز کردند ، که به بازرسان IAEA اجازه داده اند تا اطلاعات نظارتی را به صورت روزانه بررسی کنند تا زمان تشخیص هرگونه عدم رعایت ایرانی را کوتاه کنند. علاوه بر این ، این امکانات همچنان در معرض بازرسی های فیزیکی دیگر ، از جمله بازرسی های برنامه ریزی شده و بدون اعلام قرار دارد.

براساس برنامه مشترک عمل ، راکتور ARAK و امکانات مرتبط با حداقل بازرسی های آژانس بین المللی انرژی اتمی منوط به ماهانه است-افزایش از برنامه بازرسی قبل از JPOA که اجازه دسترسی به آژانس بین المللی انرژی هسته ای را تقریباً هر سه ماه یا بیشتر می دهد.

طبق برنامه مشترک عمل ، ایران نیز ارائه داد:

• اطلاعات طراحی طولانی در مورد راکتور آراک ؛

• اطلاعاتی برای تأیید اینکه تولید سانتریفیوژ به جایگزینی ماشین های آسیب دیده اختصاص خواهد یافت. وت

• دسترسی مدیریت شده در کارگاه های مجمع سانتریفیوژ ، کارگاه های تولید روتور سانتریفیوژ و امکانات ذخیره سازی و معادن اورانیوم و کارخانه ها.

این اقدامات نظارتی پیشرفته ، آژانس بین المللی انرژی هسته ای را قادر می سازد تا به روزرسانی های ماهانه در مورد وضعیت اجرای تعهدات خود ایران را ارائه دهد و به جامعه بین المللی این امکان را داده است تا اطمینان بیشتری داشته باشد که سریعتر Breakout یا انحراف مواد را به یک برنامه مخفی تشخیص دهد.

تأثیر برنامه اقدام مشترک بر اقتصاد ایران

در همین حال ، ایران هنوز با چالش های اقتصادی قابل توجهی روبرو است و تسکین محدودی که طبق برنامه مشترک انجام شده است به "رفع" اقتصاد ایران نزدیک نشده است.

• اقتصاد ایران اکنون در حدود 25 درصد کوچکتر از آنچه که می توانست در مسیر رشد قبل از سال 2011 خود باقی بماند ، کوچکتر است.

• اکثریت قریب به اتفاق تقریباً 100 میلیارد دلار از دارایی های ارزی برای ایران برای ایران غیرقابل دسترسی است یا با تحریم ها محدود شده است.

• ایران از ابتدای سال 2012 تخمین زده می شود 120 میلیارد دلار درآمد نفت را از دست داده و قادر است تنها از بخش کوچکی از درآمد حاصل از آن استفاده کند. در طی این تمدید چهار ماهه 15 میلیارد دلار دیگر به مجازات نفت از دست می دهد.

• اقتصاد ایران در سال گذشته فارسی نزدیک به 7 درصد قرارداد داشت و تا دسامبر 2013 3. 4 درصد دیگر با آن قرارداد بست.

• میانگین تورم سالانه ایران در سال گذشته بیش از 30 درصد معلق بود که یکی از بالاترین نرخ در جهان است.

• ارز ایران ، ریال ، از 24 نوامبر 2013 ، هنگامی که به برنامه مشترک عمل توسط P5+1 و ایران رسید ، تقریباً 7 درصد کاهش یافته است.

• بیشتر بانکهای ایران از سیستم مالی بین المللی قطع می شوند.

جزئیات گسترش برنامه مشترک عمل

برنامه اقدام مشترک به ما زمان و مکان را برای مذاکره در مورد یک راه حل جامع که به جهانیان اطمینان می دهد که ایران سلاح هسته ای را بدست نمی آورد ، به ما داده است و برنامه آن منحصراً صلح آمیز است.

در طی شش ماه گذشته ، ما در برخی از موضوعات کلیدی پیشرفت معنی داری داشته ایم ، اگرچه ما از دیگران دور هستیم. امروز ، ما یک پیش نویس متنی داریم که موضوعات اصلی را در بر می گیرد و زمینه های اصلی اختلاف نظر را مشخص می کند ، و ما با جزئیات بسیار زیاد در مورد همه عناصر مورد بحث در هر راه حل جامع بحث کرده ایم. در نتیجه ، ما تصمیم گرفتیم - به همراه اتحادیه اروپا ، سایر شرکای P5+1 ما و ایران - برنامه مشترک عمل را تا 24 نوامبر ، دقیقاً یک سال از زمان نهایی کردن اولین درک قدم در ژنو ، تمدید کنیم. این به ما زمان دیگری برای کار برای نتیجه گیری یک راه حل جامع می دهد ، که ما معتقدیم با پیشرفتی که انجام داده ایم و مسیری که می توانیم تصور کنیم ، ضروری است. براساس این پسوند ، ایران و P5+1 و اتحادیه اروپا همچنان از تعهدات خود در برنامه مشترک عمل حمایت می کنند. برنامه هسته ای ایران در مناطق کلیدی یخ زده و به عقب بازگردد ، از جمله با ادامه دادن مبلغ 5 درصد غنی شده اورانیوم هگزا فلوراید و تبدیل هر ماده ای از این مقدار به اکسید. افزایش دسترسی برای مانیتورهای بین المللی ادامه خواهد یافت.

ایران همچنین در چهار ماه آینده گام های بیشتری در رابطه با هسته ای خواهد برد که با تعهداتش در چارچوب برنامه اقدام مشترک مطابقت دارد. بر اساس برنامه اقدام مشترک، ایران نیمی از هگزافلوورید اورانیوم 20 درصد غنی شده خود را رقیق و بقیه را به اکسید تبدیل کرد. بر اساس این تمدید، ایران متعهد شده است که یک گام فراتر رفته و تمام این 20 درصد اکسید را به سوخت رآکتور تحقیقاتی تهران تبدیل کند. 25 کیلوگرم از این ماده تا پایان توسعه به سوخت تبدیل خواهد شد. تبدیل این ماده از اکسید به سوخت به این معنی است که تبدیل آن به مواد شکافت پذیر در سناریوی شکست برای ایران دشوارتر و زمان برتر خواهد بود و تلاش برای انجام این کار با سهولت بیشتری توسط آژانس شناسایی می شود و نشانه ای روشن است. قصد تولید سلاح

ایران همچنین متعهد شده است که تمام اورانیوم با غنای بسیار پایین خود - غنی شده تا 2 درصد و تخمین زده شده حداقل سه متریک تن - را به اورانیوم طبیعی تبدیل کند و در سناریوی شکست، میزان استفاده خود را بیشتر کاهش دهد.

در مقابل، ما به تعلیق تحریم هایی که بر اساس برنامه اقدام مشترک متعهد به تعلیق آن بودیم ادامه می دهیم و به ایران اجازه می دهیم به 2. 8 میلیارد دلار از دارایی های محدود شده خود دسترسی داشته باشد، مبلغ نسبتاً چهار ماهه تعهد اولیه برنامه اقدام مشترک.

هدف ما از پیگیری این تمدید کوتاه، سرمایه گذاری بر پیشرفت هایی بود که قبلاً انجام داده ایم، در حالی که بهترین شانس موفقیت را برای رسیدن به یک راه حل جامع در پایان این فرآیند به ما می داد.

فرصتی تاریخی برای دستیابی مسالمت آمیز به هدفمان

ما این فرصت منحصر به فرد را داریم تا به طور مسالمت آمیز به هدف خود در جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته ای دست یابیم. این برای امنیت ایالات متحده، متحدان و شرکای منطقه ای ما و کل جهان خوب خواهد بود. این مذاکرات نشان دهنده بهترین شانس ما برای یک راه حل دیپلماتیک پایدار است که نگرانی های ما را برطرف می کند. ما می دانستیم که دستیابی به یک راه حل جامع دشوار خواهد بود، و اگرچه پیشرفت هایی حاصل شده است، اما این تلاش ها ممکن است در نهایت موفق نشوند.

هدف ما همچنان روشن است: مذاکره برای یک توافق جامع که از دستیابی ایران به سلاح هسته ای جلوگیری کند. طی چهار ماه آینده با تکیه بر پیشرفت هایی که قبلاً داشته ایم تعیین خواهیم کرد که آیا راه حلی وجود دارد که به ما اطمینان کافی مبنی بر صلح آمیز بودن برنامه ایران را بدهد یا خیر.