استفاده از روش تقسیم سود

آلن شاپیرو ، یونیس کوو و آنیس چاکراوارتی از Deloitte در مورد پیش نویس بحث جدید OECD بحث می کنند.

انتشار تحویل نهایی BEPS در اقدامات 8-10 در 5 اکتبر 2015 شامل یک فصل VI کاملاً اصلاح شده از دستورالعمل های قیمت گذاری انتقال OECD (TPG) در نامشهود است. بخش B فصل ششم TPG مفاهیم جدیدی را در مورد حق دریافت درآمد نامشهود معرفی کرد. حق دریافت درآمد نامشهود بر اساس کارکردهای انجام شده ، دارایی های مورد استفاده و خطرات فرض شده در توسعه ، تقویت ، نگهداری ، محافظت و بهره برداری (DEMPE) نامشهود است. مطابق با تغییرات در بخش D. 1 فصل اول TPG ، فرض ریسک در فعالیت های DEMPE ، به ویژه مدیریت و کنترل ریسک با توجه به آن فعالیت ها برای هدایت حق بازده های نامشهود در نظر گرفته شده است. بخش D فصل ششم TPG راهنمایی در مورد ارزیابی سهم های مختلف به درآمد نامشهود را ارائه می دهد. از6. 141 نشان می دهد که روشهای یک طرفه ، مانند روش حاشیه خالص معامله (TNMM) بعید است که یک روش قابل اعتماد برای ارزش حق بازده نامشهود ارائه دهند. از138 نشان می دهد که یک تجزیه و تحلیل مقایسه مناسب منجر به این نتیجه می شود که هیچ معاملات کنترل نشده قابل مقایسه ای در بسیاری از موارد وجود ندارد که می تواند برای تعیین قیمت طول بازو استفاده شود. بنابراین ، به عنوان یک موضوع عملی ، راهنمایی به شدت به روش تقسیم سود معامله و تکنیک های ارزیابی شرح داده شده در بخش D. 2. 6. 3 برای تعیین حقوق بازده نامشهود متکی است. از آنجا که روش تقسیم سود معامله و تکنیک های ارزیابی دارای عناصر متداول زیادی بود ، راهنمایی های اضافی در مورد روش تقسیم سود معامله ای مشتاقانه پیش بینی می شد.

OECD در تاریخ 16 دسامبر 2014 ، اولین پیش نویس بحث و گفتگو غیرقانونی را در مورد تغییرات پیشنهادی در روش تقسیم سود معامله موجود در فصل دوم TPG منتشر کرد. لحن پیش نویس بحث در سال 2014 به بسیاری از کاربردهای گسترده تقسیم سود به زنجیره های ارزش یکپارچه پیشنهاد شده است. OECD نظرات بی شماری را دریافت کرد که نشان می دهد پیش نویس بحث به نظر می رسد بسیاری از رویکردهای تقسیم فرمول برای تخصیص بازده نامشهود را اتخاذ می کند ، و به اندازه کافی به اصول اساسی استاندارد طول بازو متکی نیست. مشاوره عمومی در مورد این موضوع در مارس 2015 در OECD برگزار شد. گزارش های نهایی BEPS ، که در 5 اکتبر 2015 منتشر شد ، هیچ تغییر پیشنهادی در فصل دوم TPG موجود در پیش نویس بحث را در بر نمی گرفت ، بلکه آنها در عوض آن کارگروه را ارائه می دادند6 (WP6) در سال 2016 و 2017 مجدداً برای ارائه چنین راهنمایی اجماع در مورد روش تقسیم سود معامله ، مجدداً بازسازی می شود.

OECD در تاریخ 4 ژوئیه 2016 ، پیش نویس بحث در مورد راهنمایی های اصلاح شده در مورد تقسیم سود را منتشر کرد. پیش نویس بحث ، در این مرحله ، موقعیت اجماع دولت های درگیر را منعکس نمی کند ، بلکه برای ارائه پیشنهادات اساسی برای بررسی و اظهار نظر عمومی طراحی شده است. مقدمه پیش نویس بحث به طور خاص نشان می دهد که تا آنجا که راهنمایی با راهنمایی های موجود در دستورالعمل های قیمت گذاری انتقال OECD در سال 2010 برای شرکت های چند ملیتی و اداره های مالیاتی (2010 OECD TPG) متفاوت است ، این امر توسط مالیات دهندگان یا دولت های مالیاتی قابل اعتماد نیست.

بررسی اجمالی پیش نویس بحث

پیش نویس بحث ، راهنمای OECD TPG فصل دوم را در مورد تقسیم سود (به جای عقب نشینی و جایگزینی آن در کلیت خود ، اصلاح می کند ، همانطور که در فصل اول ، فصل VI و فصل VIII نیز وجود داشت). این راهنمایی در مورد راهنمای OECD TPG فصل 2010 برای مطابقت با چارچوب جدید "کنترل ریسک" فصل اول را مشخص و گسترش می دهد. واد

همراه با بحث در مورد شرایطی که در آن تقسیم سود معامله مناسب ترین است ، پیش نویس بحث همچنین نقش تجزیه و تحلیل زنجیره ارزش را در بیان دقیق یک معامله (به معنای فصل اول) و در تعیین مناسب ترین روش قیمت گذاری انتقال بیان می کند. پیش نویس بحث به طور خاص نشان می دهد که وجود یک زنجیره ارزش یکپارچه لزوماً دلالت بر استفاده از تقسیم سود معامله ندارد ، زیرا بسیاری از شرکت های چند ملیتی (MNE) از طریق یک زنجیره ارزش جهانی فعالیت می کنند.

اگر پیش نویس دسامبر 2014 به طور منطقی می تواند به عنوان نشان دهنده تقسیم فرمول سود MNE در شرایط خاص تفسیر شود ، پیش نویس بحث چنین تفسیری را رد می کند. پیش نویس شامل تعدادی از حفاظت ها و احتیاط ها در برابر استفاده از تقسیم سود معامله در صورت مناسب بودن ، از جمله به عنوان یک روش پیش فرض در هنگام یافتن مقایسه ، سایر روشها قابل اعتماد نیستند ، یا هم افزایی گروهی به عنوان برخی از تفسیرهای نامشهود وجود داردبخش روشهای ارزیابی بخش فصل ششم ممکن است دلالت داشته باشد. پیش نویس بحث همچنین تشخیص می دهد که تقسیم سود دشوار است و به طور کلی مناسب نیست وقتی که یک طرف فقط کمک های روتین انجام می دهد.

تجزیه و تحلیل پیش نویس بحث

تجزیه و تحلیل زنجیره ارزش: رویکردی برای ترسیم معامله

پیش نویس بحث چهار پاراگراف جدید را در بخش C. 3. 4 ارائه می دهد که نقش یک تحلیل زنجیره ارزش را در یک مطالعه قیمت گذاری انتقال بیان می کند. برخی نگران این بودند. 6. 133 فصل ششم ، که بر لزوم تجزیه و تحلیل زنجیره ارزیابی نامشخص در ارزیابی نامشهودها تأکید می کند ، منجر به این می شود که روش تقسیم سود معامله ای روش اصلی در ارزیابی نامشهودها باشد:

"انتخاب مناسب ترین روش قیمت گذاری نقل و انتقالات باید مبتنی بر یک تجزیه و تحلیل عملکردی باشد که درک روشنی از فرآیندهای جهانی تجارت MNE و چگونگی تعامل نامشهودهای منتقل شده با سایر کارکردها ، دارایی ها و ریسک هایی را که شامل تجارت جهانی است ، ارائه می دهد. تجزیه و تحلیل عملکردیباید تمام عواملی را که در ایجاد ارزش نقش دارند ، شناسایی کند ، که ممکن است شامل خطرات ناشی از ، ویژگی های خاص بازار ، مکان ، استراتژی های تجاری و هم افزایی گروه MNE در میان دیگران باشد. "[تأکید اضافه شده است.]

راهنمایی تکمیلی روشن می کند که تجزیه و تحلیل زنجیره ارزش صرفاً ابزاری برای کمک به دقیق ترسیم یک معامله ، به ویژه با توجه به تجزیه و تحلیل عملکردی است و از این طریق مناسب ترین روش را تعیین می کند ، که ممکن است تقسیم سود باشد. پیش نویس بحث روشن می کند که بین تجزیه و تحلیل زنجیره ارزش و استفاده از روش تقسیم سود معامله ، هیچ رابطه علی وجود ندارد.

تجزیه و تحلیل زنجیره ارزش باید در نظر بگیرد که در آن و چگونه ارزش در عملیات تجاری ایجاد می شود ، از جمله:

در نظر گرفتن کارکردهای اقتصادی ، دارایی ها و خطرات قابل توجه ؛

کدام شرکت توابع را انجام می دهد ، دارایی ها را کمک می کند و خطرات را به عهده می گیرد.

چگونگی ارتباط توابع ، دارایی ها و خطرات.

چگونه شرایط اقتصادی ممکن است فرصت هایی را برای به دست آوردن سود بیش از آنچه بازار اجازه می دهد ایجاد کند (به عنوان مثال ، نامشهودهای منحصر به فرد یا مزایای حرکت اول). وت

آیا ایجاد ارزش پایدار است.

از آنجا که بحث تجزیه و تحلیل زنجیره ارزش به نظر می رسد راهنمایی های اضافی در مورد شناسایی روابط تجاری یا مالی بین شرکتهای مرتبط مورد نیاز در بند 1. 34 ارائه می دهد ، مفسران از قرار دادن چنین راهنمایی هایی در فصل دوم (راهنمایی در مورد تقسیم سود) سؤال کرده اند ، نه در فصل اول. در معاملات که در آن تقسیم سود به عنوان مناسب ترین روش در نظر گرفته می شود ، اعمال می شود. ارائه این راهنمایی در فصل اول آنچه را که به نظر می رسد هدف WP6 است ، یعنی استفاده از تجزیه و تحلیل زنجیره ارزش برای آگاهی از انتخاب مناسب ترین روش بر خلاف ایجاد تقسیم سود معامله در هر حالت ، تقویت می کند. MNE که از طریق یک زنجیره ارزش جهانی کار می کند.

نکته اصلی از راهنمای تکمیلی در مورد تجزیه و تحلیل زنجیره ارزش ارائه شده در پیش نویس بحث، استفاده از تجزیه و تحلیل زنجیره ارزش به عنوان ابزاری برای تعیین یک تراکنش خاص است، نه به عنوان توجیهی برای اعمال تقسیم سود در هر MNE یکپارچه که از طریقزنجیره ارزش جهانیاین یک تغییر قابل توجه در جهت (احتمالاً مورد استقبال مالیات دهندگان) از پیش نویس غیر اجماع در دسامبر 2014 در مورد تقسیم سود است که به جای اولی، دومی را پیشنهاد می کرد.

راهنمایی تقسیم سود

هدف اصلی استفاده از تقسیم سود معاملاتی باید تقریب هرچه بیشتر تقسیم سودی باشد که اگر طرفین شرکت های مستقل بودند، محقق می شد. مطابق با راهنمایی ارائه شده در 5 اکتبر 2015، گزارش نهایی تحت اقدامات 8-10، شناسایی ریسک های اقتصادی مهم که هر یک از طرفین معامله کنترل می کند، و مشخص کردن دقیق چنین معاملاتی (شامل مشارکت های مربوطه هر یک از طرفین و سودهایی که باید به دست آید. تقسیم)، نقطه شروعی برای اطلاع از مناسب و قابل اعتماد بودن تقسیم سود معاملاتی است.

پیش نویس بحث تقسیم سود معاملاتی را به عنوان روشی توصیف می کند که به موجب آن سودهای ترکیبی بین شرکت های مرتبط بر مبنای اقتصادی معتبر تقسیم می شود که تقریبی تقسیم سودی است که در شرایط مشابه در بازوها اتفاق می افتد. پیش نویس بحث تقسیم سود معاملاتی سود پیش بینی شده را از تقسیم سود سود واقعی متمایز می کند. در بسیاری از موارد، تقسیم سود با استفاده از سودهای پیش بینی شده، تا حدی به راهنمایی اضافی در بخش D. 2. 6. 3 در فصل VI TPG در مورد تکنیک های ارزش گذاری متکی است. اگرچه بیشتر راهنمایی های ارائه شده در پیش نویس بحث به تقسیم سود واقعی می پردازد، این تمایز و ارائه راهنمایی جداگانه برای این دو نوع تقسیم سود معاملاتی، در فصل دوم OECD TPG 2010 گسترش می یابد.

صرف نظر از تقسیم سود پیش بینی شده یا واقعی ، تعیین اینکه سود باید با هم ترکیب شود (پایه برای تقسیم) ، و نحوه تقسیم سود ترکیبی (کلید تقسیم) باید بر اساس داده ها تعیین شودکه در زمان معامله اولیه از نظر منطقی در دسترس هستند و قادر به اندازه گیری به روشی قابل اعتماد و قابل اثبات و بدون استفاده از عقب هستند ، یک معیار کلیدی برای اطمینان از اینکه تقسیم سود با استاندارد طول بازو سازگار است.

این الزامات باعث می شود کلیدهای تقسیم سود از طریق وزن ذهنی نمایندگان مالیات دهندگان یا دیدگاه غیرقابل اثبات مقامات مالیاتی نسبت به محرکهای مختلف در تجارت خود نامناسب ساخته شوند و هرگونه مرجع درک شده ای را که توسط راهنمایی به اداره های مالیاتی اعطا می شود ، کاهش دهد تا درآمد مشمول مالیات بین طرفین را تخصیص دهددر تقسیم از نوع فرمول.

چه زمانی تقسیم سود مناسب ترین است؟

تقسیم سود معامله در موارد (i) عملیات بسیار یکپارچه و (ب) کمک های منحصر به فرد و ارزشمند توسط طرفین چندین مورد مناسب است.

عملیات بسیار یکپارچه

استفاده از تقسیم سود معامله ای سود واقعی در مواردی از ادغام زیاد فعالیتهای انجام شده توسط طرفین ، با اشتراک بیشتر نتایج نامشخص ناشی از خطرات اقتصادی قابل توجه که توسط طرفین کنترل می شود ، مناسب است. در مقابل ، استفاده از تقسیم سود معامله ای از سود پیش بینی شده نیازی به سطح ادغام یا تقسیم ریسک مورد نیاز برای تقسیم سود معامله ای سود واقعی ندارد. بنابراین ، یک مأمور مالیات که مایل به استفاده از روش سود معامله به منظور به اشتراک گذاشتن خطرات مرتبط با استفاده از نامشهود است ، ممکن است بتواند با استفاده از روش تقسیم سود معامله ، ریسک را به اشتراک بگذارد ، حتی اگر معامله در غیر این صورت ضمانت نکندبه اشتراک گذاری سود به دلیل عدم ادغام زیاد.

پیش نویس بحث شامل یک پاراگراف است که مفهوم «ادغام فعالیت ها» در یک MNE را مورد بحث قرار می دهد و بین یکپارچه سازی «متوالی» و «موازی» تمایز قائل می شود. در مورد اول، احزاب به طور متوالی عملکردهای گسسته ای را در زنجیره ارزش یکپارچه انجام می دهند. پیش نویس بحث نشان می دهد که اغلب موارد قابل قیاس برای هر مرحله یا عنصر در زنجیره ارزش وجود دارد. نمونه ای از ارزش گذاری متوالی، استفاده توزیع کننده از یک علامت تجاری یا نام تجاری یا استفاده سازنده از فناوری طراحی و فرآیند توسعه یافته توسط مجوز دهنده است. این پیشنهاد که در ادغام متوالی یک زنجیره ارزش، اغلب ممکن است به طور قابل اعتمادی فعالیت های متوالی را محک بزنیم، در تحلیل DEMPE پیشنهاد می شود، که در آن توابع بهره برداری به طور متوالی از توابع توسعه پیروی می کنند که تقسیم سود از سود واقعی ممکن است قابل اعتماد نباشد تا زمانی کهتابع بهره برداری را می توان محک زد. اگر قیمت کنترل نشده قابل مقایسه قابل اعتمادی (CUP) وجود نداشته باشد، این تفسیر روش های ارزش گذاری را به عنوان تنها روش پیشنهادی برای قیمت گذاری بازده نامشهود باقی می گذارد. مشخص نیست که آیا فصل ششم، همانطور که در حال حاضر پیش نویس شده است، با این دیدگاه موافق است یا خیر.

در یکپارچگی موازی، چندین طرف معامله در یک مرحله از زنجیره ارزش در مشارکت دارایی ها یا توابع به اشتراک گذاری درگیر هستند. بنابراین محتمل تر است که تعیین دقیق معامله تعیین کند که هر یک از طرفین ریسک های مهم اقتصادی را به اشتراک می گذارند، و بنابراین تقسیم سود معاملاتی ممکن است مناسب باشد. یک مثال از ادغام موازی زمانی است که دو طرف به طور جداگانه یک جزء مهم را توسعه می دهند یا در توسعه، بهبود یا نگهداری دارایی های نامشهود به اشتراک می گذارند.

اگرچه تمایز بین ادغام متوالی و موازی ممکن است به عنوان یک موضوع نظری معتبر باشد، اما مشخص نیست که راهنمایی فعلی به عنوان یک موضوع عملی چقدر مفید است. به عنوان مثال، مالیات دهندگان و ادارات مالیاتی که به دنبال اعمال راهنمایی و تعیین در یک معامله خاص هستند که آیا یکپارچگی «موازی» کافی از فعالیت ها برای توجیه استفاده از تقسیم سود معاملاتی وجود دارد یا خیر، ممکن است به هر دو انتهای طیف ختم شود - که منجر به مالیات دهندگان می شود. معیار فعالیت ها و ادارات مالیاتی که تقسیم سود معاملاتی را اعمال می کنند یا برعکس. مثال های اضافی ممکن است به نشان دادن زمانی که از نوار «یکپارچه سازی کافی» برای توجیه استفاده از تقسیم سود معاملاتی عبور می کند کمک کند.

کمک های بی نظیر و ارزشمند

وضعیت دیگری که در آن تقسیم سود معامله ممکن است مناسب ترین روش باشد ، زمانی است که چندین طرف کمک های منحصر به فرد و با ارزش را انجام می دهند."منحصر به فرد و ارزشمند" به عنوان مواردی تعریف شده است که در آن (i) مشارکت ها با مشارکت های صورت گرفته توسط احزاب کنترل نشده در شرایط قابل مقایسه قابل مقایسه نیستند ، و (ب) استفاده از مشارکت در عملیات تجاری منبع اصلی اقتصادی واقعی یا بالقوه استفواید. به عنوان یک موضوع عملی ، چنین شرایطی احتمالاً شامل نامشهود است که در آن هر یک از طرفین خطرات توسعه مشارکتهای منحصر به فرد و ارزشمند خود را کنترل می کنند و در سودهای ترکیبی ناشی از مشارکت آنها در هر فصل اول به اشتراک می گذارند. نمونه ای از چنین وضعیتی ممکن است جایی باشدEntity بستر فناوری را توسعه داده است و نهاد دیگر مارک تجاری ، نام تجاری و سایر نامشهودهای بازاریابی را توسعه داده است. در چنین حالتی ، حتی اگر فعالیت ها ممکن است پی در پی باشد ، روش تقسیم سود معامله ممکن است مناسب ترین روش به دلیل عدم توانایی در محک و معیار سهم هر یک از طرفین باشد.

سود به تقسیم ، کلید تقسیم سود و تعیین معامله

پیش نویس بحث جزئیات بسیاری در مورد نحوه انجام سود معامله سود واقعی یا پیش بینی شده را ارائه نمی دهد. با این حال ، برخی از اصول کلی ارائه شده است ، که بیشتر آنها نشان می دهد که چگونه مشخص کردن دقیق معامله که منعکس کننده عملکردهای انجام شده ، دارایی های مورد استفاده است و خطرات فرض شده برای استفاده از تقسیم سود معامله طول بازو ضروری است.

پیش نویس بحث نشان می دهد که سود می تواند با استفاده از تجزیه و تحلیل مشارکت یا تغییر ، تجزیه و تحلیل تقسیم سود باقیمانده تقسیم شود. تجزیه و تحلیل مشارکت سودهای ترکیبی را بر اساس داده های قابل مقایسه یا مقدار نسبی توابع انجام شده توسط هر یک از طرفین با در نظر گرفتن دارایی های مورد استفاده و خطرات فرض شده تقسیم می کند. تجزیه و تحلیل تقسیم سود باقیمانده مشابه تجزیه و تحلیل مشارکت است ، به جز اینکه در تجزیه و تحلیل تقسیم سود باقیمانده سودهای ترکیبی ابتدا با بازده روال عملکردی طرفین کاهش می یابد.

پیش نویس بحث راهنمایی در مورد تعیین سود تقسیم شده را ارائه می دهد. اولین قدم تعیین سودهای ترکیبی برای تقسیم معامله تحت بررسی است. برای شرکت هایی که دارای چندین خط محصول و محصولات هستند ، این مرحله به احتمال زیاد نیاز به تقسیم بندی قابل توجهی از داده های مالی دارد. داده های مالی مورد استفاده باید تحت یک روش حسابداری مشترک و ارز بیان شود. راهنمایی هشدار می دهد: "تجربه نشان می دهد که این مرحله اولیه در انجام تقسیم سود می تواند در برخی شرایط بسیار پیچیده باشد."برخی ممکن است این بیانیه را به عنوان یک عدم موفقیت برای شرکت هایی با زنجیرهای با ارزش پیچیده یا چند منظوره مشاهده کنند.

این راهنمایی ها خاطرنشان می کند که اندازه گیری سود مورد استفاده به عنوان مبنای تقسیم سود به ماهیت عملیات یکپارچه و به اشتراک گذاری خطرات آنها به اشتراک می گذارد ، همانطور که با تعیین دقیق معامله تعیین می شود. به اشتراک گذاشتن حاشیه سود ناخالص مناسب است که طرفین خطرات بازار را به اشتراک بگذارند ، که بر حجم و قیمت ها تأثیر می گذارد ، و همچنین خطرات مرتبط با تولید یا دستیابی به کالاها و خدمات از جمله توسعه نامشهود. در صورتی که طرفین خطرات کل زنجیره ارزش ، از جمله سطح هزینه های عملیاتی را به اشتراک بگذارند ، به اشتراک گذاری حاشیه عملیاتی مناسب خواهد بود. بنابراین ، به اشتراک گذاری حاشیه ناخالص انتظار می رود که شامل ادغام کمتر و تقسیم ریسک توسط طرفین از تقسیم حاشیه های عملیاتی باشد.

این راهنمایی ها خاطرنشان می کند که تعیین یک عامل تقسیم سود مناسب باید براساس داده های عینی مانند فروش به اشخاص ثالث ، قابل تأیید و پشتیبانی شده توسط داده های قابل مقایسه ، داده های داخلی یا هر دو باشد. فاکتورهای تقسیم سود باید محرک های ارزش کلیدی را در رابطه با معامله منعکس کنند. بسته به درایورهای ارزش کلیدی ، عوامل مبتنی بر دارایی یا عوامل مبتنی بر هزینه ممکن است مناسب باشد. در صورت استفاده از فاکتورهای مبتنی بر هزینه ، ممکن است لازم باشد فاکتورهای هزینه را ریسک کرده و فاکتورها را برای یک ارزش زمانی از مؤلفه پول تنظیم کنید. نکته مهم ، راهنمایی نشان می دهد که در صورت استفاده از هزینه ها ، ممکن است هزینه ها برای هزینه های دیفرانسیل زندگی و پس انداز مکان تعدیل شود. اگرچه به نظر می رسد پیش نویس بحث نشان می دهد که چندین عامل را می توان در یک کلید تقسیم سود قرار داد ، اما چنین وزنی نمی تواند ذهنی باشد و باید توسط دولت های مالیاتی قابل اثبات باشد. این نیاز به احتمال زیاد استفاده از چندین عامل وزنه برداری به عنوان یک ماده عملی را دشوار می کند ، زیرا یافتن داده های عینی و قابل اثبات برای استخراج وزنه ها در بیشتر موارد چالش برانگیز خواهد بود.

بهبود قابل توجه

آخرین پیش نویس بحث در مورد روش تقسیم سود معامله ، پیشرفت قابل توجهی در پیش نویس بحث قبلی است. آخرین پیش نویس بحث ، روشن می کند که روش تقسیم سود معامله ، یک روش پیش فرض در ارزیابی نامشهود نیست ، و این که استاندارد طول بازو به جای آنچه به نظر می رسد یک رویکرد تقسیم فرمول است ، اصل هدایت در استفاده از روش خواهد بود. در پیش نویس بحث قبلی. در نسخه بعدی ، که پیش از نیمه دوم سال 2017 انتظار نمی رود ، امیدوار است که WP6 توضیحات بیشتری را در تعدادی از زمینه ها ارائه دهد ، از جمله هماهنگی بهتر با راهنمایی ارزیابی فصل VI در مورد نامشهود. با این حال ، اساساً راهنمایی در پیش نویس بحث ، پایه و اساس معقولی را ارائه می دهد که کشورهای عضو OECD می توانند در نسخه بعدی ایجاد کنند تا از روش تقسیم سود معامله مطابق با استاندارد طول بازو استفاده کنند.

آلن شاپیرو

شیکاگو ، ایالات متحده

تلفن: +1 312 486 9112

نمابر: +1 312 247 9112

آلن شاپیرو مشاور ارشد شرکت مالیاتی Deloitte Tohmatsu است. وی با بزرگترین شرکت های چند ملیتی این سازمان همکاری می کند. وی طی دو سال گذشته با تیم جهانی Deloitte به دنبال فرآیند OECD/G20 BEPS همکاری کرده است و در این نقش به شرکت های چند ملیتی در پاسخ به محیط مالیاتی در حال تغییر کمک کرده است. تجربه صنعت آلن شامل بخش های Hi-Tech ، نرم افزار ، خودرو ، داروسازی ، قطعات الکترونیکی و محصولات مصرفی است.

آلن در نسخه های 2002-2013 از راهنمای راهنمای پیشرو در مورد قیمت گذاری نقل و انتقالات جهان و در نسخه های 2003-2012 راهنمای راهنمای مشاوران پیشرو در جهان انتخاب شد. وی به نقل از مباحث مربوط به قیمت گذاری نقل و انتقالات در گزارش مالیات روزانه BNA و گزارش قیمت گذاری نقل و انتقالات ، وی در انجمن های متعددی از جمله کانون وکلای دادگستری آمریکا و انجمن مالی بین المللی صحبت کرده است.

آلن با همكاری به روزرسانی به روزرسانی فصل به اشتراک گذاری هزینه BNA Portfolio #890 ، تألیف کرده است یا مقاله های بیشماری را در مورد موضوعات قیمت گذاری نقل و انتقالات تألیف یا همکاری کرده است:، 2012) ، در میان بسیاری دیگر.

آلن دارای LLM در مالیات و دکترای JURIS از دانشکده حقوق دانشگاه جورج تاون ، کارشناسی ارشد اقتصاد و لیسانس علوم در مدیریت بازرگانی از دانشگاه بوستون است. وی عضو نوار حقوقی در ایالات متحده پنسیلوانیا و جورجیا است و یک حسابدار عمومی معتبر ایالات متحده است.

یونیس کوو

شریک مدیریت مالیات

رهبر ملی مالیات مرزی ملی

تلفن: +86 21 6141 1308

Eunice Kuo ، شریک مالیاتی Deloitte China ، شریک مدیریت مالیات منطقه شرقی و رهبر ملی خدمات مالیات مرزی و خدمات قیمت گذاری است.

Eunice 30 سال تجربه ارائه خدمات ساختاری و انتقال خدمات در زمینه ساخت و ساز در زمینه تهیه گزارش های قیمت گذاری انتقال ، برنامه ریزی برای خطرات قیمت گذاری انتقال مرزی در رابطه بین شرکت ها ، کمک به شرکت ها برای مذاکره در مورد توافق نامه های قیمت گذاری انتقال و تعدیل مالیات دارد. و ارائه برنامه ریزی مالیاتی برای معماری فرآیند معاملات مرزی.

یونیس به طور فعال در پروژه های بهینه سازی مدل کسب و کار در چین شرکت کرده است. خدمات مشاوره ای که وی در آن شرکت کرده است شامل انتخاب مکان اصلی شرکت ، بازسازی جریان معاملاتی در چین و در سراسر آسیا و اقیانوسیه برای از بین بردن ناکارآمدی مالیاتی و کاهش خطرات مالیاتی چین ، انجام مدل های مالی برای تجزیه و تحلیل دقیق از جوانب مثبت و منفی است. با تغییر ساختار و کمک در اجرای. مشتریان وی در این زمینه عمدتاً MNC های بزرگ هستند و همچنین شرکت های مستقر در چین را شامل می شوند.

Eunice CPA تایوانی و همچنین CPA چینی است. Eunice هر سال توسط Euromoney مشاور پیشرو TP معرفی شده است. وی همچنین به عنوان بهترین مشاور زن TP توسط گروه رسانه های حقوقی منطقه آسیا و اقیانوسیه معرفی شد. Eunice اخیراً به عنوان بهترین از بهترین 2013-2015 و 2016-2018 در قیمت گذاری نقل و انتقالات توسط بررسی مالیات بین المللی معرفی شده است.

چاکراوارتی

شریک زندگی و اقتصاددان رهبری

Deloitte هند

تلفن: +91 22 6185 4000

آنیس چاکراوارتی شریک و اقتصاددان اصلی Deloitte هند است. وی تجربه قابل توجهی در مشاوره شرکت ها در اتحادیه اروپا ، هند و ایالات متحده در مورد تعدادی از موضوعات مربوط به اقتصاد ، امور مالی و انتقال به ارمغان می آورد.

وی در حال حاضر توسط Euromoney/گروه رسانه های حقوقی مقر در لندن ، به عنوان یکی از پیشرو در مشاوران قیمت گذاری نقل و انتقالات جهان شناخته شده است.

ANIS در خدمات مالی ، برنامه ریزی مالکیت معنوی و اجرای زنجیره تأمین با تجهیزات مالیاتی سازه های مرزی تخصص دارد. وی در زمینه های بزرگ مرزی و پروژه های ادغام پس از ادغام کمک کرده است.

وی در مورد دادخواستهای مربوط به قیمت گذاری و حل اختلاف برای هر دو شرکت ورودی و خارج از کشور توصیه می کند و در مذاکره در مورد APA ها و شهرک های MAP که شامل مسائل پیچیده قیمت گذاری انتقال از جمله یکی از بزرگترین موارد در کشور است ، کمک کرده است.

آنیس رهبر شبکه جهانی اقتصاددانان Deloitte است که منجر به گروه قیمت گذاری املاک معنوی در منطقه آسیا اقیانوس آرام می شود. ANIS همچنین یک دانشکده مهمان در IBFD ASIA Pacific سخنرانی در مورد قیمت گذاری انتقال برای بازسازی تجارت و مشکلات زنجیره تأمین است.

وی به طور مرتب در رسانه های چاپی و الکترونیکی در مورد موضوعات مختلف اقتصاد کلان و سیاست های تجاری مشارکت دارد. نظرات فنی وی در گزارش قیمت گذاری انتقال BNA ، بررسی قیمت گذاری سالانه انتقال Euromoney ، بلومبرگ و وال استریت ژورنال در میان دیگران منتشر شده است.

در هند ، آنیس به طور مرتب در تایمز اقتصادی ، هندو ، نعنا ، استاندارد تجاری و کانال های رسانه ای در مورد مسائل اقتصادی نقل می شود. او سخنران در سمینارها در مورد موضوعات مربوط به اقتصاد ، قیمت گذاری و تجارت است و در نشریات مختلف ظاهر شده است.

قبل از پیوستن به Deloitte India ، آنیس در بروکسل ، بلژیک مستقر بود و به مسائل مربوط به مالیات و تجارت مشتری های خارج از کشور و همچنین مسائل مربوط به مشتری های خارج از کشور مشاوره می داد.

وی عضو هیئت مدیره اتاق بازرگانی و صنعت هند و بلوکزمبورگ است.